1Յետ այսորիկ դարձեալ յայտնեա՛ց զանձն իւր Յիսուս աշակերտացն իւրոց՝ առ ծովեզերբն Տիբերեայ. եւ յայտնեաց ա՛յսպէս. 2Եին ՚ի միասի՛ն Սի՛մովն Պե՛տրոս, եւ Թո՛վմաս՝ անուանեալն Երկուորեակ, եւ Նաթանայէլ որ ՚ի Կանա՛յ Գալիլեացւոց, եւ որդիքն Զեբեդեայ, եւ ա՛յլք յաշակերտաց անտի երկու։ 3Ասէ ցնոսա Սի՛մովն Պե՛տրոս. Երթա՛մ ձուկն որսալ։ Ասեն ցնա. Գամք եւ մե՛ք ընդ քեզ։ Գնացին եւ մտին ՚ի նաւ, եւ յայնմ գիշերի կալան՝ եւ ոչ ինչ։ 4Իբրեւ ա՛յգ եղեւ՝ կայր Յիսուս յեզր ծովուն, բայց ո՛չ ծանեան աշակերտքն թէ Յիսուս իցէ։ 5Ասէ ցնոսա Յիսուս. Մանկո՛ւնք՝ մի՞թէ՝ ունի՞ք ինչ ուտելոյ։ Պատասխանի ետուն եւ ասեն ցնա. Ո՛չ։ 6Ասէ ցնոսա. Արկէ՛ք յաջակողմն նաւին զուռկանդ՝ եւ գտանիցէ՛ք։ Արկին՝ եւ ո՛չ կարէին ձգել ՚ի բազմութենէ անտի ձկանցն։ 7Ասէ աշակերտն այն զոր սիրէրն Յիսուս՝ ցՊե՛տրոս. Տէ՛ր է այն։ Սի՛մովն Պե՛տրոս իբրեւ լուաւ թէ Տէ՛ր է, արկաւ զիւրեւ՛ ըզսփածանելին՝ քանզի մե՛րկ էր, եւ ընկէ՛ց զինքն ՚ի ծովն։ 8Եւ այլ աշակերտքն նաւաւն իսկ գային, քանզի չէին հեռի ՚ի ցամաքէն. այլ իբրեւ երկերի՛ւր կանգնաւ, քարշէի՛ն զգործիսն հանդերձ ձկամբն։ 9Իբրեւ ելին ՚ի ցամաք, տեսանեն կրակե՛տղ կայծականց, եւ ձուկն մի ՚ի վերայ, եւ հա՛ց։ 10Ասէ ցնոսա Յիսուս. Բերէ՛ք ինձ ՚ի ձկանց այտի՝ զոր դուքդ կալարուք այժմիկ։ 11Եմուտ Սի՛մովն Պե՛տրոս, եւ ձգէ՛ր զգործին ՚ի ցամաք՝ լի՛ մեծամեծ ձկամբք, հարեւր եւ յիսուն եւ երիւք. եւ ա՛յնչափ ինչ կայր, եւ ո՛չ պատառեցաւ գործին։ 12Ասէ ցնոսա Յիսուս. Եկայք ճաշեցէ՛ք։ Եւ ո՛չ ոք յաշակերտացն իշխէր հարցանել՝ թէ դու ո՛վ ես, զի գիտէին թէ Տէրն է։ 13Գայ Յիսուս՝ եւ առնու զհացն՝ եւ տա՛յ նոցա, նոյնպէս եւ զձո՛ւկնն։ 14Զայս երիցս անգամ երեւեցաւ Յիսուս աշակերտացն՝ յարուցեա՛լ ՚ի մեռելոց։ 15Եւ իբրեւ ճաշեցին, ասէ ցՍի՛մովն Պե՛տրոս Յիսուս. Սի՛մովն Յովնանու, սիրե՞ս զիս առաւել քան զդոսա։ Ասէ ցնա. Ա՛յո Տէր, եւ դո՛ւ գիտես զի սիրեմ զքեզ։ Ասէ ցնա. Արածեա՛ զգառինս իմ։ 16Դարձեալ ասէ ցնա. Սի՛մովն Յովնանու սիրե՞ս զիս։ Ասէ ցնա. Այո՛ Տէր, եւ դու գիտե՛ս զի սիրեմ զքեզ։ Ասէ ցնա. Արածեա՛ զոչխարս իմ։ 17Ասէ ցնա երիցս անգամ. Սի՛մովն Յովնանու սիրե՞ս զիս։ Տրտմեցա՛ւ Պետրոս՝ զի ասաց ցնա երիցս՝ թէ սիրես զիս. եւ ասէ ցնա. Տէր՝ դու զամենա՛յն գիտես. եւ դու իսկ՝ զամենայն ճանաչե՛ս, եւ եթէ սիրեմ զքեզ։ Ասէ ցնա Յիսուս. Արածեա՛ զոչխարս իմ։ 18Ամէն ամէն ասե՛մ քեզ. զի մինչ մանուկն էիր՝ անձամբ անձի՛ն գօտի ածէիր, եւ երթայի՛ր յո՛ եւ կամէիր. եւ յորժամ ծերասցիս, ձեռս ՚ի վե՛ր կալցես՝ եւ այլք ածցեն քեզ գօտի, եւ տարցին ուր ոչ կամիցիս։ 19Զայս ասաց՝ նշանակեալ թէ որով մահու փառաւոր առնիցէ զԱստուած. եւ զայս իբրեւ ասաց՝ ասէ ցնա. Ե՛կ զկնի իմ։

