1Պատգամն որ եղեւ առ Երեմիա ՚ի Տեառնէ՝ եւ ասէ. 2Կա՛ց ՚ի դրան տանն Տեառն՝ եւ ընթերցի՛ր անդ զբանս զայս, եւ ասասցես. Լուարո՛ւք զբան Տեառն ամենայն Հրէաստան որք մտանէք ընդ դրունսդ ընդ այդոսիկ երկիրպագանել Տեառն։ 3Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայէլի. Ուղի՛ղ արարէք զճանապարհս ձեր՝ եւ զգնացս, եւ բնակեցուցից զձեզ ՚ի տեղւոջս յայսմիկ։ 4Եւ մի՛ յանձնապաստա՛ն լինիք ՚ի բանս ստութեան. զի ամենեւին ո՛չ օգնեսցեն ձեզ՝ որ ասեն. Տաճա՛ր Տեառն է։ 5Թէ ուղղելով ուղղիցէք զճանապարհս ձեր եւ զգնացս. եւ եթէ առնելով առնիցէք իրաւունս ՚ի մէջ ա՛ռն եւ ընկերի իւրոյ. 6եւ զե՛կն եւ զո՛րբն եւ զայրին ո՛չ յաղթահարիցէք. եւ արիւն անպա՛րտ ո՛չ հեղուցուք ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ. եւ զհետ աստուածոց օտարաց ո՛չ երթիցէք չարի ձերում։ 7Բնակեցուցից զձեզ ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ, յերկրի զոր ետու հարցն ձերոց յաւիտենից մինչեւ յաւիտեանս։ 8Ապա թէ դուք յանձնապաստա՛ն իցէք ՚ի բանս ստութեան, ուստի ո՛չ ինչ օգտիցիք։ 9Եւ գողանայցէք, եւ սպանիցէք, եւ շնայցէք, եւ երդնուցուք սուտ, եւ արկանիցէք խունկս Բահաղու, եւ երթիցէք զհետ աստուածոց օտարաց. զորս ո՛չ գիտիցէք, ստո՛ց՝ ուստի եւ չա՛ր լինիցի ձեզ։ 10Եւ գայցէք կայցէք առաջի իմ ՚ի տանս յայսմիկ՝ յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ. եւ ասիցէք. Մերժեցաք յառնելոյ զամենայն գարշելիսն զայնոսիկ։ 11Միթէ այրս աւազակա՞ց եղեւ տունդ իմ. յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ այդր առաջի ձեր. եւ ես ահաւասիկ տեսի՛ ասէ Տէր։ 12Զի չոգայք ՚ի տեղին իմ ՚ի Սելով, ուր բնակեցուցի զանուն իմ ա՛նդ զառաջինն. եւ տեսէք զինչ արարի ընդ նա յերեսաց չարեաց ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի։ 13Եւ արդ փոխանակ զի արարէք զայդ ամենայն գործս՝ ասէ Տէր. եւ խօսեցայ ընդ ձեզ ընդ առաւօտս խօսելով՝ եւ ո՛չ լուարուք ինձ. կոչեցի՛ զձեզ՝ եւ ո՛չ ետուք ինձ պատասխանի. 14եւ արարից ընդ տունդ ընդ այդ՝ յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ, յոր դուքդ ապաստա՛ն էք. եւ ընդ տեղիդ զոր ետու ձեզ եւ հարցն ձերոց. որպէս արարի՛ ընդ Սելով. 15եւ ընկեցից զձեզ յերեսաց իմոց՝ որպէս ընկեցի զեղբարս ձեր՝ զամենայն զաւակն Եփրեմեան։ 16Եւ դու մի՛ կար յաղօթս ՚ի վերայ ժողովրդեա՛նդ այդորիկ, եւ մի՛ խնդրեր ՚ի վերայ դոցա ողորմութիւն. եւ մի՛ աղաչեր՝ եւ մի՛ անկանիր առաջի իմ վասն դոցա. զի ո՛չ լսեմ քեզ։ 17Եթէ ո՞չ տեսանես զինչ գործեն դոքա ՚ի քաղաքս Յուդայ եւ ՚ի ճանապարհս Երուսաղեմի։ 18Որդիք նոցա փա՛յտ քաղեն, եւ հարքն նոցա հրա՛տս արկանեն, եւ կանայք նոցա հա՛յս հարկանեն, առնել