1Եւ լուաւ Սափատիա որդի Մատթանայ, եւ Գոդողիա որդի Պասքովրայ, եւ Յովաքազ որդի Սելեմիայ, եւ Պասքովր որդի Մելքեայ, զբանս Երեմիայի՝ զոր խօսէր առ ամենայն ժողովուրդն՝ եւ ասէր. 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Որ նստի ՚ի քաղաքիս յայսմիկ՝ մեռցի՛ սրով եւ սովով եւ մահուամբ. եւ որ ելանէ առ Քաղդէացիսն՝ կեցցէ՛, եւ եղիցի նմա անձն իւր ՚ի գի՛ւտս, եւ կեցցէ։ 3Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մատնելով մատնեսցի քաղաքդ ՚ի ձեռս զօրու թագաւորին Բաբելացւոց, եւ առցեն զդա։ 4Եւ ասեն իշխանքն ցթագաւորն. Սպանցի՛ այրն այն. զի այնո՛ւ լուծանէ նա զձեռս արանց պատերազմողաց մնացորդաց քաղաքիս այսորիկ, եւ զձեռս ամենայն ժողովրդեանդ, խօսել ընդ դոսա ըստ բանիցդ այդոցիկ. զի այրն այն ո՛չ օգտի եւ խաղաղութեան բանս խօսի ընդ ժողովրդեանն՝ այլ չարի՛։ 5Եւ ասէ արքայ Սեդեկիա. Ահաւանիկ կա՛յ ՚ի ձեռս ձեր. քանզի ոչ ինչ էր ձեռնհա՛ս առ նոսա՝ եւ ո՛չ իւիք։ 6Եւ առին զԵրեմիա, եւ ընկեցին զնա ՚ի գուբն Մելքեայ որդւոյ թագաւորին, որ էր ՚ի սրահի բանտին. եւ իջուցին զԵրեմիա պարանօք ՚ի գուբն. եւ ՚ի գբի անդ ջուր ո՛չ էր, այլ լոկ տի՛ղմ. եւ կա՛յր Երեմիա ՚ի տղմին։ 7Եւ լուաւ Աբդամելէք Եթէովպացի՝ այր ներքինի, եւ ինքն էր յապարանս թագաւորին, թէ արկին զԵրեմիա ՚ի գուբն. եւ արքայ նստէր առ դրան Բենիամինի. 8եւ ել առ նա Աբդամելէք յապարանից թագաւորին, եւ խօսեցաւ ընդ թագաւորին՝ եւ ասէ. 9Տէ՛ր արքայ՝ չարի՛ս գործեցին արքն այնոքիկ ըստ ամենայնի զոր արարին Երեմիայի մարգարէի, զի արկին զնա ՚ի գուբն, եւ մեռանի՛ ՚ի ներքս. չարի՛ս գործեցեր սպանանել զայրն Աստուծոյ յերեսաց սովոյս այսորիկ. զի ո՛չ գտանի հաց ՚ի քաղաքիս։ 10Եւ հրամայեաց թագաւորն Աբդիմելեքայ Եթւովպացւոյ՝ եւ ասէ. Ա՛ռ դու ընդ քեզ աստի արս երեսուն, եւ հանէ՛ք զմարգարէն ՚ի գբոյ անտի՝ զի մի՛ մեռցի։ 11Եւ առ Աբդիմելէք զարսն ընդ իւր, եւ եկն յապարանս թագաւորին ՚ի գետնափոր տուն գանձին. ա՛ռ անտի կապերտս հինս եւ պարանս հինս. եւ ընկէց զայն առ Երեմիա ՚ի գուբն. 12եւ ասէ Աբդիմելէք Եթւովպացի ցԵրեմիա. Դի՛ր զհին կապերտսդ եւ զբուրդսդ ընդ անթովք ձեռաց քոց ՚ի ներքոյ պարանացդ։ Եւ արար Երեմիա այնպէս։ 13Եւ ձգեցին զնա պարանօքն, եւ հանին զնա ՚ի գբոյ անտի. եւ նստաւ Երեմիա ՚ի սրահի՛ բանտին։ 14Եւ առաքեաց արքայ Սեդեկիա, եւ կոչեաց առ ինքն զմարգարէն ՚ի տուն Ասսաղիսայն, որ էր ՚ի տան