1Եւ էր՝ ա՛յր մի ՚ի փարիսեցւոց անտի՝ Նիկոդեմոս անուն նորա, իշխա՛ն Հրէից։ 2Սա՝ եկն առ նա գիշերի՝ եւ ասէ ցնա. Ռա՛բբի՝ գիտեմք թէ յԱստուծոյ եկեալ ես վարդապետ. զի ո՛չ ոք կարէ զայդ նշանս առնել՝ զոր դուդ առնես, եթէ ոչ Աստուած իցէ ընդ նմա։ 3Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Ամէն ամէն ասե՛մ քեզ, եթէ ոչ ոք ծնցի ՚ի վերստին, ո՛չ կարէ տեսանել զարքայութիւն Աստուծոյ։ 4Ասէ ցնա Նիկոդեմոս. Զիա՞րդ կարէ մարդ ծնանե՛լ որ ծնեալն իցէ. միեթէ՝ մա՞րթ ինչ իցէ անդրէն յորովայն մօր իւրոյ կրկին մտանե՛լ եւ ծնանել։ 5Պատասխանի՛ ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ամէն ամէն ասեմ քեզ, եթէ ոչ ոք ծնցի ՚ի ջրո՛յ եւ ՚ի Հոգւոյ, ո՛չ կարէ մտանել յարքայութիւն Աստուծոյ։ 6Զի ծնեալն ՚ի մարմնոյ՝ մարմի՛ն է, եւ ծնեալն ՚ի Հոգւոյ՝ հոգի է։ 7Դու՝ մի՛ զարմանար, թէ ասացի քեզ. Պա՛րտ է ձեզ ծնանել վերստին։ 8Զի հողմ՝ ուր կամի շնչէ՛. եւ զձայն նորա լսես. այլ ո՛չ գիտես ուստի՛ գայ՝ կամ յո՛ երթայ. սոյնպէս՝ եւ ամենայն ծնեալն ՚ի Հոգւոյն։ 9Պատասխանի ետ Նիկոդեմոս՝ եւ ասէ ցնա. Զիա՞րդ մարթի այդմ լինել։ 10Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Դու ես վարդապետ Իսրայէլի՝ եւ զայդ՝ ո՛չ գիտես։ 11Ամէն ամէն ասե՛մ քեզ. զի զոր ինչ գիտեմք՝ խօսի՛մք, եւ զոր տեսաք՝ վկայե՛մք. եւ զվկայութիւնն մեր ո՛չ ընդունիք։ 12Իսկ արդ՝ եթէ զերկրաւորս ասացի ձեզ, եւ ո՛չ հաւատայք. զիա՞րդ եթէ զերկնաւորսն ասացից՝ հաւատայցէք։ 13Եւ ո՛չ ո՛ք յերկինս ել, եթէ ոչ՝ որ է՛ջն յերկնից Որդին մարդոյ՝ որ է՛ն յերկինս։ 14Եւ որպէս Մովսէս բարձրացոյց զօ՛ձն յանապատին, նո՛յնպէս բարձրանալ պա՛րտ է Որդւոյ մարդոյ։ 15Զի ամենայն որ հաւատայ ՚ի նա՝ ընկալցի զկեանսն յաւիտենականս։ 16Զի ա՛յնպէս սիրեաց Աստուած զաշխարհ, մինչեւ զՈրդին իւր միածին ետ. զի ամենայն որ հաւատայ ՚ի նա՝ մի՛ կորիցէ, այլ ընկալցի՛ զկեանսն յաւիտենականս։ 17Զի ո՛չ առաքեաց Աստուած զՈրդի իւր յաշխարհ՝ թէ դատեսցի զաշխարհ, այլ զի փրկեսցի աշխարհ նովաւ։ 18Որ հաւատա՛յ ՚ի նա՝ ո՛չ դատապարտեսցի. եւ որ ո՛չ հաւատայ ՚ի նա՝ արդէ՛ն իսկ դատապարտեալ է. զի ո՛չ հաւատաց յանուն միածնի Որդւոյն Աստուծոյ։ 19Եւ ա՛յս իսկ է դատաստան. զի լոյս եկն յաշխարհ, եւ սիրեցին մարդիկ զխաւա՛ր առաւել քան զլոյս. զի էին գործք իւրեանց չարութեան։ 20Զի ամենայն որ զչա՛ր գործէ՝ ատեա՛յ զլոյս. եւ ո՛չ գայ առ լոյսն, զի մի՛ յանդիմանեսցին գործք նորա։ 21Իսկ որ առնէ զճշմարտութիւն, գա՛յ առ լոյսն. զի յայտնի լիցին գործք նորա՝ թէ Աստուծով գործեցան։ 22Յետ այսորիկ ե՛կն Յիսուս եւ աշակերտք նորա յերկիրն Հրէաստանի. եւ ա՛նդ շրջէր նոքօք հանդերձ եւ մկրտէր։

23Մկրտէր եւ Յովհա՛ննէս ՚ի յԱյենովն, մե՛րձ առ Սաղիմ, զի ջուրք բազումք էին անդ. եւ գային՝ եւ մկրտէի՛ն։ 24Զի չեւ՛ եւս էր արկեալ զՅովհա՛ննէս ՚ի բանտ։

25Եւ եղեւ խնդիր յաշակերտացն Յովհաննու ընդ Հրէի՝ վասն սրբութեան. 26եկին առ Յովհաննէս՝ եւ ասեն ցնա. Ռա՛բբի, որ էրն ընդ քեզ յայնկոյս Յորդանանու, որում դուն վկայեցեր, ահաւասիկ նա մկրտէ՝ եւ ամենեքին գան առ նա։ 27Պատասխանի ետ Յովհաննէս՝ եւ ասէ. Ո՛չ կարէ մարդ առնուլ յանձնէ՝ եւ ո՛չ ինչ, եթէ ո՛չ իցէ տուեալ նմա յերկնից ՚ի վերուստ։ 28Դուք ձեզէ՛ն վկայէ՛ք ինձ, զի ասացի ձեզ՝ թէ չե՛մ ես Քրիստոսն, այլ թէ առաքեա՛լ եմ առաջի նորա։ 29Որ ունի հարսն, նա՛ է փեսայ. իսկ բարեկամ փեսային՝ որ կայ եւ լսէ նմա, ուրախութեամբ ուրախ լինի վասն ձայնի փեսային. արդ՝ այս ուրախութիւն որ իմս է, լցեալ է։ 30Նմա պարտ է աճել, եւ ինձ մեղմանա՛լ։ 31Որ ՚ի վերուստն գայ, ՚ի վերո՛յ է քան զամենայն. որ յերկրէ աստի է, յերկրէ՛ է՝ եւ յերկրէ՛ խօսի։ 32Որ յերկնիցն գայ, զոր ինչ ետես եւ զոր լուաւ, վկայէ՛. եւ զվկայութիւն նորա ո՛չ ոք ընդունի։ 33Որ ընդունի զվկայութիւն նորա՝ կնքեաց, թէ Աստուած ճշմարիտ է։ 34Զի զոր Աստուածն առաքեաց՝ զբա՛նս Աստուծոյ խօսի. զի ո՛չ եթէ չափով տայ Աստուած զՀոգին։ 35Հայր սիրէ՛ զՈրդի, եւ զամենայն ինչ՝ ե՛տ ՚ի ձեռս նորա։ 36Որ հաւատայ յՈրդի, ընդունի՛ զկեանսն յաւիտենականս. եւ որ ո՛չ հնազանդի Որդւոյ, ո՛չ տեսցէ զկեանս. այլ բարկութիւն Աստուծոյ մնայ ՚ի վերայ նորա։