2Մինչեւ յե՞րբ աշխա՛տ առնէք զանձն իմ, եւ խախտէք զիս բանիւք. 3բայց գիտասջի՛ք զի Տէր արար ընդ իս ա՛յսպէս։ Բամբասէք զիս՝ եւ ո՞չ ամաչէք յարձակեալ ՚ի վերայ իմ։ 4Այո՛, արդարեւ՝ ե՛ս մոլորեցայ եւ յի՛ս հանգուցեալ է մոլորութիւն. խօսե՛լ բան զոր ո՛չ է արժան. ※ եւ բանք իմ մոլորեալ են՝ եւ ո՛չ են ՚ի դէ՛պ ժամանակի։ 5Թողցո՛ւք զայդ որ յիմ վերայ մեծաբանեալ էք, եւ յարձակեալ էք ՚ի վերայ իմ նախատանօք։ 6Արդ գիտասջիք՝ զի Տէր է որ խռովեացն, եւ ամուրս ՚ի վերայ իմ բարձրացոյց։ 7Եւ ահա ծա՛ղր լինիմ նախատանօք, եւ ո՛չ խօսեցայց. աղաղակեցից՝ եւ ո՛չ ուստեք իցէ դատաստան։ 8Շուրջ պատեալ եմ, եւ ո՛չ կարացից անցանել. ե՛դ ՚ի վերայ երեսաց իմոց խաւար։ 9Մերկացոյց յինէն զփառս իմ. վերացո՛յց զպսակն ՚ի գլխոյ իմմէ։ 10Պարուրեաց շուրջ զինեւ՝ եւ գնացի. եհատ իբրեւ զծառ զյոյս իմ. 11եւ չարաչար բարկութեամբ վարեցաւ ընդ իս. համարեցաւ զիս իբրեւ զթշնամի։ 12Միանգամայն հասին ՚ի վերայ իմ հէնք նորա. զճանապարհս իմ պատեցին դարանակալք։ 13Հեռի՛ եղեն յինէն եղբարք իմ. ծանեա՛ն զօտարս քան զիս։ 14Բարեկամք իմ անողո՛րմք եղեն. անգոսնեցի՛ն մերձաւորք իմ, եւ ծանօթք իմ մոռացա՛ն զանուն իմ։ 15※ Դրացիք տան իմոյ եւ աղախնայք իմ օտա՛ր համարեցան զիս. այլազգի՛ թուէի առաջի նոցա։ 16Զծառայ իմ կոչեցի՝ եւ ո՛չ լուաւ. բերան իմ աղաչէր՝ 17եւ աղերսէի զկին իմ։ Կոչէի ողոքանօք զորդիս հարճից իմոց. 18եւ նոքա յաւիտեան ուրացան զիս. յորժամ յառնեմ, բամբասե՛ն զիս։ 19Գարշեցա՛ն յինէն ծանօթք իմ. եւ զորս ես սիրէի յարեա՛ն ՚ի վերայ իմ։ 20Փտեցա՛ն մարմինք իմ ընդ մորթով իմով, եւ զոսկերս իմ ունի՛մ յատամունս։ 21Ողորմեցարո՛ւք ինձ, ողորմեցարո՛ւք ինձ ո՛ բարեկամք. զի ձե՛ռն Տեառն մխեցաւ յիս։ 22Ընդէ՞ր հալածէք դուք զիս իբրեւ զՏէր, եւ մարմնովք իմովք չիցէ՞ք յագեալ։ 23Ո՛ տայր ինձ գրել զբանս իմ, եւ հանել զնոսա ՚ի մատեան յաւիտեան. 24գրչաւ երկաթեաւ ՚ի կապարի, կամ ՚ի վէմս քանդակեալ առ ՚ի վկայութիւն։ 25Քանզի գիտեմ զի մշտնջենաւո՛ր է որ լուծանելոցն է զիս յերկրի՝ յարուցանե՛լ 26զմորթ իմ որ կրեաց զայս ամենայն։ ՚Ի Տեառնէ վճարեցաւ ինձ այս. 27զոր ես անձին իմում իրագէ՛տ եմ. զոր ակն իմ ետես՝ եւ ո՛չ այլ ոք. ամենայն ինչ վախճանեցա՛ւ ՚ի ծոց իմ։ 28※ Ապա թէ ասիցէք. Զի՞նչ խօսեսցուք առաջի նորա, եւ արմատ բանից գտցուք ՚ի նմա. 29※ երկերո՛ւք եւ դուք ՚ի ծածկելոց։ Զի բարկութիւն ՚ի վերայ անօրինաց եկեսցէ, եւ ապա գիտասցեն թէ ո՛ւր է նիւթ նոցա։