1Ե՛ս եմ ո՛րթն ճշմարիտ՝ եւ Հայր իմ մշակէ՛։ 2Ամենայն ուռ որ յի՛ս է՝ եւ ո՛չ բերէ պտուղ, կտրէ՛ զնա. եւ ամենայն որ բերէ պտուղ՝ սրբէ՛ զնա, զի առաւե՛լ եւս պտղաբե՛ր լիցի։ 3Դուք արդէն իսկ սո՛ւրբ էք վասն բանին՝ զոր խօսեցայ ընդ ձեզ։ 4Կացէ՛ք յիս՝ եւ ես ՚ի ձե՛զ. որպէս ո՛ւռն ո՛չ կարէ պտուղ բերել յանձնէ իւրմէ, եթէ չիցէ՛ հաստատեալ յո՛րթն, նոյնպէս եւ դո՛ւք՝ եթէ ո՛չ յի՛ս հաստատեալ իցէք։ 5Ես եմ որթ՝ եւ դուք ո՛ւռ. որ հաստատեալ է յիս՝ եւ ես ՚ի նա, նա՛ բերէ պտուղ յոյժ. զի առանց իմ ո՛չինչ կարէք առնել։ 6Եթէ ոք ո՛չ է հաստատեալ յիս, ե՛լ նա արտաքս իբրեւ զո՛ւռն, եւ ցամաքեցա՛ւ. եւ ժողովեն զնա, եւ ՚ի հո՛ւր արկանեն՝ եւ այրի։ 7Եթէ կացէք յիս, եւ բա՛նքն իմ ՚ի ձե՛զ կայցեն, զոր ինչ կամիցիք խնդրեսջի՛ք՝ եւ լինիցի՛ ձեզ։ 8Յա՛յսմիկ փառաւորեցա՛ւ Հայր իմ, զի պտուղ յոյժ բերիցէք. եւ եղիջիք իմ աշակերտք։ 9Որպէս սիրեաց զիս Հայրն իմ, եւ ե՛ս սիրեցի զձեզ. հաստատո՛ւն կացէք ՚ի սէր իմ։ 10Եթէ պահիցէք զպատուիրանս իմ, կացջի՛ք ՚ի սէր իմ. որպէս ես զպատուիրանս Հօր իմոյ պահեցի, եւ կա՛մ ՚ի սէր նորա։ 11Զայս խօսեցայ ընդ ձեզ, զի ուրախութիւնն իմ ՚ի ձե՛զ իցէ, եւ ձեր ուրախութիւնն լցեա՛լ եղիցի։ 12Ա՛յս է պատուէր իմ, զի սիրեսջի՛ք զմիմեանս, որպէս եւ ես սիրեցի զձեզ։ 13Մեծ եւս՝ քան զայս սէր՝ ո՛չ ոք ունիցի, եթէ զանձն իւր դիցէ ՚ի վերայ բարեկամաց իւրոց։ 14Դուք բարեկա՛մք էք իմ, եթէ առնիցէք զոր եսն պատուիրեմ ձեզ։ 15Ոչ եւս կոչեմ զձեզ ծառայս, զի ծառայն ո՛չ գիտէ զինչ գործէ՛ տէրն նորա. այլ զձեզ կոչեցի բարեկա՛մս. զի զամենայն զոր լուա՛յ ՚ի Հօրէ իմմէ՝ ծանուցի ձեզ։ 16Ո՛չ եթէ դուք ընտրեցէք զիս, այլ ե՛ս ընտրեցի զձեզ. եւ եդի զձեզ՝ զի դուք երթայցէք եւ պտղաբերք լինիցիք. եւ պտուղն ձեր կացցէ՛։ Եւ զոր ինչ խնդրիցէք ՚ի Հօրէ իմմէ յանուն իմ, տացէ ձեզ։ 17Զա՛յս պատուիրեմ, զի սիրեսջի՛ք զմիմեանս։ 18Եթէ աշխարհ զձեզ ատեայ. գիտասջի՛ք զի նախ զի՛ս ատեայ։ 19Եթէ յաշխարհէ աստի էիք՝ աշխարհ զիւրսն սիրէ՛ր արդեւք. բայց զի յաշխարհէ չէ՛ք. այլ ես ընտրեցի՛ զձեզ յաշխարհէ, վասն ա՛յնորիկ ատեայ զձեզ աշխարհ։ 20Յիշեցէ՛ք զբանն զոր ասացի, թէ ո՛չ է ծառայ՝ մեծ քան զտէ՛ր իւր. եթէ զիս հալածեցին, ապա եւ զձե՛զ հալածեսցեն. եթէ զբանն իմ պահեցին, ապա եւ զձե՛րն պահեսցեն։ 21Այլ զնո՛յնս արասցեն ընդ ձեզ վասն անուան իմոյ. զի ո՛չ ծանեան զայն՝ որ առաքեացն զիս։ 22Իմ՝ եթէ չէ՛ր եկեալ եւ խօսեցեալ ընդ նոսա, մեղ ինչ ո՛չ գոյր նոցա. բայց արդ՝ չի՛ք ինչ պատճառք վասն մեղա՛ց իւրեանց։ 23Որ զիս ատեայ, եւ զՀա՛յրն իմ ատեայ։ 24Եթէ զգործսն չէ՛ր գործեալ ՚ի նոսա՝ զոր ո՛չ այլ ոք գործեաց, մեղ ինչ՝ ո՛չ գոյր նոցա, բայց արդ՝ տեսի՛ն, եւ ատեցին՝ եւ զի՛ս եւ զՀա՛յր իմ։ 25Այլ զի լցցի՛ բանն, որ յօրէնս նոցա գրեալ է, թէ. Ատեցի՛ն զիս տարապարտուց։ * 26Բայց յորժամ եկեսցէ Մխիթարիչն, զոր ե՛ս առաքեցից ձեզ ՚ի Հօրէ, զՀոգի՛ն ճշմարտութեան որ ՚ի Հօրէ ելանէ, նա՛ վկայեսցէ վասն իմ. 27եւ դուք վկայէ՛ք, զի իսկզբանէ՛ ընդ իս էք։