1՚Ի ժամանակի յայնմիկ՝ ասէ Տէր. եւ եղէց յԱստուած ազգիդ Իսրայէլի, եւ դոքա եղիցին ինձ ՚ի ժողովուրդ։ 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Գտին տապ յանապատի անդ, սատակելովքն հանդերձ սուսերաւ։ Երթա՛յք՝ մի՛ սատակէք զԻսրայէլ. 3բացէ ՚ի բաց Տէր երեւեցաւ նմա. սէ՛ր յաւիտենական սիրեցի զքեզ, վասն այնորիկ ձգեցի զքեզ ՚ի գթութիւն։ 4Դարձեալ շինեցի՛ց զքեզ, եւ շինեսջիր կոյսդ Իսրայէլի. դարձեալ առցես զթմբուկ քո՝ եւ ելցես ընդ ժողովս խաղալկաց։ 5Դարձեալ տնկեսջիր այգիս ՚ի լերին Սամարեայ. տնկեսջիք տունկս՝ եւ օրհնեսջիք։ 6Զի հասեալ է օր կոչման հրաւիրակի ՚ի լերինս Եփրեմի. Արի՛ք եւ ելցո՛ւք ՚ի Սիովն առ Տէր Աստուած մեր։ 7Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ցնծութիւն առնել Յակովբայ. ուրա՛խ լերուք՝ եւ գոչեցէք ՚ի վերայ գլխոց ազգաց. լսելի՛ արարէք՝ օրհնեցէ՛ք եւ ասացէ՛ք. Փրկեա՛ց Տէր զժողովուրդ իւր, զմնացորդս Իսրայէլի։ 8Ահաւասիկ ես ածից զնոսա յերկրէ հիւսւսոյ, եւ ժողովեցից զնոսա ՚ի ծագաց երկրէ ՚ի տօնն պասեք. եւ ծնցին որդիս ՚ի բազմութիւն յոյժ ՚ի միջի նոցա. կո՛յրն, կաղն, յղին եւ ծնեալն՝ միահամուռ ժողովուրդ մեծ. դարձցին այսր։ 9Լալո՛վ ելին. եւ մխիթարութեամբ ածից զնոսա, հանգուցանե՛լ ՚ի վերայ ջուրց վտակաց, ընդ ճանապարհ ուղիղ՝ եւ մի՛ մոլորեսցին ՚ի նմա. զի եղէ Իսրայէլի ՚ի հա՛յր, եւ Եփրեմ անդրանի՛կ իմ է։ 10Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն ազգք եւ պատմեցէ՛ք ՚ի կղզիս հեռաւորս՝ եւ ասացէ՛ք. Որ հոսեացն զԻսրայէլ՝ ժողովեսցէ զնա, եւ պահեսցէ զնա իբրեւ տուարածական զհօտ իւր. 11զի փրկեաց Տէր զՅակովբ, եւ ապրեցոյց զնա ՚ի ձեռաց բռնաւորաց նորա։ 12Եկեսցեն եւ ուրա՛խ լիցին՝ եւ ցնծասցեն ՚ի լերին Սիովնի. եկեսցեն ՚ի բարութիւնս Տեառն՝ յերկիր ցորենոյ եւ գինւոյ՝ եւ արդեանց եւ խաշանց, արջառոյ եւ ոչխարի. եւ եղիցին անձինք նոցա իբրեւ զծառ պտղալից, եւ ո՛չ եւս քաղցիցեն։ 13Յայնժամ ցնծասցեն կոյսք ՚ի ժողովս երիտասարդաց. եւ ծերք խնդասցեն. եւ դարձուցից զսուգ նոցա ՚ի խնդութիւն, եւ ուրա՛խ արարից զնոսա ՚ի տրտմութենէ իւրեանց։ 14Զմայլեցուցից եւ արբեցուցի՛ց զանձինս քահանայից որդւոցն Ղեւեայ, եւ ժողովուրդ իմ լցցի իմովքն բարութեամբք՝ ասէ Տէր։

15Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ձա՛յն ՚ի Հռամայ լսելի եղեւ՝ ողբումն եւ լալումն եւ գուժումն. Ռաքէլ լա՛յր զորդիս իւր, եւ ո՛չ կամէր մխիթարել ՚ի վերայ որդւոց իւրոց՝ զի ո՛չ գոյին։ 16Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Դադարեսցէ՛ անձն քո ՚ի լալոյ, եւ աչք քո յարտասուաց. զի գո՛ն վարձք գործոց քոց՝ ասէ Տէր, եւ դարձցին յերկրէ թշնամեաց. 17եւ եղիցի յոյս վախճանի քոյ՝ ասէ Տէր, բնակաւոր որդւոց քոց ՚ի սահմանս նոցա։ 18Լսելով լուայց զողբումն Եփրեմի. Խրատեցեր զիս Տէր եւ խրատեցայց, եւ ո՛չ ուսայ իբրեւ զընջո՛ւղ տրմուղ. դարձո՛ զիս եւ դարձայց՝ զի դու ես Տէր Աստուած իմ։ 19Եւ յետ գերութեան իմոյ ապաշաւեցի, եւ յետ իմանալոյն իմոյ յոգոց հանէի՝ ՚ի վերայ աւուր ամօթոյն իմոյ. եւ ցուցի՛ քեզ թէ առի նախատինս ՚ի մանկութենէ իմմէ։ 20Եւ թէ որդի սիրելի՛ իցէ իմ Եփրեմ մանո՛ւկ գրգանաց, փոխանակ զի բանք իմ ե՛ն ՚ի նմա. յիշելով յիշեցից զնա միւսանգամ. վասն այնորիկ փութացայ յաղագս նորա. ողորմելով ողորմեցայց նմա՝ ասէ Տէր։