կարկանդակս զօրութեանց երկնից. եւ նուիրեն նուէրս աստուածոց օտարաց, զի բարկացուցանիցեն զիս։ 19Միթէ զի՞ս բարկացուցանիցեն՝ ասէ Տէր. եւ ո՞չ զանձինս, զի ամաչեսցեն երեսք նոցա։ 20Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահա զբարկութիւն եւ զսրտմտութիւն իմ հեղից ՚ի վերայ տեղւոյդ այդմիկ, ՚ի վերայ մարդոյ եւ անասնոյ, եւ ՚ի վերայ փայտի՛ ագարակի. եւ ՚ի վերայ արդեանց երկրի, բորբոքեսցի եւ ո՛չ շիջցի։

21Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Զողջակէզս ձեր ժողովեցէ՛ք հանդերձ զոհիւք ձերովք, եւ կերայք միս. 22զի ո՛չ խօսեցայ ընդ հարսն ձեր, եւ ո՛չ պատուէր ետու նոցա յաւուրն յորում հանի զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց՝ վասն բանի ողջակիզաց եւ զոհից։ 23Այլ զա՛յս բան պատուիրեցի նոցա՝ եւ ասեմ. Լուարո՛ւք ձայնի իմում, եւ ես եղէց ձեզ յԱստուած. եւ դուք եղիջիք ինձ ՚ի ժողովո՛ւրդ, եւ գնասջիք յամենայն ճանապարհս իմ զոր պատուիրեցի ձեզ, զի բարի՛ լինիցի ձեզ։ 24Եւ ո՛չ լուան ինձ, եւ ո՛չ անսաց ունկն նոցա. այլ գնացին ըստ խորհրդոց սրտից իւրեանց չարաց. եւ եղեն յե՛տս եւ ո՛չ յառաջ, 25յօրէ յորմէ ելին հարքն նոցա յերկրէն Եգիպտացւոց մինչեւ ցայսօր։ Եւ արդ՝ առաքեցի առ ձեզ զամենայն ծառայս իմ զմարգարէս, ՚ի տուէ՝ եւ ընդ առաւօտս առաքեալ։ 26Եւ ո՛չ լուան ինձ, եւ ո՛չ անսաց ունկն նոցա. եւ խստացուցին զպարանոցս իւրեանց առաւե՛լ քան զհարց իւրեանց։ 27Եւ ասասցես ցնոսա զբանս զայս, եւ ո՛չ լուիցեն քեզ. եւ կոչեսցես զնոսա՝ եւ ո՛չ տայցեն քեզ պատասխանի։ 28Եւ ասասցես առ նոսա. Ա՛յս ա՛զգ է որ ո՛չ լուան ձայնի Տեառն Աստուծոյ իւրեանց. եւ ո՛չ ընկալան զխրատ. պակասեցի՛ն հաւատք, եւ բարձաւ ճշմարտութիւն ՚ի բերանոց նոցա։ 29Կտրեա՛ զհերս քո եւ ՚ի բա՛ց ընկեա. եւ ա՛ռ զողբս ՚ի շրթունս. զի խոտեաց Տէր՝ եւ մերժեաց զազգն որ առնէր զայս։ 30Զի արարին որդիքն Յուդայ չա՛ր առաջի իմ՝ ասէ Տէր. կարգեցին զգարշելիսն իւրեանց ՚ի տանն յորոյ կոչեցեալ էր անուն իմ ՚ի վերայ նորա պղծե՛լ զնա. 31եւ շինեցին բագին Տափեթայ, որ է ՚ի ձոր որդւոցն Ենովմայ, այրել զուստերս եւ զդստերս իւրեանց ՚ի հուր. զոր ո՛չ հրամայեցի նոցա, եւ ո՛չ զմտաւ ածի ՚ի սրտի իմում։ 32Վասն այնորիկ ահա աւուրք եկեսցեն՝ ասէ Տէր, եւ ո՛չ եւս ասասցեն Բագին Տափեթայ, եւ Ձո՛ր որդւոցն Ենովմայ, այլ Ձոր կոտորելոց, եւ թաղեսցեն ՚ի Տափեթն առ ՚ի տեղւոյն չբաւելոյ։ 33Եւ եղիցին դիակունք ժողովրդեանդ այդորիկ՝ ՚ի կերակուր թռչնոց երկնից՝ եւ գազանաց երկրի. եւ ո՛չ ոք իցէ որ հալածիցէ։ 34Եւ բարձի՛ց ՚ի քաղաքացն Յուդայ եւ յանցիցն Երուսաղեմի զձայն խրախճանաց, եւ զձայն ցնծացելոց. զձա՛յն հարսին, եւ զձայն փեսայի. զի յանապա՛տ եղիցի երկիրն։