1Իսկզբան թագաւորութեան Յովակիմայ որդւոյ Յովսիայ արքայի Յուդայ. եղեւ բանս այս ՚ի Տեառնէ՝ եւ ասէ. 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Կա՛ց ՚ի սրահի՛ տանն Տեառն, եւ մարգարէասցիս ամենայն տանն Յուդայ ոյք գայցեն երկիրպագանել ՚ի տանն Տեառն. զամենայն բանսդ զոր կարգեցի առ քեզ մարգարէանալ նոցա. մի՛ հատանիցես ինչ ՚ի բանիցդ։ 3Թերեւս լուիցեն, եւ դարձցին իւրաքանչիւր ՚ի ճանապարհէ իւրմէ չարէ. եւ մեղմացա՛յց ես ՚ի չարեացն զոր խորհիմ ես առնել նոցա վասն չարութեան գնացից նոցա։ 4Եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եթէ ո՛չ լսիցէք ինձ գնալ յօրէնս իմ զոր ետու յանդիման ձեր, 5լսե՛լ բանից ծառայից իմոց մարգարէից՝ զոր ես առաքեցի առ ձեզ կանխաւ. եւ առաքեցի՝ եւ ո՛չ լուարուք. 6եւ արարից զտունդ զայդ իբրեւ զՍելովմ, եւ զքաղաքս տաց յանէ՛ծս ամենայն ազգաց երկրի։ 7Եւ լուան քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն՝ եւ ամենայն ժողովուրդն ՚ի խօսել Երեմիայի զբանս զայսոսիկ ՚ի տանն Տեառն։ 8Եւ եղեւ ՚ի դադարել Երեմիայի ՚ի խօսիցն՝ ըստ ամենայնի զոր հրամա՛ն ետ նմա Տէր խօսել առ ամենայն ժողովուրդն. կալա՛ն զնա քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն եւ ամենայն ժողովուրդն՝ եւ ասեն. Մահո՛ւ մեռցիս. 9զի մարգարէացար յանուն Տեառն, եւ ասացեր՝ թէ իբրեւ զՍելովմ եղիցի տունս այս, եւ քաղաքս աւերեսցի ՚ի բնակչաց. եւ կուտեցաւ ժողովուրդն ՚ի վերայ Երեմիայի ՚ի տան Տեառն։ 10Եւ լուան իշխանքն Յուդայ զբանս զայսոսիկ, եւ ելին ՚ի տանէ թագաւորին ՚ի տունն Տեառն. եւ նստան առաջի դրանն Տեառն նորոյ։ 11Եւ ասեն քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն ցիշխանսն՝ եւ ցամենայն ժողովուրդն. Դատաստան մահո՛ւ է առնդ այդմիկ, զի մարգարէացաւ զքաղաքէս զայսմանէ, որպէս ձերովք իսկ ակընջօք լուարուք։ 12Եւ ասէ Երեմիա ցամենեսին ցիշխանսն եւ ցամենայն ժողովուրդն. Տէր առաքեաց զիս մարգարէանալ ՚ի վերայ տանդ այդորիկ՝ եւ ՚ի վերայ քաղաքիս զամենայն բանսդ զոր լուարուք։ 13Եւ արդ՝ ուղղեցէ՛ք զճանապարհս ձեր՝ եւ զգործս ձեր, եւ լուարո՛ւք ձայնի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ. եւ մեղմասցի՛ Տէր ՚ի չարեացն ձերոց՝ զոր խօսեցաւ ՚ի վերայ ձեր։ 14Եւ ես աւասիկ կամ ՚ի ձեռս ձեր, արարէ՛ք ընդ իս որպէս եւ ձեզ օգո՛ւտ եւ լա՛ւ իցէ։ 15Բայց գիտելով գիտասջի՛ք՝ զի թէ սպանանէք դուք զիս՝ արիւն անպա՛րտ արկանէք ՚ի վերայ ձեր, եւ ՚ի վերայ քաղաքիս այսորիկ, եւ ՚ի վերայ բնակչաց սորա. զի ճշմարտութեամբ առաքեաց զիս Տէր առ ձեզ՝ խօսել յականջս ձեր զամենայն բանս զայսոսիկ։ 16Եւ ասեն իշխանքն եւ ամենայն ժողովուրդն ցքահանայս եւ ցսո՛ւտ մարգարէսն. Ո՛չ է դատաստան մահու առնդ այդորիկ. զի յանուն Տեառն Աստուծոյ խօսեցաւ առ մեզ։ 17Յո՛տն կացին արք ՚ի ծերոց երկրին, եւ ասեն ցամենայն ժողովս ժողովրդոցն։ 18Միքիէ Մորստացի մարգարէանայր յաւուրս Եզեկիայ արքայի Յուդայ. խօսեցաւ ընդ ամենայն ժողովրդեանն Յուդայ՝ եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Սիո՛վն իբրեւ զագարակ արօրադի՛ր լիցի, եւ Երուսաղէմ՝ իբրեւ զհիղս մրգապահաց, եւ լեառն տանդ՝ եղիցի՛ իբրեւ զանտառ մայրւոյ։ 19Միթէ սպանանելով սպա՞ն զնա Եզեկիա արքայ Յուդայ՝ եւ ամենայն Հրէաստան. ոչ ապաքէն զահի՛ հարան ՚ի Տեառնէ, եւ խնդրեցին յերեսաց Տեառն. եւ դադարեաց Տէր յամենայն չարեացն զոր խօսեցաւ ՚ի վերայ նոցա։ Եւ մեք արարաք չարիս մեծամեծ յանձինս մեր։ 20Եւ ա՛յր մի մարգարէանայր յանուն Տեառն, Ուրիա որդի Սամեայ ՚ի Կարիաթարիմայ. եւ մարգարէացաւ ՚ի վերայ քաղաքիս այսորիկ, եւ ՚ի վերայ երկրիս այսորիկ ըստ ամենայն բանից Երեմիայի։ 21Եւ լուաւ արքայ Յովակիմ, եւ ամենայն զօրաւորք իւր, եւ ամենայն իշխանք զամենայն բանս նորա. եւ խնդրէին սպանանե՛լ զնա. եւ լուաւ Ուրիա, երկեաւ՝ եւ փախեաւ եւ գնաց յերկիրն Եգիպտացւոց։ 22Եւ առաքեաց արքայ Յովակիմ արս յԵգիպտոս. զԵղնաթան որդի Աքովբերայ եւ ա՛րս ընդ նմա յԵգիպտոս. 23եւ հանին զնա անտի՝ եւ ածին առ արքայն Յովակիմ. եւ սպանին զնա սրով. եւ ընկէց ՚ի շիրիմ որդւոց ժողովրդեան իւրոյ։ 24Բայց ձե՛ռն Աքիկամայ որդւոյ Սափանայ՝ էր ընդ Երեմիայի. զի մի՛ մատնեսցի ՚ի ձեռս ժողովրդեանն սպանանել զնա։