1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ Երեմիա երկրորդ անգամ. եւ նա՝ կա՛յր տակաւին կապեալ ՚ի սրահի բանտին՝ եւ ասէ. 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ որ արար զերկիրդ եւ ստեղծ զդա՝ կանգնել զդա. Տէր անուն է նորա. 3կարդա՛ առ իս, եւ տա՛ց քեզ պատասխանի, եւ պատմեցից քեզ մեծամեծս եւ զօրաւորս՝ զոր ո՛չ գիտիցես։ 4Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. վասն տանց քաղաքիդ այդորիկ, եւ վասն ապարանից արքայիդ Յուդայ, քակելոց է ՚ի մահարձանս՝ եւ ՚ի մարտկոցս 5եկելոցն մարտնչել ընդ Քաղդէացիս. եւ լնուլ զնոսա դիակամբք մարդկան, զորս հարի բարկութեամբ իմով եւ սրտմտութեամբ, եւ դարձուցից զերեսս իմ ՚ի նոցանէ վասն ամենայն չարութեանց նոցա։ 6Ահաւասիկ ես ածից զսպիսն ՚ի բժշկութիւն, եւ բժշկեցից զնոսա, եւ յայտնեցից նոցա զհնչիւն խաղաղութեան եւ զհաւատս։ 7Եւ դարձուցից զգերութիւնն Յուդայ եւ զգերութիւնն Երուսաղեմի. եւ շինեցից զնոսա իբրեւ զառաջինն։ 8Եւ սրբեցից զնոսա յամենայն անիրաւութեանց իւրեանց՝ զոր անիրաւեցան յիս. եւ ո՛չ եւս յիշեցից զմեղս նոցա զոր մեղան առ իս՝ եւ ապստամբեցան յինէն։ 9Եւ եղիցին ինձ յուրախութիւն եւ յօրհնութիւն՝ եւ ՚ի մեծարանս առաջի ամենայն ժողովրդոց երկրի, որք լսիցեն զամենայն բարութիւնս՝ զոր ե՛ս արարից դոցա. եւ երկիցեն՝ եւ դառնայցեն ՚ի վերայ ամենայն բարութեանցն, եւ ՚ի վերայ ամենայն խաղաղութեանցն զոր ես արարից դոցա։ 10Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Դարձեալ լուիցի ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ՝ զորմէ դուքդ ասէք թէ աւերա՛կ է ՚ի մարդոյ եւ յանասնոյ, ՚ի քաղաքս Յուդայ՝ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի յաւերակսն, առ ՚ի չգոյէ մարդկան, եւ առ ՚ի չգոյէ բնակչաց, եւ առ ՚ի չգոյէ անասնոց. 11ձայն ուրախութեան, եւ ձայն ցնծութեան. ձա՛յն փեսայի, եւ ձայն հարսին. որք ասիցեն. Գոհացարո՛ւք զՏեառնէ ամենակալէ զի քա՛ղցր է զի յաւիտեան է ողորմ նորա. բերցեն պատարագս օրհնութեան ՚ի տուն Տեառն. զի դարձուցից զգերութիւն երկրիդ այդորիկ՝ ըստ առաջնոյն՝ ասէ Տէր։ 12Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Դարձեալ եղիցի յաւերակ տեղւոջդ առ ՚ի չգոյէ մարդոյ եւ անասնոյ, եւ յամենայն քաղաքս դորա վանք հովուաց, եւ մակաղատեղք խաշանց 13՚ի քաղաքս լեռնականս, եւ ՚ի քաղաքս Սեփեղայ, եւ ՚ի քաղաքս Նագեբայ, եւ յերկրին Բենիամինի, եւ շուրջ զԵրուսաղեմաւ, եւ ՚ի քաղաքս Յուդայ. դարձեալ անցանիցեն խաշինք ընդ ձեռն թուողի՝ ասէ Տէր։ 14Ահա աւուրք գան՝ ասէ Տէր, եւ հաստատեցի՛ց զբանս իմ բարի զոր խօսեցայ ՚ի վերայ տանդ Իսրայէլի, եւ ՚ի վերայ տանդ Յուդայ։ 15Յաւուրս յայնոսիկ՝ եւ ՚ի ժամանակին յայնմիկ ծագեցից Դաւթի ծագո՛ւմն արդարութեան, որ առնիցէ իրաւունս եւ արդարութիւն յերկրի։ 16Յաւուրսն յայնոսիկ փրկեսցի Յուդա, եւ Երուսաղէմ բնակեսցէ յուսով. եւ ա՛յս է անուն՝ զոր կոչեսցէ նմա Տէր. արդարութիւն մեր։ 17Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մի՛ պակասեսցէ Դաւթի այր՝ որ նստիցի յաթոռ տանն Իսրայէլի. 18եւ քահանայիցն Ղեւտացւոց՝ մի՛ պակասեսցէ այր յերեսաց իմոց՝ մատուցանել ողջակէզս, եւ զոհել զոհս, եւ արկանել խունկս զամենայն աւուրս։ 19Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. 20Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եթէ խափանիցէք զուխտ իմ զտուընջեան, եւ զուխտ իմ զգիշերոյ. զի մի՛ լինիցի տիւ եւ գիշեր ՚ի ժամանակի իւրեանց, 21ապա եւ ուխտն իմ որ ընդ Դաւթի ծառայի՛ իմոյ է՝ խափանեսցի, չլինել նմա որդի որ թագաւորեսցէ յաթոռ նորա, եւ ՚ի քահանայիցն Ղեւտացւոց պաշտօնէից իմոց։ 22Զոր օրինակ ո՛չ թուին զօրութիւնք երկնից, եւ ո՛չ չափի աւազ ծովու. նո՛յնպէս բազմացուցից զզաւակն Դաւթի ծառայի իմոյ, եւ զՂեւտացիսն զպաշտօնեայս իմ։ 23Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա՝ եւ ասէ. 24Ո՞չ տեսանես զինչ խօսի ժողովուրդդ՝ եւ ասեն. եթէ զազգս զերկուս զոր ընտրեաց Աստուած՝ մերժեա՛ց զնոսա. եւ զժողովուրդն իմ զայրացուցանեն չլինել միւսանգամ յազգ առաջի նոցա։ 25Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եթէ զուխտ իմ զտուընջեան եւ զգիշերոյ՝ եւ զերկնից եւ զերկրի հաստատութեամբ ո՛չ կարգեցի. 26ապա եւ զզաւակն Յակովբայ եւ զԴաւթի ծառայի իմոյ՝ անարգեցից, չառնուլ ՚ի զաւակէ նորա իշխան ՚ի վերայ զաւակին Աբրահամու եւ Սահակայ եւ Յակովբայ. զի դարձուցի՛ց զդարձ նոցա եւ գթացա՛յց ՚ի նոսա։