1Եւ ՚ի միաշաբաթւոջն՝ Մարիամ Մագդաղենացի գա՛յ առաւօտուն ընդ արշալուշսն ՚ի գերեզման անդր, եւ տեսանէ զվէմն բարձեա՛լ ՚ի դրաց գերեզմանին։ 2Ապա ընթանայ եւ գայ առ Սի՛մովն Պե՛տրոս՝ եւ առ մեւս աշակերտն զոր սիրէր Յիսուս, եւ ասէ ցնոսա. Բարձի՛ն զՏէր ՚ի գերեզմանէ անտի, եւ ո՛չ գիտեմք՝ ուր եդին զնա։ 3Ե՛լ Պե՛տրոս եւ մեւս աշակերտն՝ եւ գային ՚ի գերեզմանն. 4ընթանային երկոքին ՚ի միասին։ Եւ մեւս աշակերտն յառաջեաց ընթացաւ վաղագոյն քան զՊետրոս՝ եւ ե՛կն նա՛խ ՚ի գերեզմանն։ 5Եւ խոնարհեալ տեսանէ՝ զի կային անդ կտաւքն, բայց ՚ի ներքս ո՛չ եմուտ։ 6Եկն եւ Սի՛մովն Պե՛տրոս՝ որ գայրն զկնի նորա, եւ եմո՛ւտ ՚ի գերեզմանն. եւ տեսանէ՛ զկտաւսն զի կային անդ. 7եւ վարշամակն որ էր ՚ի գլուխ նորա, ո՛չ ընդ այլ կտաւսն կայր, այլ ուրո՛յն ծալեալ ՚ի մի կողմն։ 8Յայնժամ եմուտ եւ մե՛ւս աշակերտն, որ եկեալ էր յառաջագոյն ՚ի գերեզմանն, ետես եւ հաւատա՛ց. 9զի չեւ՛ եւս գիտէին զգիրս թէ պա՛րտ է նմա ՚ի մեռելոց յառնել։ 10Չոգա՛ն դարձեալ առ միմեանս աշակերտքն։ 11Բայց Մարիամ կայր արտաքոյ գերեզմանին՝ եւ լա՛յր. եւ մինչդեռ լայր՝ խոնարհեցաւ ՚ի գերեզմանն, 12եւ տեսանէ երկուս հրեշտակս ՚ի սպիտակս, զի նստէին մի՝ ՚ի սնարից, եւ մի՝ յանոտից՝ ուր կայր մարմինն Յիսուսի։ 13Եւ նոքա՝ ասեն ցնա. Կին դու, զի՞ լաս։ Ասէ ցնոսա. Զի բարձի՛ն զՏէրն իմ ՚ի գերեզմանէ աստի՝ եւ ո՛չ գիտեմ ուր եդին զնա։ 14Զայս իբրեւ ասաց, դարձաւ ՚ի թիկո՛ւնս կոյս, եւ տեսանէ զՅիսուս զի կայր, եւ ո՛չ գիտէր թէ Յիսուս իցէ։ 15Ասէ ցնա Յիսուս. Կի՛ն դու՝ զի՞ լաս, զո՞ խնդրես։ Նմա՝ այսպէս թուեցաւ՝ թէ պարտիզպանն իցէ, ասէ ցնա. Տէր՝ եթէ դու բարձեր զնա՝ ասա՛ ինձ ուր եդիր զնա, զի ես առից զնա։ 16Ասէ ցնա Յիսուս. Մարիա՛մ։ Եւ նա՝ դարձաւ եւ ասէ ցնա Եբրայեցերէն. Րա՛բբունի, որ թարգմանի՝ վարդապե՛տ։ 17Ասէ ցնա Յիսուս. Մի՛ մերձանար յիս, զի չեւ՛ եւս ելեալ եմ առ Հայր իմ. այլ երթ դու առ եղբարսն իմ, եւ ասա՛ ցնոսա. Ելանեմ ես առ Հայրն իմ՝ եւ առ Հայր ձեր. եւ Աստուածն իմ՝ եւ Աստուած ձեր։ 18Գայ Մարիամ Մագդաղենացի՝ եւ պատմէ աշակերտացն եթէ ետես նա զՏէր, եւ զայս ինչ՝ ասա՛ց ցնա։

19Եւ էր երեկո՛յ ՚ի միաշաբաթւոջ աւուրն. եւ դրօք փակելովք՝ ուր էին աշակերտքն ժողովեալ վասն ահին Հրէից, եկն Յիսուս եւ եկաց ՚ի միջի նոցա, եւ ասէ ցնոսա. Ողջո՛յն ընդ ձեզ։ 20Իբրեւ զայս ասաց, եցո՛յց նոցա զձեռս եւ զկողսն իւր. եւ խնդացին աշակերտքն իբրեւ տեսին զՏէր։ 21Ասէ ցնոսա դարձեալ. Ողջո՛յն ընդ ձեզ, որպէս առաքեաց զիս Հայր իմ, եւ ե՛ս առաքեմ զձեզ։ 22Եւ զայս իբրեւ ասաց, փչեա՛ց ՚ի նոսա՝ եւ ասէ. Առէ՛ք Հոգի Սուրբ. 23եթէ ումեք թողուցուք զմեղս, թողեա՛լ լիցի նոցա. եթէ զուրուք՝ ունիցիք, կալեա՛լ լիցի։ 24Իսկ Թո՛վմաս՝ մի յերկոտասանիցն անուանեալն Երկուորեակ, ո՛չ է՛ր ընդ նոսա յորժամ եկն Յիսուս։ 25Ասէին ցնա ա՛յլ աշակերտքն, եթէ տեսա՛ք զՏէր։ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Եթէ ո՛չ տեսից ՚ի ձեռս նորա զնշան բեւեռացն, եւ արկից զմատունս իմ ՚ի տեղիս բեւեռացն, եւ մխեցից զձեռս իմ ՚ի կողս նորա, ո՛չ հաւատամ։

26Եւ յետ ո՛ւթ աւուր, դարձեալ էին ՚ի ներքս աշակերտքն, եւ Թո՛վմաս ընդ նոսա. գայ Յիսուս դրօքն փակելովք. եւ եկա՛ց ՚ի մէջ, եւ ասէ. Ողջո՛յն ընդ ձեզ։ 27Ապա ասէ ցԹովմաս. Բե՛ր զմատունս քո եւ ա՛րկ այսր, եւ տե՛ս զձեռս իմ, եւ բե՛ր զձեռն քո, եւ մխեա՛ ՚ի կողս իմ, եւ մի՛ լինիր անհաւատ՝ այլ հաւատացեա՛լ։ 28Պատասխանի ետ Թո՛վմաս՝ եւ ասէ ցնա. Տէ՛ր իմ՝ եւ Աստուած իմ։ 29Ասէ ցնա Յիսուս. Այդ զի տեսերդ զիս՝ եւ հաւատացե՛ր, երանի որոց ո՛չ իցէ տեսեալ՝ եւ հաւատասցեն։ 30Բազում եւ ա՛յլ նշանս արար Յիսուս առաջի աշակերտացն իւրոց՝ որ ո՛չ է գրեալ ՚ի գիրս յայսմիկ։ 31Այլ այս՝ ա՛յնչափ ինչ գրեցաւ, զի հաւատայցէք եթէ Յիսուս Քրիստոս է Որդի՛ Աստուծոյ. եւ զի հաւատայցէք, եւ զկեանսն յաւիտենականս ընդունիցիք յանուն նորա։