21Մատի՛ր անձամբ անձին արա՛ դու քեզ Սիոն պատուհաս. ընկեա՛ զսիրտ քո ՚ի թիկունս. գնա՛ զճանապարհ. դարձի՛ր կոյսդ Իսրայէլի, դարձի՛ր անդրէն ՚ի քաղաքս քո զգացեալ։ 22Մինչեւ յե՞րբ թափառիցիս դո՛ւստր անարգեալ. զի հաստատեաց Տէր զփրկութիւն ՚ի ձեռատունկն. նո՛ր փրկութեամբ շրջիցին մարդիկ։ 23Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Դարձեալ ասասցեն զբանս զայս յերկրին Յուդայ՝ եւ ՚ի քաղաքս նորա, յորժամ դարձուցից զգերութիւնս նորա. օրհնեա՛լ է Տէր յարդար եւ ՚ի սուրբ լերին իւրում։ 24Եւ բնակիչքն Հրէաստանի ամենայն քաղաքօքն իւրեանց եւ գործաւորօքն, յղփասցին հօտիւքն։ 25Զի արբուցի զամենայն անձն ծարաւի, եւ զամենայն անձն քաղցեալ լցուցի. 26վասն այնորիկ զարթեայ եւ տեսի, եւ քուն իմ քաղցրացա՛ւ ինձ։ 27Ահա աւուրք գա՛ն ասէ Տէր. եւ սերմանեցի՛ց զտունն Իսրայէլի, եւ զտունն Յուդայ ՚ի զաւա՛կ մարդկան եւ ՚ի զաւա՛կ անասնոյ։ 28Եւ եղիցի զոր օրինակ զարթուցեալ էի ՚ի վերայ նոցա ՚ի խլե՛լ եւ ՚ի կործանե՛լ, ՚ի քակե՛լ եւ ՚ի կորուսանել՝ եւ ՚ի չարչարել, նո՛յնպէս զարթեայց ՚ի վերայ նոցա՝ ՚ի շինել եւ ՚ի տնկել՝ ասէ Տէր։ 29Յաւուրսն յայնոսիկ մի՛ եւս ասիցեն՝ թէ հարքն ազո՛խ կերան, եւ որդւոց ատամունք առին. 30այլ իւրաքանչիւր ՚ի մե՛ղս իւր մեռցի. ամենայն մարդ որ ուտիցէ զազոխն՝ նորին ատամունքն առցին։ 31Ահաւասիկ աւուրք գա՛ն ասէ Տէր. եւ ուխտեցից տանդ Իսրայէլի եւ տանդ Յուդայ ո՛ւխտ նոր։ 32Ո՛չ ըստ ուխտին զոր ուխտեցի ընդ հարս նոցա՝ յաւուր յորում առի զձեռանէ նոցա հանել զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց. զի նոքա ո՛չ կացին յուխտին իմում, եւ ես անփո՛յթ արարի զնոցանէ՝ ասէ Տէր։ 33Այլ ա՛յս է ուխտն զոր ուխտեցից տանդ Իսրայէլի. յետ աւուրցն այնոցիկ ասէ Տէր. Տա՛ց զօրէնս իմ ՚ի միտս նոցա, եւ ՚ի սիրտս նոցա գրեցից զնոսա. եւ եղէց նոցա յԱստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ ՚ի ժողովուրդ։ 34Եւ մի՛ եւս ուսուցանիցեն իւրաքանչիւր զընկեր իւր, եւ իւրաքանչիւր զեղբայր իւր ասել՝ թէ ծանի՛ր զՏէր, զի ամենեքին ծանիցեն զիս ՚ի փոքրկանց նոցա մինչեւ ՚ի մեծամեծս՝ ասէ Տէր. զի քաւիչ եղէց անօրէնութեանց նոցա, եւ զմեղս նոցա ո՛չ եւս յիշեցից։ 35Ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ որ ետ զարեգակն ՚ի լոյս տուընջեան հաստատութեամբ, զլուսին եւ զաստեղս ՚ի լոյս գիշերոյ, եւ աղաղակ ՚ի ծովու, եւ գոչեն ալիք նորա. Տէր ամենակալ անո՛ւն է նորա։ 36Եթէ դադարեսցեն օրէնքս այս յերեսաց իմոց՝ ասէ Տէր. ապա եւ ազգն Իսրայէլի դադարեսցէ ՚ի լինելոյ յա՛զգ առաջի աչաց իմոց զամենայն աւուրս։ 37Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եթէ վերասցին երկինք ՚ի բարձունս, եւ եթէ խոնարհեսցին յատակք երկրի ՚ի խոնարհ. ես ո՛չ խոտեցից զամենայն ազգդ Իսրայէլի՝ ասէ Տէր՝ վասն ամենայնի զոր արարին։ 38Ահա աւուրք գան ասէ Տէր. եւ շինեսցի քաղաք Տեառն յաշտարակէ անտի Անամայելի եւ մինչեւ ՚ի դուռն Անկեանն։ 39Եւ ելցէ տակաւին կասկած. եւ չափ նորա յանդիման նոցա մինչեւ ցբլուրն Գարեբայ. եւ բոլորեսցի շուրջանակի յընտիր ընտիր վիմաց։ 40Եւ ամենայն ձորն Փաքադիմայ եւ մոխրոցն, եւ ամենայն Սարեմովթն, մինչեւ ՚ի ձորն Կեդրոնի, մինչեւ ցանկիւն դրանն Ասպաստանացն արեւելից՝ սրբութիւն Տեառն. եւ մի՛ եւս խլեսցին, եւ մի՛ եւս քակեսցին մինչեւ յաւիտեան։