2Արդ եւ դո՞ւք մարդիկ իցէք. կամ ընդ ձե՞զ վախճանիցի իմաստութիւն։ 3Եւ իմ սիրտս իբրեւ զձե՛րդ է։ 4Զի այր արդար եւ անարատ եղեւ ՚ի կատակա՛նս։ 5՚Ի ժամանա՛կ սահմանեալ պատրաստեցաւ. կործանեալ յօտարէ, զտունս իւր ետես աւերեալս յանօրինաց։ 6Սակայն մի՛ ոք որ չա՛ր իցէ՝ յուսասցի անպա՛րտ լինել. ամենայն որ միանգամ բարկացուցանեն զՏէր, միթէ ո՞չ լինիցի նոցա խնդիրք։ 7Բայց աղէ հա՛րց զչորքոտանիս՝ եթէ ասիցեն քեզ. զթռչունս երկնից՝ եթէ պատմեսցեն քեզ։ 8Ճառեա՛ երկրի, եթէ խելամուտ արասցէ զքեզ, եւ կամ պատմեսցեն քեզ ձկո՛ւնք ծովու։ 9Ո՞վ է որ ո՛չ գիտաց այսու ամենայնիւ թէ ձեռն Տեառն արար զայս։ 10Եւ եթէ ո՞չ ՚ի ձեռին նորա իցէ շունչ ամենայն կենդանեաց, եւ ոգի ամենայն մարդոյ։ 11Զի միտք զբա՛նս քննեն, եւ քիմք զկերակուրս ճաշակեն։ 12Բազո՛ւմ ժամանակաւ իմաստութիւն, եւ ՚ի բազում կեանս հանճար։ 13՚Ի նմանէ՛ է իմաստութիւն եւ զօրութիւն. նորա՛ է խորհուրդ եւ հանճար։ 14Եթէ կործանեսցէ՝ ո՞ շինեսցէ. եւ եթէ փակեսցէ ընդդէմ մարդկան՝ ո՛ բանայցէ։ 15Եթէ արգելցէ զջուրս, ցամաքեցուցանէ՛ զերկիր. եւ եթէ թո՛յլ տացէ՝ կորոյս զնա կործանեալ։ 16՚Ի նմանէ՛ է զօրութիւն եւ ուժգնութիւն. նորա է հանճար եւ իմաստութիւն։ 17Վարէ՛ զխորհրդականս ՚ի գերութիւն. եւ զդատաւորս երկրի յիմարեցո՛յց։ 18Նստուցանէ զթագաւորս յաթոռս, եւ ածէ գօտի՛ ընդ մէջ նոցա։ 19Առաքէ զքահանայս ՚ի գերութիւն. եւ զզօրաւորս երկրի կործանեաց։ 20Փոփոխէ զշրթունս հաւատարմաց, եւ զհանճար ծերոց ծանեաւ։ 21※ Հեղու անարգութիւն ՚ի վերայ իշխանաց. ※ եւ զխոնարհս բժշկեաց։ 22Յայտնէ՛ զխորս խաւարի, եւ եհան ՚ի լոյս զստուերս մահու։ 23Մոլորեցուցանէ զազգս՝ եւ կորուսանէ զնոսա. սփռէ զազգս՝ եւ առաջնորդէ՛ նոցա։ 24Փոփոխէ զսիրտս իշխանաց երկրի. մոլորեցոյց զնոսա ՚ի ճանապարհի զոր ո՛չ գիտէին։ 25Շօշափեսցեն զխաւար եւ ո՛չ զլոյս. մոլորեսցի՛ն իբրեւ զարբեալ։