Տեառն. եւ ասէ ցնա արքայն. Հարցանե՛մ ինչ ցքեզ բան, մի՞ իցէ թէ թաքուցանիցես յինէն զբանն։ 15Եւ ասէ Երեմիա ցթագաւորն. Եթէ պատմեցից քեզ՝ ո՛չ ապաքէն մահո՛ւ սպանանիցես զիս. եւ եթէ տա՛ց ինչ քեզ խրատ՝ ո՛չ անսաս ինձ։ 16Եւ երդուաւ նմա արքայ Սեդեկիա գա՛ղտ, եւ ասէ. Կենդանի՛ է Տէր որ արար ՚ի մեզ զշունչս զայս, թէ իցէ սպանից զքեզ, կամ թէ եւ մատնեցի՛ց ՚ի ձեռս արանցն, որ խնդրեն զանձն քո։ 17Եւ ասէ ցնա Երեմիա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Եթէ ելանելով ելցես առ զօրավարն արքային Բաբելացւոց՝ կեցցէ՛ անձն քո, եւ քաղաքս ո՛չ այրեսցի հրով, եւ կեցցե՛ս դո՛ւ եւ տուն քո։ 18Ապա թէ ո՛չ ելցես առ իշխանս արքային Բաբելացւոց, մատնեսցի քաղաքս ՚ի ձեռս Քաղդեացւոց, եւ այրեսցեն զդա հրով. եւ դու ո՛չ ապրեսցիս ՚ի ձեռաց նոցա։ 19Եւ ասէ Սեդեկիա արքայ ցԵրեմիա. Իմ բանք ինչ են ընդ Հրէայսն փախստականս առ Քաղդեացիսն, գուցէ՛ տացեն զիս ՚ի ձեռս նոցա, եւ ձաղիցեն զիս։ 20Եւ ասէ Երեմիա. Ո՛չ մատնեսցեն զքեզ. բայց լո՛ւր զբանս Տեառն զոր ես խօսիմ ընդ քեզ, եւ լա՛ւ լիցի քեզ՝ եւ կեցցէ՛ անձն քո։ 21Ապա թէ ո՛չ կամիցիս ելանել՝ ա՛յս բան է զոր եցոյց ինձ Տէր. 22Ահաւադիկ ամենայն կանայք որ մնացեալ են ՚ի տան թագաւորիդ Յուդայ, հանցի՛ն առ իշխանս արքային Բաբելացւոց. եւ նոքա ասիցեն. Խաբեցի՛ն զքեզ՝ եւ յաղթեցին քեզ արք խաղաղարարք, եւ արկցեն ՚ի գայթագղութիւն զոտս քո, եւ դարձցին ՚ի քէն։ 23Եւ զամենայն կանայս քո եւ զորդիս քո հանցեն առ Քաղդեացիսն, եւ դու ո՛չ ապրեսցիս ՚ի ձեռաց նորա. զի ՚ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց ըմբռնեսցիս, եւ քաղաքս այրեսցի՛ հրով։ 24Եւ ասէ ցնա թագաւորն. Ա՛յր դու՝ մի՛ ոք իմասցի ինչ ՚ի բանից այտի յայսցանէ, գուցէ՛ մեռանիցիս։ 25Եւ եթէ լսիցեն իշխանքն եթէ խօսեցայ ընդ քեզ, եւ գայցեն առ քեզ եւ ասիցեն. Պատմեա՛ մեզ՝ զի՞նչ խօսեցար ընդ արքայի, մի՛ թաքուցաներ ՚ի մէնջ՝ եւ ո՛չ սպանցուք զքեզ. եւ կամ թէ զի՞նչ խօսեցաւ ընդ քեզ արքայ. 26ասասցե՛ս ցնոսա. Արկի՛ գութս առաջի արքայի՝ զի մի՛ դարձուսցէ զիս անդրէն ՚ի տուն Յովնաթանայ մեռանել ինձ անդ։ 27Եւ եկին ամենայն իշխանքն առ Երեմիա՝ եւ հարցին ցնա. եւ պատմեաց նոցա զամենայն բանսն զոր պատուիրեաց նմա թագաւորն, եւ լռեցին ՚ի նմանէ զի ո՛չ ե՛լ ՚ի վեր բանն։ 28Եւ նստաւ Երեմիա ՚ի սրահի բանտին, մինչեւ ՚ի ժամանակն յորում առաւն Երուսաղէմ։ Եւ եղեւ յորժամ առաւ Երուսաղէմ.