20Դարձաւ Պե՛տրոս՝ եւ տեսանէ զաշակերտն զոր սիրէր Յիսուս՝ զի երթայր զկնի. որ եւ անկա՛ւ զլանջօքն նորա՝ եւ ասէ. Տէր ո՞վ է որ մատնելոցն է զքեզ։ 21Զնա՝ տեսեալ Պետրոսի, ասէ ցՅիսուս. Տէր, իսկ սա՝ զի՞։ 22Ասէ ցնա Յիսուս. Եթէ կամիմ զի կացցէ դա՝ մինչեւ ե՛ս գամ. քեզ զի՞ փոյթ է, դու ե՛կ զկնի իմ։ 23Եւ ե՛լ բանս այս յեղբարս, եւ համարեցան թէ աշակերտն այն ո՛չ մեռանիցի. եւ ո՛չ ասաց նմա Յիսուս, եթէ ոչ մեռանիցի. այլ թէ կամիմ ես թէ կացցէ դա մինչեւ ե՛ս գամ։ 24Ա՛յս աշակերտ է՝ որ վկայէ վասն այսոցիկ. որ եւ գրեա՛ցն իսկ զայսոսիկ. եւ գիտեմք, եթէ ճշմարի՛տ է վկայութիւն նորա։

Աւետարան ըստ Յովհաննու (Իրք կնոջն շնացելոյ) [479]

25Բայց է եւ ա՛յլ ինչ բազում զոր արա՛ր Յիսուս, զոր եթէ գրեալ էր մի ըստ միոջէ, կարծեմ թէ՝ եւ ո՛չ աշխա՛րհս բաւակա՛ն էր տանել զգիրսն, որ թէ գրեալ էին։ Գնացին իւրաքանչիւրոք ՚ի տեղի իւր։ Իսկ Յիսուս գնա՛ց ՚ի լեառն Ձիթենեաց։ Եւ ընդ առաւօտսն դարձեալ եկն ՚ի տաճարն. եւ գա՛յր առ նա ամենայն ժողովուրդն, եւ ուսուցանէ՛ր զնոսա։ Ածին քահանայապետքն եւ փարիսեցիք՝ կին մի ըմբռնեա՛լ ՚ի շնութեան. եւ կացուցեալ զնա առաջի, ասեն. Կինս այս ըմբռնեալ՝ ինքն յայտնապէս շնացեա՛լ է ։ Եւ յօրէնսն՝ Մովսէս մեզ պատուիրեաց զայսպիսիս քարկոծե՛լ. արդ դու՝ զի՞նչ ասես վասն դորա։ Զայս ասէին՝ փորձելով զնա, զի ունիցին ամբաստանութիւն զնմանէ։ Իսկ Յիսուս ՚ի խոնարհ հայելով գրէ՛ր մատամբն յերկրի։ Իսկ իբրեւ ստիպեցին հարցանելով ցնա, հայեցեալ ՚ի վեր՝ ասէ ցնոսա. Անմեղն ՚ի ձէնջ, նախ՝ նա՛ ընկեսցէ քա՛ր ՚ի վերայ դորա։ Եւ դարձեալ ՚ի խոնարհ նայելով՝ գրէ՛ր յերկրի։ Եւ լուեալ՝ ելանէին մի ըստ միոջէ՝ սկսեալ յառաջնո՛ցն մինչեւ ՚ի վերջինսն. եւ մնաց միայն Յիսուս, եւ կինն՝ կա՛յր առաջի նորա։ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Կի՛ն դու՝ ո՛ւր են, ո՛չոք զքեզ դատապարտեաց։ Եւ ասէ. Ո՛չ Տէր։ Եւ ասէ Յիսուս. Եւ ո՛չ ե՛ս դատապարտեմ զքեզ. ե՛րթ՝ յայսմհետէ՝ մի՛ մեղանչեր։