Երեմիա մարգարեյի գիրք
46
1՚Ի վերայ Եգիպտոսի։ Բա՛նն Տեառն՝ որ եղեւ առ Երեմիա մարգարէ ՚ի վերայ ամենայն ազգացն Եգիպտացւոց. 2եւ ՚ի վերայ զօրացն փարաւովնի Նեքաւովայ արքային Եգիպտացւոց, որ էր առ Եփրատ գետով ՚ի Քարքամիս. զոր եհար Նաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց. յամին չորրորդի Յովակիմայ որդւոյ Յովսիայ արքայի՛ Հրէաստանի։ 3Առէ՞ք զէն եւ վահանս. մատերո՛ւք ՚ի պատերազմ. 4կազմեցէ՞ք զերիվարս. հեծարո՞ւք սպառազէնք. դի՞ք զսաղաւարտ. առէ՞ք յառաջ զգեղարդունս. զգեցարո՞ւք զզրահս ձեր։ 5Իսկ այդ զի՞նչ է. դա՝ աւադիկ զարհուրեալ իմն են, եւ յետս ընդդէմ շարժին, զի զօրաւորք նոցա հարան. ՚ի փախուստ կացին, եւ ո՛չ դարձցին ՚ի դոցանէ պատեալքն շուրջանակի՝ ասէ Տէր։ 6Մի՛ փախիցէ թեթեւն, եւ մի՛ ապրեսցի հզօրն. ՚ի կողմանս հիւսւսոյ առ Եփրատ գետով տկարացան, կործանեցան։ 7Ո՞վ է սա որ իբրեւ զգետ յարուցեալ է, եւ իբրեւ զգետս կուտակեալս ջուր զջուրբք. 8ջուրքն Եգիպտացւոց իբրեւ զգե՛տ ելանէ, եւ իբրեւ զգետ խռովին ջուրք նորա. եւ ասէ. Ելի՛ց եւ ծածկեցից զերկիր, կորուսից զքաղաքս եւ զբնակիչս նորա։ 9Հեծեայք յերիվարս, կազմեցէ՛ք կառս, ելէ՛ք պատերազմաօղք Եթւովպացւոց. եւ Լիբէացիք վառեալք զինու. եւ Լիդացիք ելէ՛ք լարեցէ՛ք զաղեղունս։ 10Զի օրն այն Տեառն Աստուծոյ մերոյ, օր վրէժխնդրութեան է, առնուլ վրէ՛ժ ՚ի թշնամեաց իւրոց. եւ կերիցէ՛ սուր եւ յագեսցի, եւ արբեսցի յարենէ նոցա. զի զոհ Տեառն զօրութեանց է յերկրէն հիւսւսոյ ՚ի վերայ գետոյն Եփրատայ։ 11Ե՛լ ՚ի Գաղաադ, եւ առ դե՛ղ ռետին կուսի դստերն Եգիպտացւոց. ՚ի զո՛ւր յաճախեցեր զբժշկութիւնս քո, եւ օգուտ չի՛ք ուստեք քեզ։ 12Լուա՛ն զգոյժ քո ազգք, եւ աղաղակաւ քով լի՛ եղեւ երկիր. զի պատերազմօղ առ պատերազմողի տկարացա՛ւ, եւ անկան երկոքեան ՚ի միասին։ 13Բանն զոր խօսեցաւ Տէր ՚ի ձեռն Երեմիայ մարգարէի ՚ի գա՛լ Նաբուքոդոնոսորայ արքային Բաբելացւոց, հարկանել զերկիրն Եգիպտացւոց։ 14Գո՛յժ արարէք յԵգիպտոս, եւ հնչեցէ՛ք ՚ի Մակդող, եւ պատուէր տուք ՚ի Մեմփիս, ա՛զդ արարէք ՚ի Տափնաս. թէ արի՛ եւ պատրաստեա՛ց, զի եկե՛ր սուր զուռս քո։ 15՚Ի փախո՛ւստ դարձաւ ցուլն քո ընտիր, ո՛չ մնաց՝ զի Տէր լքոյց զնա։ 16Եւ բազմութիւնն