1Ո՛ տայր զգլուխս իմ ջուր, եւ զաչս իմ աղբեւրս արտասուաց. եւ լայի զժողովուրդս զայս զտիւ եւ զգիշեր, եւ զվիրաւորեալս դստեր ժողովրդեան իմոյ։ 2Ո՛ տայր ինձ յանապատի դո՛յզն օթեւանս. եւ թողուի զժողովուրդ իմ, եւ գնայի ՚ի դոցանէ. զի ամենեքեան շնան՝ առ հասարակ ժողովուրդք արհամարհողաց։ 3Եւ լարեցին զլեզուս իւրեանց իբրեւ զաղեղն. ստութիւն՝ եւ ո՛չ հաւատք զօրացան ՚ի վերայ երկրի. զի ՚ի չարեաց ՚ի չարիս ելին, եւ զիս ո՛չ ծանեան՝ ասէ Տէր։ 4Իւրաքանչիւր յընկերէ իւրմէ զգո՛յշ լերուք, եւ յեղբա՛րս ձեր մի՛ յուսայք։ Զի ամենայն եղբայր՝ խաբելով խաբէ, եւ ամենայն բարեկամ նենգութեա՛մբ գնայ։ 5Իւրաքանչիւր զբարեկամ իւր այպանեն, եւ ճշմարտութիւն ո՛չ խօսին. ուսաւ լեզու նոցա խօսել ստութիւն. զրկեցին, եւ ո՛չ դադարեցին 6ժողովել վաշխս ՚ի վերայ վաշխից, եւ նենգութիւն ՚ի վերայ նենգութեանց. եւ ո՛չ կամեցան զիս ճանաչել՝ ասէ Տէր։ 7Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր՝ Տէր զօրութեանց. Ահաւադիկ ես ջեռուցից զնոսա, եւ փորձեցից զնոսա. զի արարից յերեսաց չարեաց դստեր ժողովրդեան իմոյ 8բալի՛ստր խոցոտիչ. լեզուք նոցա նենգաւորք. եւ բանք բերանոյ նոցա ընդ ընկերի իւրում խօսին զխաղաղութիւն, եւ ՚ի սրտի իւրում ունին զթշնամութիւն։ 9Միթէ ՚ի վերայ այսոցիկ ո՞չ արարից այցելութիւն՝ ասէ Տէր. կամ յազգէ այնպիսւոյ ո՞չ խնդրեսցէ վրէժ անձն իմ։ 10Կո՛ծ առէք ՚ի վերայ լերանց, եւ ձայնս ՚ի վերայ բլրոց անապատի. ողբացէ՛ք, քանզի պակասեցին առ ՚ի չգոյէ մարդկան անցաւորաց, եւ ո՛չ լուան զձայնս ստացուածոց. ՚ի թռչնոց երկնից մինչեւ ցանասունս յիմարեցա՛ն եւ գնացին։ 11Եւ տաց զԵրուսաղէմ ՚ի գերութիւն եւ ՚ի բնակութիւն վիշապաց. եւ զքաղաքս Յուդայ եդից յապականութիւն՝ առ ՚ի չգոյէ բնակչաց։ 12Ո՞վ է այր իմաստուն՝ եւ ՚ի մի՛տ առցէ զայս, եւ առ ո՞ւմ բան բերանոյ Տեառն, պատմեսցէ մեզ թէ վասն է՞ր կորեաւ երկիր. լքա՛ւ իբրեւ զանապատ առ ՚ի չգոյէ անցաւորաց։ 13Եւ ասէ ցիս Տէր. Վասն թողլոյն դոցա զօրէնս իմ զոր եդի առաջի աչաց նոցա, եւ ո՛չ լուան ձայնի իմում. 14եւ գնացին զհետ հաճոյից սրտից իւրեանց չարաց, եւ զհետ կռոցն զոր ցուցին նոցա հարքն նոցա։ 15Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ ես ջամբե՛մ ժողովրդեանդ այդորիկ վտանգ, եւ արբուցանեմ դոցա ջո՛ւր դառնութեան։ 16Եւ ցրուեցից զդոսա ընդ ազգս զորս ո՛չ գիտացին դոքա, եւ ո՛չ հարքն իւրեանց. եւ արձակեցից ՚ի վերայ դոցա սո՛ւր, մինչեւ սատակեցից զդոսա նովաւ։ 17Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Զմտա՛ւ ածէ՛ք՝ եւ կոչեցէ՛ք զձայնարկուս՝ եւ եկեսցեն. եւ առ իմաստուն կանայս առաքեցէ՛ք, եւ ճչեսցեն. 18եւ ստիպեսցեն, եւ առցեն ո՛ղբս ՚ի վերայ ձեր. եւ իջուսցեն աչք ձեր արտասուս, եւ արտեւանունք ձեր բղխեսցեն ջուր։ 19Զի ձա՛յն ողորմ գուժեաց ՚ի Սիովն. Զիարդ թշուառացա՛ք, ամաչեցաք յո՛յժ, զի լքա՛ք զերկիր, եւ ընկեցա՛ք զբնակութիւնս մեր։ 20Լուարո՛ւք կանայք զպատգամս Տեառն Աստուծոյ, եւ ընկալցին ականջք ձեր զբանս բերանոյ նորա. եւ արդ՝ ուսուցէ՛ք դստերաց ձերոց ձայնս. եւ կին՝ ընկերի իւրում ո՛ղբս. 21զի ե՛լ մահ ընդ պատուհանս ձեր, եւ եմո՛ւտ յերկիր ձեր. ջնջել զտղայս արտաքո՛ւստ, եւ զերիտասարդս ՚ի հրապարակաց։ 22Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եղիցին դիակունք մարդկան նշաւա՛կ ընդ երեսս դաշտաց երկրի ձերոյ, եւ իբրեւ զխոտ զկնի հնձողի. եւ ո՛չ ոք իցէ որ ժողովիցէ։

23Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մի՛ պարծեսցի իմաստունն յիմաստութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի հզօրն ՚ի զօրութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի մեծն ՚ի մեծութիւն իւր. 24այլ ա՛յն պարծիցի՝ որ պարծիցի՛ իմանալ եւ ճանաչե՛լ զիս, թէ ես եմ Տէր Աստուած. որ առնեմ զիրաւունս եւ զողորմութիւն, եւ զարդարութիւն ՚ի վերայ երկրի. եւ ՚ի նո՛յնս են կամք իմ՝ ասէ Տէր։ 25Ահա աւուրք եկեսցեն ասէ Տէր. եւ արարից ա՛յց ՚ի վերայ ամենայն թլփատելոց յանթլփատութեան իւրեանց. 26՚ի վերայ Եգիպտոսի, եւ ՚ի վերայ Յուդայ, եւ ՚ի վերայ Եդոմայ, եւ ՚ի վերայ որդւոցն Ամովնայ, եւ ՚ի վերայ որդւոցն Մովաբու, եւ ՚ի վերայ ամենայն յապաւելոցն զերեսօք բնակչա՛ց անապատի. զի ամենայն ազգ անթլփատ են մարմնով. եւ ամենայն Իսրայէլ անթլփա՛տ են սրտիւք իւրեանց։