1Ընթացարո՛ւք յա՛յսկոյս եւ յայնկոյս ընդ ճանապարհս Երուսաղեմի. եւ տեսէ՛ք եւ ծաներո՛ւք եւ խնդրեցէ՛ք ՚ի հրապարակս նորա, եթէ գտանիցէք այր մի որ առնիցէ զիրաւունս, եւ խնդրիցէ հաւատս. եւ եղէց նոցա քաւիչ՝ ասէ Տէր։ 2Եթէ ասիցեն կենդանի է Տէր. թէպէտ եւ սո՛ւտ իսկ երդնուցուն։ 3Տէր Տէր աչք քո ՚ի հաւատս. տանջեցեր զնոսա, եւ նոցա ո՛չ ցաւեաց. վախճանեցեր զնոսա, եւ ո՛չ կամեցան ընդունել զխրատ. կարծրացուցին զերեսս իւրեանց քան զվէմ, եւ ո՛չ կամեցան դառնալ։ 4Եւ ես ասացի. Թերեւս աղքա՛տք իցեն. վասն այնորիկ ո՛չ կարացին իմանալ զճանապարհս Տեառն, եւ զիրաւունս Աստուծոյ. 5երթայց առ հարուստսն՝ եւ խօսեցայց ընդ նոսա, թէ նոքա գիտացին զճանապարհ Տեառն եւ զիրաւունս Աստուծոյ. եւ նոքա աւանիկ առ հասարա՛կ խորտակեցին զլուծն, եւ խզեցին զսամետէս։ 6Վասն այնորիկ եհար զնոսա առեւծ յանապատի, եւ գա՛յլ մինչեւ ՚ի տունս նոցա սատակեաց զնոսա. զարթեա՛ւ ինծ ՚ի վերայ քաղաքաց նոցա, եւ ամենեքեան որ ելանիցեն ՚ի նոցանէ՝ անկցին գէ՛շ. զի յաճախեցին զամպարշտութիւնս իւրեանց, զօրացան յապստամբութեան իւրեանց։ 7Որո՞վք այսոքիւք հաշտեցայց ընդ քեզ. որդիքն քո թողին զիս, եւ երդնուին ՚ի չաստուածսն. յագեցուցի զնոսա՝ եւ շնային, եւ ՚ի պոռնկանո՛ցս օթեվանս առնէին։ 8Ձիք մատակախանձք եղեն, իւրաքանչիւր ՚ի կին ընկերի իւրոյ վրընջէին։ 9Միթէ ՚ի վերայ այսր ամենայնի ո՞չ առնիցեմ այցելութիւն՝ ասէ Տէր. կամ յազգէ այնպիսւոյ ո՞չ խնդրէ վրէժ անձն իմ։

10Ելէ՛ք ՚ի մարտկոցս նորա եւ կործանեցէ՛ք. բայց վախճան մի՛ առնիցէք. թողէ՛ք զհիմունս նորա՝ զի Տեառն են։ 11Զի արհամարհելով արհամարհեցի՛ն զիս տունն Իսրայէլի՝ եւ տունն Յուդայ, ասէ Տէր. 12ստեցի՛ն Տեառն իւրեանց, եւ ասեն. Ո՛չ ինչ է այդ. եւ ո՛չ եկեսցեն ՚ի վերայ մեր չարիք, եւ զսո՛ւր եւ զսով ո՛չ տեսցուք։ 13Մարգարէքն մեր էին ՚ի հողմն, եւ բան Տեառն ո՛չ գոյր ՚ի նոսա. ա՛յնպէս եղիցի նոցա։ 14Վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած ամենակալ. Փոխանակ զի խօսեցայք զբանդ զայդ՝ ահաւասիկ ես ետու զբան իմ ՚ի բերան քո հո՛ւր, եւ զժողովուրդդ զայդ փայտ. եւ կերիցէ՛ զնոսա։ 15Զի ահաւասիկ ես ածից ՚ի վերայ ձեր ա՛զգ ՚ի հեռաստանէ, տունդ Իսրայէլի՝ ասէ Տէր, ա՛զգ որ առաջին. ա՛զգ որ յաւիտենից. ազգ որոյ ո՛չ լսիցես զլեզուս նորա, եւ ո՛չ իմանայցես զխօսս նորա։ 