1Եւ մատեան ամենայն զօրավարք զօրացն, եւ Յովնան որդի Կարէի, եւ Յեզոնիա որդի Ովսէի, եւ ամենայն ժողովուրդն ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծս. 2եւ ասեն ցԵրեմիա մարգարէ. Անկցի գութ մեր առաջի երեսաց քոց, եւ կա՛ց յաղօթս վասն մեր առ Տէր Աստուած քո, եւ վասն մնացորդացս այսոցիկ. զի մնացաք սակա՛ւք ՚ի բազմաց. որպէս քո աչք տեսանեն զմեզ. 3եւ պատմեսցէ՛ մեզ Տէր Աստուած քո զճանապարհս՝ ընդ որ գնասցուք, եւ զբա՛նն զոր արասցուք։ 4Եւ ասէ ցնոսա Երեմիա մարգարէ. Լուայ՝ ահաւադիկ ե՛ս կացից յաղօթս առ Տէր Աստուած մեր վասն բանից ձերոց. եւ եղիցի զոր ինչ բան պատասխանի տացէ Տէր՝ պատմեցի՛ց ձեզ, եւ ո՛չ թաքուցից ՚ի ձէնջ բան մի։ 5Եւ նոքա ասեն ցԵրեմիայ. Եղիցի մեզ Տէր ՚ի վկայ արդարեւ հաւատարիմ. եթէ ոչ ըստ ամենայն բանի զոր առաքեսցէ զքեզ Տէր Աստուած քո առ մեզ՝ ա՛յնպէս արասցուք. 6եթէ բարի՝ եւ եթէ չար, եւ ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերում առ որ առաքեմք զքեզ՝ լուիցուք, զի բարի եղիցի մեզ. եւ լուիցուք ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 7Եւ եղեւ յետ աւուրց տասանց, եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա. 8եւ կոչեաց զՅովնան որդի Կարէի, եւ զամենայն զօրավարս զօրացն որ էին ընդ նմա, եւ զամենայն ժողովուրդն ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծսն. 9եւ ասէ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Առ որ առաքեցէքն զիս արկանել գութս առաջի նորա. 10եթէ նստելով նստիցիք յերկրիս յայսմիկ, շինեցի՛ց զձեզ՝ եւ ո՛չ քակեցից. տնկեցից զձեզ՝ եւ ո՛չ խլեցից. զի մեղմացեալ եմ ՚ի չարեաց զոր ասացի առնել ձեզ։ 11Մի՛ երկնչիք յերեսաց արքային Բաբելացւոց. յորմէ զարհուրեալ էիք յերեսաց նորա. մի՛ երկնչիք ՚ի նմանէ՝ ասէ Տէր. զի ընդ ձե՛զ եմ ես ՚ի փրկել զձեզ, եւ ապրեցուցանել ՚ի ձեռաց նոցա. 12եւ արկից զձեւք գութ, եւ ողորմեցայց ձեզ. եւ դարձուցից զձեզ յերկիր ձեր։ 13Եւ եթէ ասիցէք. Ո՛չ նստցուք յերկրիս յայսմիկ, եւ ո՛չ լուիցուք ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերոյ. 14այլ երթիցուք յերկիրն Եգիպտացւոց, եւ ո՛չ տեսցուք պատերազմ, եւ զձայն փողոյ ո՛չ լուիցուք, եւ հացիւ ո՛չ քաղցիցուք. եւ ա՛նդ բնակեսցուք։ 15Եւ արդ վասն այդորիկ լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն մնացորդք Հրէաստանի։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Եթէ դուք տալով տացէք զերեսս ձեր մտանե՛լ յԵգիպտոս՝ եւ ա՛նդ բնակիլ. 16եւ եղիցի սուրն յորմէ երկնչէիք, ա՛նդ գտցէ զձեզ յերկրին Եգիպտացւոց. եւ սովն յորմէ կասկածէք՝ անդ հասցէ ձեզ յերկրին Եգիպտացւոց, եւ ա՛նդ մեռանիցիք։ 17Եւ եղիցի ամենայն արք որք դէ՛մ եդին մտանել յերկիրն Եգիպտացւոց բնակե՛լ անդ, սրո՛վ եւ սովով՝ եւ մահուա՛մբ սատակեսցին, եւ ո՛չ ոք եղիցի ՚ի նոցանէ ապրեալ ՚ի չարեացն զոր ե՛ս ածի՛ց ՚ի վերայ նոցա։ 18Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Որպէս կաթեաց սրտմտութիւն բարկութեան իմոյ ՚ի վերայ բնակչաց Երուսաղեմի. նոյնպէս կաթեսցէ սրտմտութիւն իմ ՚ի վերայ ձեր ՚ի մտանելն ձեր յԵգիպտոս. եւ եղիջիք յանապատ, եւ վտարանդիք, եւ ՚ի նզովս, եւ ՚ի նախատինս. եւ մի՛ եւս տեսանիցէք զտեղիս զայս, 19զորմէ խօսեցաւ Տէր ՚ի վերայ ձեր, եւ ՚ի վերայ մնացորդացն Յուդայ՝ թէ մի՛ մտանիցէք յԵգիպտոս։ Բայց այժմ գիտելով գիտասջիք. քանզի վկայութիւն դնեմ ձեզ այսօր, 20զի չարի՛ս գործեցէք յանձինս ձեր, զի առաքեցէք զիս առ Տէր Աստուած ձեր՝ եւ ասացէք. Յաղօթս կա՛ց վասն մեր առ Տէր Աստուած մեր. եւ ըստ ամենայնի զոր ինչ խօսեսցի ընդ քեզ Տէր Աստուած մեր, նոյնպէս պատմեա՛ մեզ՝ եւ արասցուք։ 21Եւ պատմեցի ձեզ այսօր՝ եւ ո՛չ լուարուք ձայնի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, զոր առաքեացն առ ձեզ։ 22Եւ արդ՝ գիտասջիք, եթէ սրով եւ սովով՝ եւ մահուա՛մբ սատակեսջիք ՚ի տեղւո՛ջն յորում դուք կամիք մտանել բնակել անդ։