1Բայց աղէ դու Յոբ՝ լո՛ւր զբանս իմ, եւ ո՛ւնկն դիր խօսից իմոց։ 2Ահաւասիկ բացի զբերան իմ, եւ խօսեցա՛ւ լեզու իմ։ 3Սո՛ւրբ է սիրտ իմ բանիւք. իմաստութիւն շրթանց իմոց յստա՛կ իմասցի։ 4Հոգի աստուածեղէ՛ն է որ արար զիս՝ եւ շունչ Ամենակալի է որ ուսուցանէ զիս։ 5Եթէ կարօ՛ղ ես տո՛ւր ինձ առ այս պատասխանի. ապա թէ ոչ՝ հանդա՛րտ լեր. 6կաց ընդ իս՝ եւ ես ընդ քեզ։ ՚Ի կաւոյ կազմեալ ես եւ դու իբրեւ զիս, անդըստին կազմեալ եմք։ 7Արդ՝ մի՛ ահ իմ զարհուրեցուսցէ զքեզ, եւ մի՛ ձեռն իմ ծանրասցի ՚ի վերայ քո։ 8Սակայն խօսեցար յականջս իմ, եւ զբարբառ բանից քոց լուա՛յ, 9զի ասացեր թէ սո՛ւրբ եմ, եւ ո՛չ մեղայ. անարա՛տ եմ զի ո՛չ անօրինեցի։ 10Մեղադրութիւն եգիտ զինէն, համարեցաւ զիս իբրեւ զհակառակորդ. 11ե՛դ ՚ի կոճեղ զոտն իմ. պահեաց զամենայն ճանապարհս իմ։ 12Զիա՞րդ ասես թէ արդա՛ր եմ, եւ ո՛չ լուաւ ինձ. զի յաւիտենակա՛ն է որ ՚ի վերայ մարդկան է։ 13Եւ ասես՝ թէ ընդէ՞ր տակաւին դատաստանի իմում ո՛չ լուաւ. ամենայն բանի 14՚ի միում նուագի խօսեսցի Տէր. եւ յերկրորդումն Երազով, 15կամ զբաղմամբ գիշերականաւ. յորժամ անկանիցին արհաւիրք անհնարինք ՚ի վերայ մարդկան՝ նիրհմա՛մբ յանկողնի. 16յայնժամ յայտնին միտք մարդկան։ Այնպիսի տեսլեամբ ահի զարհուրեցո՛յց զնոսա. 17դարձուցանել զմարդ յանիրաւութենէ, եւ զմարմին նորա փրկեաց ՚ի կործանմանէ։ 18Խնայեաց զանձն նորա ՚ի մահուանէ, չանկանել նմա ՚ի պատերազմի։ 19Դարձեալ կշտամբեա՛ց զնա Հիւանդութեամբ անկողնի. եւ զբազմակոյտ ոսկերաց նորա ընդարմացոյց։ 20Ամենայն ուտելի կերակրոց ո՛չ կարասցէ ակն ունել. եւ անձն նորա ցանկասցի կերակրոց, 21մինչեւ նեխեսցին մարմինք նորա, եւ ցուցցէ զոսկերս նորա սո՛սկ։ 22Մերձեցաւ ՚ի մահ անձն նորա, եւ կեանք նորա ՚ի դժոխս։ 23Եթէ իցեն հազա՛ր հրեշտակք մահաբերք, մի ՚ի նոցանէ զնա մի՛ խոցեսցէ. 24եթէ իմասցի սրտիւ իւրով դառնալ առ Տէր։ Պատմեսցէ մարդ զվնաս իւր, եւ ցուցցէ զանմտութիւն իւր. պաշտպանեսցէ առ ՚ի չանկանելոյ նմա ՚ի մահ։ 25Նորոգեսցէ՛ զմարմին նորա իբրեւ զծեփ որմոյ, եւ ոսկերք նորա լցցին ուղղով։ Փափկացուսցէ զմարմին նորա իբրեւ զտղայոյ. հաստատեսցէ զնա երիտասարդացեալ ՚ի մէջ մարդկան։ 26Յաղաչել իւրում առ Տէր ընդունելի՛ եղիցի նմա. մտցէ լուրջ երեսօք դաւանութեան, հատուսցէ մարդկան զարդարութիւն։ 27Ապա մեղադի՛ր լիցի մարդ՝ ինքն ցինքն ասիցէ. թէ զորպիսիս վճարէի, եւ ո՛չ արժանի ըստ որոց մեղա՛յն պատժեաց զիս։ 28※ Փրկեա՛ց զանձն իմ զի մի՛ մտցէ յապականութիւն, եւ կեանք իմ տեսցե՛ն զլոյս։ 29※ Ահա զայս ամենայն գործէ Հզօրն. երիս ճանապարհս ընդ առն։ 30Այլ փրկեա՛ց զանձն իմ ՚ի մահուանէ. ※ զի կեա՛նք իմ ՚ի լոյս օրհնեսցեն զնա։ 31Ո՛ւնկնդիր Յոբ եւ լո՛ւր ինձ, կարկեա՛ց եւ ե՛ս խօսեցայց։ 32※ Եթէ գուցէ՛ բան՝ տո՛ւր ինձ պատասխանի. քանզի կամի՛մ թէ արդարասցիս։ 33※ Ապա թէ ոչ՝ լո՛ւր ինձ դու, կարկեաց՝ եւ ուսուցից քեզ զիմաստութիւն։