1Եթէ արձակեսցէ այր զկին իւր, եւ գնասցէ՛ ՚ի նմանէ՝ եւ լինիցի ա՛ռն այլում. եթէ դառնալո՛վ դարձցի անդրէն ՚ի նոյն. ո՞չ ապաքէն պղծելով պղծիցի կինն այն. եւ դու պոռնկեցար ընդ հովիւս բազումս, եւ ո՛չ դարձար առ իս՝ ասէ Տէր։ 2Ամբա՛րձ զաչս քո յուղղութիւն՝ եւ տե՛ս. ո՞ւր ոչ թաթաւեցար ՚ի ճանապարհս քո. նստար դու նոցա իբրեւ ագռաւ միայնացեալ թափուր. եւ պղծեցեր զերկիրդ պոռնկութեամբ քո՝ եւ չարեօք քովք. 3եւ ստացար հովիւս բազումս ՚ի գայթակղութիւն քեզ. երեսք կնոջ պոռնկի՛ եղեն քեզ. անամօթեցար առ ամենեսեան։ 4Ոչ իբրեւ զՏէր կոչեցեր զիս. հա՛յր եւ իշխան կուսութեան քո։ 5Միթէ յաւիտեա՞ն կայցէ, կամ ՚ի սպա՞ռ պահեսցի. ահա խօսեցար՝ եւ արարեր զայդ ամենայն չարիս՝ եւ զօրացար։

6Եւ ասէ ցիս Տէր յաւուրս Յովսիայ արքայի. Տեսե՞ր զինչ գործեաց բնակիչդ Իսրայէլի. գնա՛ց առանձինն ՚ի վերայ ամենայն լերանց բարձանց՝ եւ ՚ի ներքոյ ամենայն անտառախի՛տ ծառոց, եւ ա՛նդ պոռնկեցաւ։ 7Եւ ասացի յետ ա՛յնչափ պոռնկութեան նորա. Դա՛րձ առ իս, եւ ո՛չ դարձաւ. եւ ետես զցոփութիւն նորա ուխտադրուժն Յուդա։ 8Եւ տեսի թէ յամենայնի որովք շնացաւ բնակիչն Իսրայէլի ըմբռնեցաւ. արձակեցի՛ զնա, եւ ետո՛ւ նմա թուղթ ապահարզանի ՚ի ձեռս նորա. եւ ո՛չ զարհուրեցաւ ուխտադրուժն Յուդա քոյր նորա. այլ գնաց եւ պոռնկեցաւ եւ նա՛։ 9Եւ եղեւ յոչինչ պոռնկութիւն նորա. եւ շաղախէր զերկիրն, զի շնայր ընդ քարի եւ ընդ փայտին։ 10Եւ ՚ի վերայ այսր ամենայնի ո՛չ դարձաւ առ իս ուխտադրուժ քոյր նորա Յուդա՝ յամենայն սրտէ իւրմէ, այլ ստութեամբ՝ ասէ Տէր։ 11Եւ ասէ ցիս Տէր. Արդարացո՛յց զանձն իւր ապստամբութիւնն Իսրայէլի առ ուխտազանցութեամբն Յուդայ։ 12Այլ ե՛րթ եւ ընթերցի՛ր զպատգամս զայսոսիկ ՚ի կողմանս հիւսւսոյ, եւ ասասցես. Դա՛րձ առ իս բնակիչդ Իսրայէլի՝ ասէ Տէր. եւ ո՛չ հաստատեցից զերեսս իմ ՚ի վերայ ձեր, զի ողորմա՛ծ եմ ես՝ ասէ Տէր. եւ ո՛չ պահեցից ձեզ ոխս յաւիտեան։ 13Բայց ծանի՛ր զանիրաւութիւնս քո, զի ՚ի Տէր Աստուած քո ամպարշտեցար. եւ տարածեցեր զճանապարհս քո օտարաց ՚ի ներքոյ ամենայն անտառախիտ ծառոց. եւ ձայնի իմում ո՛չ լուար՝ ասէ Տէր։ 14Դարձարո՛ւք առ իս որդիք հեռացեալք՝ ասէ Տէր, զի ես տիրեցից ձեզ. եւ առից զձեզ մի ՚ի քաղաքէ՛ եւ երկուս յազգէ, եւ տարա՛յց զձեզ ՚ի Սիովն. 15եւ տաց ձեզ հովիւ ըստ սրտի իմում. եւ հովուելով հովուեսցեն զձեզ իմաստութեամբ։ 16Եւ եղիցի եթէ բազմանայցէք եւ աճիցէք ՚ի վերայ երկրի յաւուրսն յայնոսիկ՝ ասէ Տէր, ո՛չ եւս ասիցեն. Տապանակ կտակարանաց Սրբոյն Իսրայէլի. եւ ո՛չ անկցի ՚ի սիրտ. եւ ո՛չ անուանեսցի ՚ի նմա. եւ ո՛չ եւս խնդրեսցի, եւ ո՛չ գործեսցի։ Յաւուրսն յայնոսիկ 17եւ ՚ի ժամանակին յայնմիկ կոչեսցեն զԵրուսաղէմ աթոռ Տեառն. եւ ժողովեսցին ամենայն ազգք յանուն Տեառն յԵրուսաղէմ. եւ ո՛չ եւս գնասցեն զհետ խորհրդոց սրտից իւրեանց չարաց։ 18Յաւուրսն յայնոսիկ ժողովեսցին տունն Իսրայէլի առ տունն Յուդայ. եւ եկեսցեն ՚ի միասին ՚ի հիւսւսոյ՝ եւ յամենայն գաւառաց յերկիրն յորում ժառանգեցուցի զհարս նոցա։ 19Եւ ե՛ս ասեմ. Եղիցի՛ Տէր։ Զի կարգեցի՛ց զձեզ յորդիս, եւ տա՛ց ձեզ զերկիրն ընտիր, ժառանգութիւն անուանի Աստուծոյ ամենակալի ազգաց. եւ ասացից թէ Հա՛յր կոչեսցես զիս, եւ ո՛չ եւս դառնայցես յինէն։ 20Բայց որպէս անգոսնէ կին զամուսին իւր. ա՛յնպէս անգոսնեաց զիս տունդ Իսրայէլի՝ ասէ Տէր։ 21Ձա՛յն ՚ի շրթանց գուժեաց՝ լալոյ եւ պաղատանաց որդւոցն Իսրայէլի. զի անիրաւեցան ՚ի ճանապարհս իւրեանց եւ մոռացան զԱստուած Սուրբն իւրեանց։ 22Դարձարո՛ւք որդիք՝ դարձի՛ք, եւ ես բժշկեցից զբեկումն ձեր. եւ ասացին. Աւասիկ կամք. զի դո՛ւ ես Տէր Աստուած մեր։ 23Արդարեւ՝ սո՛ւտ իսկ էին բլուրք եւ զօրութիւնք բարձանց. բայց ՚ի ձեռն Տեառն Աստուծոյ մերոյ է փրկութիւն տանն Իսրայէլի։ 24Եւ ամօթ մաշեաց զվաստակս հարցն մերոց ՚ի մանկութենէ իւրեանց. զխաշինս նոցա եւ զանդեայս, եւ զուստերս եւ զդստերս իւրեանց։ 25Ննջեցաք ամօթով մերով, եւ ծածկեցին զմեզ անարգանք մեր. քանզի առաջի Աստուծոյ մերոյ մեղաք մեք եւ հարքն մեր ՚ի մանկութենէ մինչեւ ցայսօր. եւ ո՛չ լուաք ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերոյ։