1Բանն որ եղեւ ՚ի Տեառնէ առ Երեմիա, յամին տասներորդի Սեդեկիայ արքայի Յուդայ. ա՛յն ամ ութուտասն էր Նաբուքոդոնոսորայ արքայի Բաբելացւոց։ 2Եւ յա՛յնժամ զօր արքային Բաբելացւոց պաշարեաց զԵրուսաղէմ. եւ Երեմիա մարգարէ կայր ՚ի կալանս ՚ի սրահի բանտին՝ որ էր յապարանս թագաւորին Յուդայ. 3յոր արգելն զնա Սեդեկիա՝ եւ ասէ. Ընդէ՞ր դու մարգարէանաս եւ ասես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես տամ զքաղաքդ զայդ ՚ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց՝ եւ առցէ զդա. 4եւ Սեդեկիա արքայ Յուդայ մի՛ ապրեսցի ՚ի ձեռաց Քաղդեացւոցն. զի մատնելով մատնեսցի՛ ՚ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց. եւ խօսեսցի բերան ՚ի բերան ընդ նմա, եւ աչք դորա զաչս նորա տեսցեն. 5եւ ՚ի Բաբելովն մտցէ Սեդեկիա, եւ անդ նստցի մինչեւ ա՛յց արարից դմա՝ ասէ Տէր. զի՞ մարտնչիք ընդ Քաղդէացիսն՝ ուստի ո՛չինչ յաջողիցիք։ 6Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա՝ եւ ասէ. 7Ահաւադիկ Անամայէլ որդի Սելովմայ հօրեղբօր քոյ գա՛յ առ քեզ՝ եւ ասէ. Ստացի՛ր դու քեզ զագարակն իմ, որ է յԱնաթովթ. զի քե՛զ իսկ է անկ ըստ մերձաւորութեան առնո՛ւլ ՚ի ստացուած։ 8Եւ եկն առ իս Անամայէլ որդի Սելովմայ հօրեղբօ՛ր իմոյ, ըստ բանի Տեառն ՚ի սրա՛հ բանտին՝ եւ ասէ ցիս. Ստացի՛ր զագարակն իմ որ է յԱնաթովթ յերկրին Բենիամինի. զի քե՛զ պարտ է ստանալ զժառանգութիւնն. եւ դո՛ւ իսկ երիցագոյն ես։ Եւ գիտացի՝ թէ բան Տեառն է. 9եւ ստացայ զագարակն յԱնամայելայ որդւոյ հօրեղբօր իմոյ՝ որ է յԱնաթովթ. եւ կշռեցի նմա արծաթ եւթն սիկղ եւ տասն արծաթոյ. 10եւ գրեցի մուրհակս եւ կնքեցի. եւ կացուցի վկայս, եւ կշռեցի զարծաթն ՚ի կշիռս։ 11Եւ առի զմուրհակ ստացուածոյն զկնքեալն՝ ըստ հրամանի եւ ըստ իրաւանց՝ եւ զարձակն. 12եւ ետու զմուրհակ ստացուածոցն ցԲարուք որդի Ներեայ որդւոյ Մաասայ առաջի Անամայելի որդւոյ հօրեղբօր իմոյ, եւ առաջի այնոցիկ որ կային անդ. եւ գրեցին ՚ի մուրհակի ստացուածոցն առաջի ամենայն Հրէից՝ որ նստէին ՚ի սրահի բանտին։ 13Եւ պատուիրեցի Բարուքայ առաջի նոցա եւ ասեմ. 14Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ Աստուած Իսրայէլի. Ա՛ռ զմուրհակդ զայդ զմուրհակ ստացուածոց զկնքեալն, եւ զմուրհակն արձակ, եւ դիցես ՚ի խեցեղէն ամանի, զի կացցէ աւուրս բազումս։ 15Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ Աստուած Իսրայէլի. Դարձեալ ստասցին տունս եւ ագարակս՝ եւ այգիս յերկրիդ յայդմիկ։ 16Եւ կացի յաղօթս առ Տէր, յե՛տ տալոյն զմուրհակ ստացուածոյն ցԲարուք որդի Ներեայ. եւ ասեմ. 17Որ ե՛սդ Տէր Տէր. դու արարեր զերկինս եւ զերկիր զօրութեամբ քո մեծաւ՝ եւ բազկա՛ւ քով բարձու. զի ո՛չ ինչ է բան որ ծածկիցի ՚ի քէն. 18առնես զողորմութիւն ՚ի հազար դար. եւ հատուցանես զմեղս հարց ՚ի ծոց որդւոց իւրեանց յետ նոցա։ Աստուած մե՛ծ եւ հզօր. Տէր զօրութեանց անուն նորա. 19մե՛ծդ խորհրդովք՝ եւ զօրաւո՛ր գործովք։ Ամենակալ մեծանունդ Տէր. աչք քո բա՛ց են յամենայն ճանապարհս որդւոց մարդկան, տա՛լ իւրաքանչիւր ըստ ճանապարհի իւրում, եւ ըստ պտղոյ գնացից իւրեանց։ 20Որ արարեր նշանս եւ արուեստս յերկրին Եգիպտացւոց՝ մինչեւ ցա՛յսօր ՚ի մէջ Իսրայէլի, եւ ՚ի մէջ ծննդոց երկրի, եւ արարեր քեզ անուն իբրեւ յաւուր յայսմիկ. 21եւ հաներ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ յերկրէն Եգիպտացւոց՝ նշանօք եւ արուեստիւք. հզօր ձեռամբ՝ եւ բա՛րձր բազկաւ, եւ մեծամեծ տեսլեամբք։ 22Եւ ետուր նոցա զերկիրս զայս զոր երդուար հարցն նոցա՝ տա՛լ նոցա զերկիր որ բղխէ զկաթն եւ զմեղր. 23եւ մտին եւ ժառանգեցին զնա. եւ ո՛չ լուան ձայնի քում, եւ ըստ հրամանաց քոց ո՛չ գնացին. ըստ ամենայնի զոր պատուիրեցեր նոցա առնել, եւ ո՛չ արարին. եւ արարին ՚ի պատահել իւրեանց ամենայն չարեացս այսոցիկ։ 24Եւ արդ՝ ահա հասեալ է զօր ՚ի քաղաքս առնո՛ւլ զսա. եւ մատնեցաւ քաղաքս ՚ի ձեռս Քաղդեացւոցն որ տա՛ն ընդ սմա պատերազմ յերեսաց սրոյ եւ սովոյ եւ մահու. որպէս եւ խօսեցա՛ր նոյնպէս եւ եղեւ՝ զոր դո՛ւ իսկ տեսանես։ 25Եւ դու Տէր ասե՛ս ցիս. Ստացի՛ր քեզ ագարակ արծաթոյ. եւ գրեցի մուրհակ եւ կնքեցի, եւ կացուցի վկա՛յս. եւ քաղաքս մատնեցաւ ՚ի ձեռս Քաղդեացւոցն։ 26Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 27Ահա ես Տէր Աստուած ամենայն մսեղեաց. միթէ թաքչիցի՞ ամենայն բան յինէն։ 28Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մատնելով մատնեսցի քաղաքդ ՚ի ձեռս Քաղդեացւոցն, եւ ՚ի ձեռս Նաբուքոդոնոսորայ արքային Բաբելացւոց, եւ առցէ զդա։ 29Եւ եկեսցեն Քաղդեացիքն պատերազմել ընդ քաղաքիդ, եւ այրեսցեն զդա հրով. եւ հրձի՛գ արասցեն զտունս յորս արկանէին խունկս ՚ի վերայ տանեաց նոցա Բահաղու, եւ զոհէին զոհս աստուածոց օտարաց վասն զի՛ս դառնացուցանելոյ. 30որդիքն Իսրայէլի՝ եւ որդիքն Յուդայ միա՛յն գործէին զչարիս առաջի աչաց իմոց ՚ի մանկութենէ իւրեանց։ Բայց որդիքն Իսրայէլի բարկացուցին զիս գործովք ձեռաց իւրեանց՝ ասէ Տէր։ 31՚Ի բարկութիւն եւ ՚ի սրտմտութիւն էր ինձ քաղաքդ այդ, յորմէ օրէ շինեցի զդա մինչեւ ցա՛յսօր. ջնջել զդա յերեսաց իմոց 32վասն ամենայն չարեաց որդւոցն Իսրայէլի եւ որդւոցն Յուդայ՝ զոր արարին ՚ի դառնացուցանել զիս, ինքեանք եւ թագաւորք իւրեանց, եւ մեծամեծք իւրեանց, եւ քահանայք իւրեանց, եւ մարգարէք իւրեանց, արք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի։ 33Դարձուցին յիս զթիկունս եւ ո՛չ զերեսս. եւ ուսուցի զնոսա ընդ առաւօտս. ուսուցի, եւ ո՛չ անսացին ընդունել զխրատ. 34եւ եդին զպղծութիւնս իւրեանց ՚ի տան՝ յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ։ 35Եւ առ պղծութեան իւրեանց շինեցին բագինս Բահաղու ՚ի ձո՛ր որդւոցն Ենովմայ, մատուցանել զուստերս եւ զդստերս իւրեանց Մողոքայ. զոր ո՛չ պատուիրեցի նոցա. եւ ո՛չ անկաւ ՚ի սիրտ իմ առնել նոցա զպղծութիւնն զայն առ ՚ի յանցուցանելոյ զՅուդայ։ 36Եւ արդ՝ ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի, վասն քաղաքիդ այդորիկ՝ զորմէ դու ասացեր թէ մատնեցաւ ՚ի ձեռս Նաբուքոդոնոսորայ արքային Բաբելացւոց, ՚ի սուր՝ եւ ՚ի սո՛վ՝ եւ ՚ի գերութիւն։ 37Ահա ես ժողովեցից զնոսա յամենայն երկրէ, ուր ցրուեցից զնոսա անդր բարկութեամբ եւ սրտմտութեամբ իմով, եւ ցասմամբ մեծաւ. եւ դարձուցից զնոսա ՚ի տեղիս յայս, եւ նստուցից զնոսա յուսով. 38եւ եղիցին ինձ ՚ի ժողովուրդ, եւ ես եղէց նոցա յԱստուած. 39եւ տաց նոցա սիրտ այլ, եւ ճանապարհ մի՝ երկնչել յինէն զամենայն աւուրս ՚ի բարութիւն իւրեանց, եւ որդւոց իւրեանց յետ նոցա։ 40Եւ ուխտեցից նոցա ո՛ւխտ յաւիտենական, զոր ո՛չ դարձուցից յետս առնել նոցա բարի. եւ զերկեւղ իմ տաց ՚ի սիրտս նոցա առ ՚ի չապստամբելոյ նոցա յինէն։ 41Եւ ա՛յց արարից բարի առնել նոցա. եւ տնկեցից զնոսա յերկրիս յայսմիկ հաւատովք, ամենայն սրտիւ իմով՝ եւ ամենայն անձամբ իմով։ 42Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Որպէս ածի ՚ի վերայ ժողովրդեանդ այդորիկ զամենայն չարիս մեծամեծս. նո՛յնպէս ածից ՚ի վերայ դոցա բարիս՝ զոր խօսեցայ ՚ի վերայ դոցա։ 43Եւ ստասցին միւսանգամ ագարակս յերկրիս յայսմիկ, զորմէ դուդ ասացեր թէ անապա՛տ է ՚ի մարդոյ եւ յանասնոյ, եւ մատնեցան ՚ի ձեռս Քաղդեացւոցն։ 44Եւ ստասցին ագարակս արծաթոյ, եւ գրեսցեն մուրհակս. եւ կնքեսցես, եւ կացուսցես վկայս յերկրին Բենիամինի՝ եւ շուրջ զԵրուսաղեմաւ. եւ ՚ի քաղաքս Յուդայ, եւ ՚ի քաղաքս լերինն, եւ ՚ի քաղաքս Սեփելայ, եւ ՚ի քաղաքս Նագեբայ. զի դարձուցից զգերութիւնս նոցա՝ ասէ Տէր։