2Կենդանի՛ է Տէր որ այսպէս դատեցաւ զիս. եւ Ամենակալն որ դառնացոյց զանձն իմ։ 3Եթէ տակաւին իցէ յիս շունչ իմ. եւ հոգի աստուածեղէն շուրջ զինեւ յռնգունս. 4ո՛չ խօսեսցին շրթունք իմ անօրէնութիւն, եւ ո՛չ անձն իմ խորհեսցի անիրաւութիւն։ 5Մի՛ լիցի ինձ ասել զձեզ արդարս մինչեւ մեռանիցիմ. զի ո՛չ փոխեցից զանմեղութիւն իմ։ 6Արդարութեա՛ն անսացեալ եւ ո՛չ մեկնեցայց. զի ո՛չ գիտեմ զանձին գործեալ զանպատեհս։ 7Սակայն թէեւ էին թշնամիք իմ իբրեւ զկործանումն ամպարշտաց, եւ յարուցեալքն ՚ի վերայ իմ իբրեւ զկորուստ անօրինաց։ 8Եւ զի՞նչ է յոյս ամպարշտի զի յեցեալ կայցէ. վստահացեալ ՚ի Տէր թէ ապրիցէ՞. 9կամ թէ խնդրուածոց նորա լուիցէ Տէր։ Եթէ ՚ի հասանել ՚ի վերայ նորա տագնապի, 10ո՛չ ունիցի համարձակութիւն առաջի նորա. կամ ՚ի կարդալ նորա առ նա, լուիցէ՞ նմա։ 11Այլ պատմեցի՛ց ձեզ զինչ է ՚ի ձեռին Տեառն, եւ որ իցէ՛ յԱմենակալին, ո՛չ ստեցից։ 12Ահաւասիկ ամենեքին իսկ գիտէք. զի սնոտիս զսնոտւովք պատէք։ 13Ա՛յս մա՛սն է մարդոյ ամպարշտի ՚ի Տեառնէ. ստացուած հզօրաց եկեսցէ ՚ի վերայ նորա յԱմենակալէն։ 14Զի եթէ բազում ծնանիցին նմա որդիք, ՚ի սպանո՛ւմն եղիցին, եւ եթէ յերիտասարդութիւն հասցեն՝ մուրացիկ շրջեսցին։ 15Եւ որ զնովաւն իցեն մահուա՛մբ վախճանեսցին. այրեաց նոցա մի՛ ոք ողորմեսցի։ 16Եւ եթէ ժողովեսցէ իբրեւ զհող զարծաթ, եւ հանգոյն կաւոյ պատրաստեսցէ զոսկի, 17զայն ամենայն արդա՛րք ստասցին, եւ զինչս նորա ճշմարիտք կալցին։ 18Եղեւ տուն նորա իբրեւ զցեց, եւ իբրեւ զսարդիոստայն։ 19※ Մեծատուն ննջեաց, եւ ո՛չ եւս յաւելցէ յառնել. զաչս իւր եբա՛ց՝ եւ ո՛չ եւս իցէ։ 20※ Պատահեսցին նմա իբրեւ զջուր ցաւք. գիշերի ծածկեաց զնա մութ։ 21※ Առցէ՛ զնա խորշակ եւ գնայցէ. 22եւ հոսեսցէ զնա ՚ի տեղւոջէ իւրմէ. 23եւ ընկեսցէ զնա՝ եւ մի՛ խնայեսցէ. ՚ի ձեռանէ նորա փախստիւ փախիցէ։ ※ Ծափ զծափի՛ հարցէ ՚ի վերայ նորա, ※ եւ քարշեսցէ՛ զնա ՚ի տեղւոջէ իւրմէ։