1՚Ի վերայ Մովաբու։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Վա՛յ ՚ի վերայ Նաբաւայ, զի կորեաւ. յամօ՛թ եղեւ՝ առաւ Կարիաթեմ. յամօ՛թ եղեւ Մասոգամբ. ՚ի պարտութիւն մատնեցաւ։ 2Եւ ո՛չ եւս իցեն պարծանք Մովաբու յԵսեբոն. խորհեցաւ ՚ի վերայ նորա չարիս. Եկա՛յք հարցուք զնա յազգէ՛ եւ լռելով լռեսցէ, զկնի քո շրջեսցի հուր։ 3Զի գո՛յժ գուժողաց յՈրովնաիմայ. սատակումն եւ բեկումն մեծ 4բեկաւ Մովաբ. գո՛յժ տուք ՚ի Սոգովր. 5զի լցա՛ւ Աղովթ լալովք. ելցէ՛ լալով ընդ ճանապարհն Որովնայիմայ։ Տագնա՛պ եւ գոյժ բեկման լուայ։ 6Փախերո՛ւք՝ եւ ապրեցուցէ՛ք զանձինս ձեր. եւ եղիջիք իբրեւ զցիռ յանապատի։ 7Քանզի յուսացեալ էիր յամուրս քո. եկեսցեն նեղութիւնք եւ դու ըմբռնեսցիս, եւ ելցէ Քամովս ՚ի գերութիւն, քուրմք նորա եւ իշխանք նորա. միանգամայն 8հասցէ սատակումն ՚ի վերայ ամենայն քաղաքաց, եւ մի քաղաք մի՛ ապրեսցի, եւ կորիցէ բնակիչ՝ եւ սատակեսցի դաշտականն։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր. 9Տո՛ւք նշանակ Մովաբու. զի տոչորելով տոչորեսցի, եւ ամենայն քաղաքք նորա յանապատ եղիցին առ ՚ի չգոյէ բնակչաց։ 10Անիծեա՛լ լիցի որ գործէ զգործ Տեառն հեղգութեամբ. եւ անիծեա՛լ լիցի որ վերացուսցէ զսուր իւր յարենէ նորա։ 11Հանգուցեալ էր ՚ի մանկութենէ իւրմէ Մովաբ. եւ յուսացեալ էր ՚ի փառս իւր. եւ ո՛չ թափեալ ամա՛ն յամանոյ, եւ ո՛չ երթեալ ՚ի գերութիւն. վասն այնորիկ կայր հա՛մ նորա ՚ի նմին, եւ հոտ նորա ո՛չ պակասեաց։ 12Վասն այնորիկ ահա աւուրք գան՝ ասէ Տէր, եւ առաքեցից նմա կորացուցիչս, եւ կորացուսցեն զնա. եւ զանօթս նորա մանրեսցեն, եւ զամանս նորա փշրեսցեն։ 13Եւ ամաչեսցէ Մովաբ ՚ի Քամովսայ, որպէս ամաչեաց տունն Իսրայէլի ՚ի Բեթելայ յուսո՛յն իւրեանց։ 14Զիա՞րդ ասիցէք թէ հզօրք եմք, եւ արք զօրաւորք պատերազմի։ 15Կորեաւ Մովաբ՝ եւ քաղաք նորա, եւ ընտիր ընտիր երիտասարդք նորա անկա՛ն ՚ի սպանումն. ասէ Արքայ՝ որոյ Տէր զօրութեանց անուն է նորա։ 16Մե՛րձ է ՚ի հասանել օր Մովաբու, եւ չարիք նորա արագե՛ն յոյժ. 17խախտեցէ՛ք զնա շուրջանակի. ամենեքին ոյք գիտէք զանուն նորա, ասացէ՛ք. Զիա՞րդ խորտակեցաւ ցուպն գեղեցիկ, գաւազանն մեծարանաց։ 18Է՛ջ ՚ի փառաց, եւ նի՛ստ ՚ի գիջի ետեղակալ դուստրդ Դեբովնայ, զի կորեաւ Մովաբ. եհաս ապականիչ ամրոցաց քոց։ 19Կա՛ց յանցս ճանապարհաց եւ հայեա՛ց՝ որ նստիսդ յԱրովէր, եւ հա՛րց ցփախստականս՝ եւ ցապրեալս, եւ ասասջի՛ր զի՞նչ գործեցաւ։ 20Յամօ՛թ եղեւ Մովաբ զի խորտակեցաւ. ճչեա՛ եւ աղաղակեա՛ եւ գո՛յժ տուր յԱռնովն՝ թէ կորեաւ Մովաբ։ 21Եւ դատաստանք հասեալ գոն յերկրին Միովրայ, ՚ի Քիլովն, եւ Յասա, եւ ՚ի Մովփաթ, 22եւ ՚ի Դեբոն, եւ ՚ի Նաբաւ, եւ ՚ի տունն Գերզաթեմայ, 23եւ ՚ի Կարաթեմ, եւ ՚ի տունն Գամովղայ, եւ ՚ի տունն Մաւովնայ, 24եւ ՚ի Կարիաւովթ. եւ ՚ի Բոսոր, եւ յամենայն քաղաքս երկրիդ Մովաբայ ՚ի հեռաւորս եւ ՚ի մերձաւորս։ 25Խորտակեցաւ եղջեւրն Մովաբու, եւ յանդգնութիւն նորա խորտակեցաւ՝ ասէ Տէր։ 26Արբեցուցէ՛ք զնա, զի ՚ի վերայ Տեառն մեծաբանեաց. ծափզծափի հարցէ՛ Մովաբ, եւ եղիցի ՚ի կատակա՛նս եւ ինքն։ 27Զի ո՛չ եթէ ՚ի ծաղր ինչ էր քեզ Իսրայէլ, եւ ՚ի գողօնս գտան. յորժամ մարտնչէիր ընդ նմա նովա՛ւ գերեսցիս։ 28Թողին զքաղաքս՝ եւ բնակեցան ՚ի քարածե՛րպս բնակիչք Մովաբու. եղեն իբրեւ զաղաւնիս բունեալք ՚ի քարածերպս եւ ՚ի բերանս սորոց։ 29Լուա՛յ զհպարտութիւնն Մովաբու. զի հպարտացա՛ւ յոյժ բարձրութիւն նորա՝ եւ հպարտութիւն իւր՝ եւ ամբարտաւանութիւն իւր. եւ բարձրացաւ սիրտ նորա. 30եւ ես ծանեայ զգործս նորա. ոչ ապաքէն ըստ կարի՞ նորա իցեն բազուկք նորա. այլ նա ո՛չ այնպէս արար։ 31Վասն այնորիկ ճի՛չ բարձէք ՚ի վերայ Մովաբու. գուժեցէ՛ք յամենայն կողմանց Մովաբու. ՚ի վերայ արանց խզելոց՝ փետելոց՝ մրելոց. 32եւ մրմնջեսցէ իբրեւ զլալիւնն Յազերայ. լացցուք զքեզ այգիդ Սաբեմայ. բարունակք քո ձգեցան ընդ ծով. քաղաքք Յազերայ հասին ՚ի վերայ մրգոց քոց, եւ ՚ի վերայ կթոց քոց եհաս սատակումն։ 33Մաշեցա՛ւ ուրախութիւն եւ ցնծութիւն ՚ի Կարմելայ՝ եւ յերկրէն Մովաբացւոց. գինի՛ էր ՚ի հնծանս քո. ընդ առաւօտս ո՛չ կոխեցին, եւ ընդ երեկս ո՛չ հանին զձայն հնծանահարաց։ 34Յաղաղակէն յԵսեբոնայ մինչեւ յԵլելայ, եւ մինչեւ Յասսա. քաղաքք նոցա ետուն զձայնս իւրեանց ՚ի Սեգովրայ մինչեւ յԵրովնայիմ, եւ գո՛յժ ՚ի Սալեսայ. զի եւ ջուրն Եբերիմայ ՚ի տապ խորշակի եղիցի։ 35Եւ կորուսի՛ց զՄովաբ՝ ասէ Տէր. որ ելանէր ՚ի բագինս՝ եւ արկանէր խունկս աստուածոց օտարաց։ 36Վասն այնորիկ սիրտ իմ ՚ի վերայ Մովաբու իբրեւ զփող գոչեսցէ. սիրտ իմ ՚ի վերայ արանց առ որմովքն խզելոց իբրեւ զհնչիւն փողոյ. վասն այնորիկ զոր ինչ ստացաւն՝ կորեաւ ՚ի մարդկանէ։ 37Ամենայն գլուխք ընդ ամենայն տեղիս գերծցին. եւ ամենայն մորուք խզեսցին. եւ ամենայն ձեռք կոծեսցին. եւ ամենայն հասակ քրձազգածք եղիցին։ 38Եւ յամենայն տանիս Մովաբայ եւ ՚ի հրապարակս նորա ամենեւին կո՛ծ. զի խորտակեցի զՄովաբ իբրեւ զաման՝ որ ո՛չ իմիք իցէ պիտանացու՝ ասէ Տէր։ 39Զիա՞րդ փոփոխեցաւ. ո՛ղբս առէք. զիա՞րդ դարձոյց զթիկունս իւր. ամաչեաց եւ եղեւ ՚ի ծաղր եւ ՚ի քէնս ամենեցուն որ շուրջ զնովաւ։ 40Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ իբրեւ զարծուի՛ դիմեսցէ, եւ տարածեսցէ զձեռս իւր ՚ի վերայ Մովաբու։ 41Առա՛ւ Կարիաւովթ, եւ ըմբռնեցան ամուրք նորա. եւ եղիցի սիրտ զօրաւորացն Մովաբայ յաւուր յայնմիկ իբրեւ զսիրտ կանանց յերկունս։ 42Եւ կորիցէ Մովաբ ՚ի բազմութենէ. զի ՚ի վերայ Տեառն մեծաբանեա՛ց։ 43Վի՛հ, եւ ա՛հ, եւ որոգայթ ՚ի վերայ քո որ բնակեալդ ես ՚ի Մովաբ։ 44Եւ որ փախիցէ յերեսաց ահին՝ անկցի ՚ի վի՛հն. եւ որ ելանիցէ ՚ի վհէ անտի՝ ըմբռնեսցի յորոգա՛յթն. զի ածից զամենայն ՚ի վերայ Մովաբու յամին յորում հանդէ՛ս արարից նմա՝ ասէ Տէր։ 45Եւ յարկսն յԵսեբոնայ հասին փախուցեալք յորոգայթէն. զի հո՛ւր ել յԵսեբոնայ, եւ բո՛ց ՚ի քաղաքէն Սեհոնայ, եւ եկե՛ր զիշխանս Մովաբայ, եւ քննեա՛ց զորդիսն Ամովնայ։ 46Վա՛յ քեզ Մովաբ, կորուսեր զժողովուրդն Քամովսայ. զի առա՛ն ուստերք նորա եւ դստերք նորա ՚ի գերութիւն։ 47Եւ դարձուցից զգերութիւնն Մովաբու յաւուրս յետինս՝ ասէ Տէր։ Մինչեւ ցա՛յս վայր են դատաստանք Մովաբու։