Ավետարան ըստ Հովհաննէսի
19
1Յայնժամ ա՛ռ Պեղատոս զՅիսուս, եւ գա՛ն եհար։ 2Եւ զինուորացն արարեալ պսա՛կ ՚ի փշոց՝ եդին ՚ի գլուխ նորա, եւ զգեցուցին նմա հանդե՛րձ ծիրանի. 3եւ գային առ նա՝ եւ ասէին. Ո՛ղջ եր արքայ Հրէից։ Եւ հանէի՛ն նմա ապտակս։ 4Ե՛լ դարձեալ Պեղատոս արտաքս եւ ասէ ցնոսա. Ահա՛ ածեմ զնա արտաքս առ ձեզ, զի գիտասջիք թէ ես՝ վնա՛ս ինչ՝ ՚ի նմա ո՛չ գտանեմ։ 5Ե՛լ Յիսուս արտաքս, եւ ունէր պսա՛կ ՚ի փշոց՝ եւ հանդե՛րձ ծիրանի. եւ ասէ ցնոսա. Ահա՛ այրդ՝ ցձե՛զ։ 6Իբրեւ տեսին զնա քահանայապետքն եւ սպասաւորք, զաղաղա՛կ բարձին՝ եւ ասեն. ՚Ի խա՛չ հան՝ ՚ի խա՛չ հան զդա։ Ասէ ցնոսա Պեղատոս. Առէ՛ք զդա ՚ի ձեզ, եւ ձեզէ՛ն հանէք ՚ի խաչ. զի ես՝ ՚ի դմա վնա՛ս ինչ ո՛չ գտանեմ։ 7Պատասխանի ետուն նմա Հրէայքն. Մեք՝ օրէնս ունիմք. եւ ըստ օրինա՛ց մերոց պարտի մեռանել. զի զանձն իւր Որդի՛ Աստուծոյ արար։ 8Իբրեւ լուաւ զբանս զայսոսիկ Պեղատոս, առաւե՛լ եւս երկեաւ։ 9Եմուտ դարձեալ անդրէն յապարանսն, եւ ասէ ցՅիսուս. Ուստի՞ ես դու։ Եւ Յիսուս ո՛չ ետ նմա պատասխանի։ 10Ասէ ցնա Պեղատոս. Ընդ իս ո՞չ խօսիս, ո՞չ գիտես եթէ իշխանութիւն ունիմ հանել զքեզ ՚ի խաչ, եւ իշխանութիւն ունիմ արձակե՛լ զքեզ։ 11Պատասխանի ետ Յիսուս. Ո՛չ ունէիր դու իշխանութիւն ՚ի վերայ իմ՝ եւ ո՛չ մի, եթէ ոչ է՛ր տուեալ քեզ ՚ի վերուստ. վասն այնորիկ որ մատնեաց զիս քեզ, նորա՝ մե՛ծ մեղք են։ 12Եւ յայնմանէ Պեղատոս խնդրէր արձակե՛լ զնա. եւ Հրեայքն աղաղակէին՝ եւ ասէին. Եթէ զդա՝ արձակես, չե՛ս բարեկամ կայսեր. ամենայն ոք որ թագաւոր կոչէ զանձն իւր, հակառա՛կ է կայսեր։ 13Իսկ Պեղատոս իբրեւ լուաւ զբանս զայսոսիկ, ա՛ծ զՅիսուս արտաքս՝ եւ նստա՛ւ ՚ի վերայ բեմին ՚ի տեղւոջն որ կոչէր Քարայատակ, եւ Եբրայեցերէն Կա՛պ պաթա։ 14Էր ուրբա՛թն զատկի. եւ էր ժա՛մ իբրեւ վեցերորդ, եւ ասէ ցՀրեայսն. Ահա՛ թագաւորդ ձեր՝ ցձե՛զ։ 15Եւ նոքա աղաղակէին. Բա՛րձ ՚ի մէնջ բա՛րձ ՚ի մէնջ՝ եւ հա՛ն զդա ՚ի խա՛չ։ Ասէ ցնոսա Պեղատոս. Ես՝ զթագաւորդ ձեր՝ ՚ի խա՞չ հանիցեմ։ Պատասխանի ետուն քահանայապետքն չի՛ք մեր թագաւոր՝ բա՛ց ՚ի կայսերէ։ 16Յայնժամ ետ զնա ՚ի ձեռս նոցա, զի ՚ի խա՛չ ելանիցէ։
17Եւ նոքա առեալ տանէի՛ն զնա. եւ բարձեալ էր ինքնի՛ն զխաչափայտն, եւ ելանէ՛ր ՚ի տեղին՝ որ անուանէր Գագաթան, եւ կոչէր Եբրայեցերէն Գողգոթա՛. 18ուր եւ ՚ի խա՛չն իսկ հանին զնա. եւ ընդ նմա երկո՛ւս եւս ա՛յլս աստի եւ անտի, եւ ՚ի միջի զՅիսուս։ 19Գրեա՛ց եւ տախտակ Պեղատոս, եւ ե՛դ ՚ի վերայ խաչին. եւ է՛ր գրեալ. Յիսուս Նազովրեցի թագաւո՛ր Հրէից։ 20Զայն տախտակ ընթերցան բազո՛ւմք ՚ի Հրէից, զի մօտ էր ՚ի քաղա՛ք անդր տեղին՝ ուր խաչեցա՛ւն Յիսուս. եւ էր գրեալ Եբրայեցերէն, Դաղմատարէն, եւ Յունարէ՛ն։ 21Ասեն ցՊեղատոս քահանայապետքն Հրէից. Մի՛ գրեր