2Ոչ ապաքէն Տէր է՝ որ ուսուցանէ զիմաստութիւն եւ զհանճար։ 3Իսկ արդ զի՞ փո՛յթ է Տեառն, եթէ դու էիր անարատ գործովք քովք. կամ զի՞նչ օգուտ է թէ պարզեսցես զճանապարհս քո։ 4Կամ համարեա՞լ ինչ զքեզ յանդիմանեսցէ՞ զքեզ, եւ մտանիցէ՞ ընդ քեզ ՚ի դատաստան։ 5Ոչ ապաքէն չարութիւն քո բազո՛ւմ է, եւ անթի՛ւ են մեղք քո։ 6Գրաւեցե՛ր դու զեղբարս քո տարապարտուց, եւ զզգեստ մերկոց զերծե՛ր։ 7Ջուր ծարաւեաց ո՛չ արբուցեր, եւ զհաց քաղցելոց հատեր։ 8Ա՛կն առեր երեսաց ոմանց, եւ բնակեցուցեր զնոսա յերկրի։ 9Արձակեցեր զայրիս ունայնս, եւ զորբս չարչարեցե՛ր։ 10Եւ արդ պատեցան զքեւ որոգայթք, եւ տագնապեա՛ց զքեզ պատերազմ անհնարին։ 11Լոյսն քո քեզ խաւա՛ր դիպեցաւ. եւ ՚ի քուն ծածկեաց զքեզ ջուր։ 12※ Միթէ որ ՚ի բարձունս նայի ո՞չ տեսանիցէ. ※ նա աւանիկ զզգածեալսն ամբարտաւանութեամբ խոնարհեցո՛յց։ 13Եւ ասացեր թէ զի՞ ծանեաւ Հզօրն. կամ թէ ՚ի միգի՞ դատիցի։ 14Ա՛մպ ծածկութիւն նորա, եւ ո՞չ երեւեսցի. եւ ընդ ծի՞ր երկնից շրջեսցի։ 15Մի՝ զշաւիղս յաւիտենականս պահեսցէ, զորս կոխեսցեն արք արդարք՝ 16որք յափշտակեցան տարաժամ։ Գե՛տ բղխեալ հիմունք նոցա. 17ոյք ասէին. Զի՞ արասցէ մեզ Տէր, կամ զի՞նչ ածցէ ՚ի վերայ մեր Ամենակալն։ 18Եւ նա ելի՛ց զտունս նոցա բարութեամբ. բայց խորհուրդ ամպարշտաց հեռի՛ է ՚ի նմանէ։ 19Տեսեալ արդարոց ծիծաղեցա՛ն. անարատին՝ եւ արհամարհեաց։ 20Եթէ չէ՞ր ապականեալ հաստատութիւն նոցա. եւ զմնացորդս նոցա կերիցէ՛ հուր։ 21Բայց աղէ՝ լեր խի՛ստ եթէ ժուժկալեսցես։ Եւ եթէ պտուղ քո եղիցի ՚ի բարութիւնս. 22ընկալ ՚ի բերանոյ նորա դաւանութիւն, եւ ա՛ռ զբանս նորա ՚ի սրտի քո։ 23Եւ եթէ դարձցիս՝ եւ խոնարհեցուսցես զանձն քո առաջի Տեառն, հեռի՛ արարեր ՚ի յարկի քում զանիրաւութիւն։ 24※ Նստցիս յամրութիւն վիմի, եւ իբրեւ ՚ի վէմ ձորոյն Սովփերայ։ 25※ Եւ եղիցի Ամենակալն օգնական քեզ ՚ի թշնամեաց. եւ յստա՛կ հատուսցէ քեզ իբրեւ զարծաթ զտեալ։ 26Ապա համարձակեսցիս առաջի Տեառն. հայեցեալ յերկին զուարթութեամբ։ 27Յաղաչե՛լ քում առ նա լուիցէ քեզ. տացէ՛ քեզ հատուցանել զաղօթս քո։ 28Դարձուսցէ քեզ զյարկն արդարութեան. եւ ՚ի ճանապարհս քո եղիցի լո՛յս։ 29Զի խոնարհեցուցեր զանձն, եւ ասացեր թէ ամբարտաւանեցի։ Եւ զխոնարհս աչօք՝ կեցուսցէ՛. 30եւ փրկեսցէ զանարատն, եւ ապրեսցիս սրբութեամբ ձեռաց քոց։