1Բանն Տեառն որ եղեւ առ Երեմիա, ՚ի վերայ ամենայն Հրէիցն որ բնակեալ էին յերկրին Եգիպտացւոց, եւ որք նստէին ՚ի Մագդովղ՚, եւ ՚ի Տափնաս, եւ ՚ի Մեմփիս, եւ յերկրին Պաթուրէս. եւ ասէ. 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Դուք ինքնին իսկ գիտէք զամենայն չարիս զոր ածի ՚ի վերայ Երուսաղեմի, եւ ՚ի վերայ ամենայն քաղաքացն Հրեաստանի. եւ ահա կան աւերակ այսօր ՚ի բնակչաց, 3յերեսաց չարեաց իւրեանց զոր արարին ՚ի դառնացուցանել զիս. զի գնացին խո՛ւնկս արկանել եւ պաշտել զաստուածս օտարս, զոր ո՛չ գիտէիք դուք եւ հարքն ձեր։ 4Եւ առաքեցի առ ձեզ զամենայն զծառայս իմ զմարգարէս ընդ առաւօտս առաւօտս, եւ ասէի. Մի՛ գործէք զիրս պղծութեանդ այդորիկ զոր ատեցի։ 5Եւ ո՛չ լուան ինձ, եւ ո՛չ խոնարհեցուցին զունկն իւրեանց դառնա՛լ ՚ի չարեացն իւրեանց՝ չարկանել խունկս աստուածոց օտարաց։ 6Եւ կաթեաց բարկութիւն սրտմտութեան իմոյ, եւ բորբոքեցաւ ՚ի դրունս Յուդայ՝ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի, եւ եղեն յաւեր եւ յանապա՛տ որպէս եւ այսօր։ 7Եւ արդ ա՛յսպէս ասէ Տէր Սաբաւովթ՝ Աստուած Իսրայէլի. Ընդէ՞ր առնէք դուք չարիս մեծամեծս յանձինս ձեր, սատակել զձեր զայր եւ զկին, եւ զմանուկ ստինդիացս ՚ի միջոյ Յուդայ, առ ՚ի չմնալոյ ումեք ՚ի ձէնջ. 8դառնացուցանել զիս գործովք ձեռաց ձերոց, արկանել խունկս աստուածոց օտարաց յերկրիդ Եգիպտացւոց, յոր դուք մտէք բնակել այդր. զի սատակիցիք՝ եւ լինիցիք յանէծս եւ ՚ի նախատինս ընդ ամենայն ազգս երկրի. 9առ ՚ի չմոռանալոյ ձեզ զչարիս հարցն ձերոց, եւ զչարիս թագաւորացն Յուդայ, եւ զչարիս կանանց նոցա. եւ զչարիս ձեր, եւ զչարիս կանանց ձերոց. զոր արարին յերկիրն Յուդայ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի։ 10Եւ ո՛չ դադարեցին մինչեւ ցայսօր, եւ ո՛չ երկեան, եւ ո՛չ կացին յօրէնս իմ եւ ՚ի հրամանս զոր ետու առաջի երեսաց ձերոց, եւ առաջի երեսաց հարցն ձերոց։ 11Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ ես հաստատեմ զերեսս իմ ՚ի վերայ ձեր ՚ի չարիս, սատակե՛լ զամենայն զՅուդայ։ 12Եւ առցեն զմնացորդս Յուդայ՝ որ դէմ եդին մտանել յերկիրս Եգիպտացւոց բնակել աստ, կորուսանե՛լ զամենայն մնացորդս որ են յԵգիպտոս. եւ անկցին ՚ի սուր, եւ սատակեսցին սովով, ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծս՝ սրով եւ սովով մեռանիցին. եւ եղիցին ՚ի նզովս եւ ՚ի կորուստ՝ եւ յանէծս եւ ՚ի նախատինս։ 13Եւ ա՛յց արարից ՚ի վերայ նոցա որ նստին յերկրիդ Եգիպտացւոց. որպէս արարի ա՛յց Երուսաղեմի սրով եւ սովով եւ մահուամբ։ 14Եւ ո՛չ ոք ապրեսցի ՚ի մնացորդացդ Յուդայ, որ բնակեալ են յերկրիդ Եգիպտացւոց՝ դառնալ յերկիրն Յուդայ որում ա՛կն ունէին յանձինս իւրեանց դառնա՛լ բնակել անդ. եւ մի՛ դարձցին բայց միայն ապրեալքն։ 15Եւ պատասխանի ետուն Երեմիայի ամենայն արք որք գիտէին՝ թէ արկանեն խունկս կանայք իւրեանց աստուածոց օտարաց. եւ ամենայն կանայք որք կային անդ ժողովք մեծամեծք, եւ ամենայն ժողովուրդն որ բնակեալն էին յերկրին Եգիպտացւոց ՚ի Պաթուրէս՝ եւ ասեն. 16Բանիդ զոր խօսեցար առ մեզ յանուն Տեառն՝ ո՛չ լուիցուք. 