թագաւոր Հրէից, այլ թէ նա՛ ասաց. Թագաւո՛ր եմ Հրէից։ 22Պատասխանի ետ Պեղատոս. Զոր ինչ գրեցին՝ գրեցի՛։ 23Իսկ զինուորքն իբրեւ հանին ՚ի խաչ զՅիսուս, առին զհանդերձս նորա՝ եւ արարին չո՛րս մասունս, իւրաքանչի՛ւր զինուորի մա՛սն. իսկ զպատմուճանն քանզի էր առանց կարանի՛ ՚ի վերուստ՝ փո՛ր անկեալ ամենեւին, 24ասեն ցմիմեանս. Մի՛ պա՛տառեսցուք զայդ, այլ արկցուք վիճա՛կս ՚ի վերայ դորա՛ ում եւ ելցէ. զի լցցի՛ գիրն որ ասէ. Բաժանեցան զհանդերձս իմ յիւրեանս, եւ ՚ի վերայ պատմուճանի իմոյ վիճա՛կ արկին։ Զինուորքն՝ զա՛յն ինչ գործեցին։ 25Եւ կային առ խաչին Յիսուսի մա՛յրն նորա, եւ քոյր մօ՛ր նորա Մարիամ Կղէովպայ, եւ Մարիամ Մագդաղենացի։ 26Յիսուս իբրեւ ետես զմայրն եւ զաշակերտն զոր սիրէր՝ զի կա՛յր մօտ, ասէ ցմայրն. Կի՛ն դու՝ ահա՛ որդի քո։ 27Ապա ասէ ցաշակերտն. Ահա՛ մայր քո։ Եւ յայնմ ժամանակէ ա՛ռ աշակերտն՝ զնա առ ի՛ւր։ 28Յետ այսորիկ իբրեւ գիտա՛ց Յիսուս, եթէ ահա ամենայն ինչ կատարեալ է, զի կատարեսցի՛ գիրն, ասէ. Ծարաւի՛ եմ։ 29Եւ ա՛նդ կայր ամա՛ն ինչ՝ լի՛ քացախով. եւ նոցա սպունգ լցեա՛լ քացախով ընդ լեղւոյ՝ շո՛ւրջ եդեալ զմշտկա՛ւ զոպայի, մատուցին ՚ի բերան նորա։ 30Իբրեւ ա՛ռ Յիսուս զքացախն հանդերձ լեղւովն՝ ասէ. Ամենայն ինչ կատարեալ է։ Եւ խոնարհեցուցեալ զգլուխ՝ աւանդեա՛ց զոգին։ 31Իսկ Հրէայքն՝ քանզի ուրբա՛թ էր, զի մի՛ անդէն ՚ի խաչին ագանիցին մարմինքն մինչ ցշաբա՛թն, զի էր օր մե՛ծ շաբաթուն այնորիկ. աղաչեցին զՊեղատոս զի խորտակեսցե՛ն զբարձս նոցա, եւ բարձցին։ 32Եկին զինուորքն, եւ զառաջնո՛յն խորտակեցին զբա՛րձս, նոյնպէս եւ զմիւսո՛յն որ ընդ նմա ՚ի խաչն ելեալ էր։ 33Բայց իբրեւ եկին առ Յիսուս, եւ տեսին զի ա՛յն ինչ մեռեալ էր, ո՛չ խորտակեցին զբա՛րձս նորա. 34այլ մի՛ ոմն ՚ի զինուորացն տիգա՛ւ խոցեաց զկողս նորա. եւ վաղվաղակի ել արի՛ւն եւ ջուր։ 35Եւ որ ետեսն՝ վկայեաց, եւ ճշմարի՛տ է վկայութիւն նորա. եւ նա գիտէ՝ թէ ճշմարի՛տ ասէ, զի եւ դուք հաւատասջի՛ք։ 36Ա՛յս եղեւ, զի լցցի՛ գիրն եթէ ո՛սկր նորա մի՛ փշրեսցի։ 37Եւ դարձեալ մեւս գիր ասէ, եթէ հայեսցին ՚ի նա՝ յոր խոցեցինն։ 38Յետ այսորիկ աղաչեաց զՊեղատոս Յովսէփ որ յԱրիմաթեայ էր, աշակե՛րտ Յիսուսի ՚ի ծածուկ վասն ահին Հրէից. զի բարձցէ՛ զմարմինն Յիսուսի. եւ հրամայեա՛ց Պեղատոս. եկին եւ բարձին զնա։
39Եկն եւ Նիկոդեմոս որ եկեալն էր առ Յիսուս՝ ՚ի գիշերի զառաջինն, եւ եբեր զմուռս խառն ընդ հալուէս՝ իբրեւ լտե՛րս հարեւր։ 40Առին զմարմինն Յիսուսի, եւ պատեցին կտաւովք՝ խնկովքն հանդերձ, որպէս օրէ՛ն էր Հրէից պատել։ 41Եւ էր ՚ի տեղւոջն յորում խաչեցաւ՝ պարտէ՛զ. եւ ՚ի պարտիզի անդ գերեզմա՛ն նոր, յորում ո՛չ ոք երբէք՝ է՛ր եդեալ։ 42Անդ՝ վասն ուրբաթուն Հրէից, զի մօ՛տ էր գերեզմանն՝ եդի՛ն զՅիսուս։