16Կապարճք նորա իբրեւ զգերեզմանս բա՛ց են. ամենեքին զօրաւորք։ 17Եւ կերիցեն զհունձս ձեր՝ եւ զհաց. եւ կերիցեն զուստերս ձեր՝ եւ զդստերս. եւ կերիցեն զոչխար եւ զարջառ ձեր. եւ կերիցեն զայգիս եւ զթզենիս ձեր եւ զձիթենիս. եւ կասեսցեն զամուր ամուր քաղաքս ձեր. եւ յորս դուքն պանծացեալ էք՝ սրով սատակեսցեն։ 18Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, ասէ Տէր Աստուած քո. ո՛չ արարից զձեզ ՚ի վախճան։ 19Եւ եղիցի յորժամ ասիցեն. Վասն է՞ր արար Տէր Աստուած մեր մեզ զայս ամենայն, ասիցես ցնոսա. Փոխանակ զի թողէք զիս՝ եւ ծառայեցէք աստուածոց օտարաց յերկրի ձերում, նո՛յնպէս ծառայեսջիք օտարաց յերկրի՝ որ ո՛չ ձեր իցէ։

20Պատմեցէ՛ք զայդ ՚ի տուն Յակոբայ, եւ լսելի՛ լիցի ՚ի տուն Յուդայ, եւ ասացէ՛ք. 21Լուարո՛ւք զայս ժողովուրդք յիմար եւ անմիտ, որոց աչք են եւ ո՛չ տեսանեն, եւ ականջք եւ ո՛չ լսեն։ 22Եթէ յինէն ո՞չ երկնչիցիք՝ ասէ Տէր, կամ յերեսաց իմոց ո՞չ սարսիցէք. որ կարգեցի զաւազ սահման ծովու. հրաման յաւիտենական՝ եւ ո՛չ անցցէ զնովաւ. խռովեսցի՝ եւ ո՛չ կարասցէ ելանել. գոչեսցեն ալիք նորա՝ եւ ո՛չ անցանեն զնովաւ։ 23Եւ ժողովրդեանս այսորիկ եղեւ սիրտ անհնազանդ՝ եւ անհաւան. թիւրեցան՝ եւ անցին գնացին. 24եւ ո՛չ ասացին ՚ի սիրտս իւրեանց. Երկիցուք ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ. որ տայ մեզ զանձրեւ զկանուխ եւ զանագան, ըստ ժամանակի լրութեան հրամանի հնձոց՝ եւ պահեսցէ զմեզ։ 25Անօրէնութիւնք մեր վրիպեցուցին զայն, եւ մեղք մեր մերժեցին զբարութիւնս ՚ի մէնջ։ 26Զի գտա՛ն ՚ի մէջ ժողովրդեան իմոյ ամպարիշտք. եւ որոգայթս իբրեւ զվարմս հաւորսաց կանգնեցին ապականե՛լ զմարդիկ. 27եւ ըմբռնէին իբրեւ զորոգայթս անկեալս լի՛ թռչնովք. ա՛յնպէս լի են տունք նոցա նենգութեամբ։ Վասն այսորիկ ստուարացան մեծացան՝ 28գիրացան եւ պարարտացան, եւ անցին զբանիւք իմովք ՚ի չարութիւն. դատաստան արդար ո՛չ դատեցան. զիրաւունս որբոյն՝ ո՛չ իրաւացուցին. եւ զդատաստան այրւոյն՝ ո՛չ դատեցան։ 29Միթէ ՚ի վերայ այսր ամենայնի ո՞չ առնիցեմ այցելութիւն՝ ասէ Տէր. կամ յազգէ այնպիսւոյ ո՞չ խնդրիցէ վրէժ անձն իմ։ 30Յիմարութիւնք եւ արհաւիրք եղեն ՚ի վերայ երկրի. 31մարգարէք սո՛ւտ մարգարէանան, եւ քահանայք ծա՛փ հարկանեն նոցա. եւ ժողովուրդ իմ սիրեա՛ց զայն. եւ զի՞նչ գործիցէք առ յապայ։