17զի առնելով արասցո՛ւք զամենայն բան որ ելանէ ՚ի բերանոյ մերմէ. արկանե՛լ խունկս տիկնոջն երկնից, եւ նուիրել նմա նուէրս, որպէս արարաք մեք եւ հարքն մեր. եւ թագաւորքն մեր, եւ իշխանքն մեր՝ ՚ի քաղաքս Յուդայ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի, եւ էաք հացալիցք եւ փափկացեալք. եւ չա՛ր ինչ ո՛չ տեսանէաք։ 18Եւ իբրեւ դադարեցաք յարկանելոյ խունկս տիկնոջն երկնից, եւ նուիրելոյ նմա նուէրս, նուազեցաք յամենայնէ, եւ սրով եւ սովով սատակեցաք։ 19Եւ զի մե՛ք արկաք խունկս տիկնոջն երկնից, եւ նուիրեցաք նմա նուէրս. միթէ առանց արա՞նց մերոց արարաք նմա հաստեայս եւ կարկանդակս, եւ նուիրեցաք նմա նուէրս։ 20Ե՛տ պատասխանի Երեմիա ամենայն զօրաւորաց ժողովրդեանն հանդերձ կանամբքն, եւ ամենայն ժողովրդեանն որ ետուն նմա զայն բանս պատասխանի՝ եւ ասէ. 21Ոչ ապաքէն զխո՞ւնկսն զոր արկանէիք ՚ի քաղաքսն Յուդայ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի. դո՛ւք եւ հարք ձեր եւ թագաւորքն ձեր եւ իշխանքն ձեր եւ ժողովուրդ երկրին, յիշեաց Տէր՝ եւ անկաւ ՚ի սիրտ նորա։ 22Եւ ո՛չ կարաց Տէր համբերել յերեսաց չարա՛ց իրաց ձերոց, եւ գարշելեացն զոր առնէիք. եւ եղեւ երկիրն ձեր յաւերակ, եւ յանապատ, եւ ՚ի նզովս առ ՚ի չգոյէ բնակչաց որպէս այսօր. յերեսաց դոցա 23որոց խունկսդ արկանէքդ՝ եւ որովք մեղանչէք Տեառն. եւ ո՛չ լսէք ձայնի Տեառն. եւ ըստ օրինաց նորա եւ ըստ վկայութեանց, եւ ըստ հրամանաց նորա ո՛չ գնայք. վասն այնորիկ գտին զձեզ չարիքդ այդոքիկ որպէս եւ այսօրդ։ 24Եւ ասէ Երեմիա ցամենայն ժողովուրդսն, եւ ցամենայն կանայսն. Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն ամենայն Յուդայ, որ էք յերկրիս Եգիպտացւոց։ 25Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Դո՛ւք եւ կանայք ձեր խօսեցարուք բերանովք ձերովք, եւ ձեռօք ձերովք վճարեցէք. ասէք. Առնելով արասցուք զդաւանութիւնն մեր զոր դաւանեցաք՝ արկանել խունկս տիկնոջ երկնից, եւ նուիրել նուէրս. եւ կալով կացէք ՚ի դաւանութեանն ձերում, եւ առնելով արարէք զուխտն ձեր։ 26Վասն այդորիկ լուարո՛ւք զպատգամ Տեառն ամենայն Յուդայ որ բնակեալդ էք յերկրիդ Եգիպտացւոց. Ահաւասիկ երդուայ յանձն իմ մեծ՝ ասէ Տէր Աստուած. եթէ կոչեսցի՛ եւս անուն իմ ՚ի բերանոյ ամենայն առն Յուդայ, ասել թէ կենդանի՛ է Տէր յամենայն երկիրս Եգիպտացւոց։ 27Զի ահաւասիկ ես զարթուցեալ եմ ՚ի վերայ դոցա չարչարել զդոսա, եւ ո՛չ առնել բարի։ Եւ սատակեսցին ամենայն արք Յուդայ որ բնակեալ են յերկրիդ Եգիպտացւոց սրով եւ սովով, մինչեւ նուազեսցին. 28եւ ապրեալքն ՚ի սրոյ՝ դարձցին յերկրէս Եգիպտացւոց յերկիրն Յուդայ՝ արք սակա՛ւք թուով։ Եւ ծանիցեն ամենայն մնացորդքն Յուդայ որ բնակեալ են յերկրիդ Եգիպտացւոց, թէ ո՞յր բան կայ, ի՞մ թէ նոցա։ 29Եւ ա՛յս ձեզ նշանակ՝ ասէ Տէր, եթէ արարից ձեզ ա՛յց ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ. զի գիտասջիք եթէ կալով կայցեն բանք իմ ՚ի վերայ ձեր ՚ի չարիս։ 30Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես տաց զփարաւոն Վափառ արքայ Եգիպտացւոց ՚ի ձեռս թշնամւոյ իւրոյ, եւ ՚ի ձեռս խնդրողաց անձին իւրոյ. որպէս ետու զՍեդեկիա արքայ ՚ի ձեռս Նաբուքոդոնոսորայ արքայի Բաբելացւոց թշնամւո՛յ իւրոյ, եւ խնդրողի անձին նորա։