տկարացաւ, եւ անկան իւրաքանչիւր առ ընկերի իւրում. եւ ասեն. Արի՛ք եւ դարձցուք առ իւրաքանչիւր ժողովուրդ մեր, եւ յիւրաքանչիւր աշխարհ իւր՝ յերեսաց Յունական սրոյն։ 17Կոչեցէ՛ք զանուն փարաւովնի արքային Եգիպտացւոց՝ Սաովն, եւ Եբիր, եւ Մովեդ։ 18Կենդանի՛ եմ ես՝ ասէ Տէր, որոյ Թագաւոր զօրութեանց անուն է նորա. զի իբրեւ զգահաւանդակ ՚ի լերինս, եւ իբրեւ զԿարմելոս ՚ի ծովո՛ւ եկեսցէ։ 19Հանդերձ գերութեա՛ն արա քեզ բնակեալ դուստրդ Եգիպտացւոց. զի Մեմփիս յապականութի՛ւն եղիցի, եւ կոչեսցի նմա վա՛յ առ ՚ի չգոյէ բնակչաց նորա։ 20Երինջ զարդարեալ գեղեցիկ՝ Եգիպտոս։ Հա՛տ հատաւ ՚ի հիւսւսոյ՝ եկն ՚ի վերայ նորա. 21եւ վարձկանք նորա ՚ի նմա իբրեւ եզինք պարարակք. զի եւ նոքա ՚ի փախո՛ւստ դարձան առ հասարակ, եւ ո՛չ հանդարտեցին. զի օր կորստեան եկն ՚ի վերայ նոցա, եւ ժամանակ վրէժխնդրութեան։ 22Ձա՛յն նորա իբրեւ զօձի՛ որ շչիցէ, զի ընդ աւազ գնայցեն. տապարաւորք եկեսցեն ՚ի վերայ նորա իբրեւ զփայտահարս. 23հարէ՛ք զանտառս նորա՝ ասէ Տէր Աստուած՝ զորոյ ո՛չ ոք առնուցու զչափ. զի բազմասցի առաւել քան զմարախ, եւ ո՛չ է նոցա թիւ։ 24Յամօ՛թ եղեւ դուստրն Եգիպտացւոց. մատնեցաւ ՚ի ձեռս հիւսւսային զօրացն։ 25Ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ ես խնդրեցից զվրէժ յԱմովնայ որդւոյ նորա, ՚ի փարաւոնէ, եւ յԵգիպտացւոց, եւ ՚ի դից նոցա, եւ ՚ի թագաւորաց նորա. եւ ՚ի փարաւովնէ՝ եւ ՚ի յուսացելո՛ց ՚ի նա։ 26Եւ մատնեցից զնոսա ՚ի ձեռս խնդրողա՛ց անձանց նոցա, եւ ՚ի ձեռս Նաբուքոդոնոսորայ արքային Բաբելացւոց, եւ ՚ի ձեռս ծառայից նորա։ Եւ յետ այնորիկ բնակեսցէ իբրեւ զառաջինն՝ ասէ՛ Տէր։ 27Բայց դու մի՛ երկնչիցիս ծառայ իմ Յակոբ. եւ մի՛ զարհուրիցիս Իսրայէլ. զի ահաւասիկ ես զերծուցանեմ զքեզ ՚ի հեռաստանէ, եւ զզաւակ քո ՚ի գերութենէ նոցա. եւ դարձցի Յակովբ եւ դադարեսցէ, եւ ննջեսցէ. եւ ո՛չ ոք իցէ որ լլկիցէ զնա։ 28Եւ դու մի՛ երկնչիր ծառայ իմ Յակոբ՝ ասէ Տէր. զի ես ընդ քե՛զ եմ, թէ արարից վախճան ամենայն ազգաց ուր ցրուեցի զքեզ անդր, այլ քեզ ո՛չ արարից վախճան. եւ խրատեցից զքեզ յիրաւունս, եւ քաւելով ո՛չ քաւեցից զքեզ։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805