2Մնա՛ ինձ տակաւին սակաւիկ մի, զի ուսուցից քեզ զոր դու ո՛չ գիտես. զի տակաւին գոյ յիս բանք. 3առեալ ՚ի հեռաստանէ զհանճար իմ։ Արդեամբք զիրաւունս իմ խօսեցայց 4ճշմարտութեամբ, եւ ո՛չ անիրաւ բանս տարապարտուց իմացեալ։ 5※ Գիտեա՛ զի Տէր ո՛չ մերժէ զանմեղն։ Հզօ՛ր է զօրութեամբ։ 6՚Ի սիրտ ամպարշտի ո՛չ կենդանացուսցէ. եւ իրաւունս տացէ աղքատի։ 7※ Ո՛չ արկցէ զաչս իւր յարդարոյ. եւ որ գտանի առաջի նորա՝ ընդ թագաւո՛րս է յաթոռ. եւ նստուսցէ զնոսա ՚ի սպառ՝ եւ բարձրասցին։ 8※ Եւ չարք կապեալք ձեռակապօք՝ վարակեսցին տոռամբք տնանկութեան։ 9※ Եւ պատմեսցէ նոցա զգործս նոցա, եւ զյանցանս նոցա՝ թէ զօրացան։ 10※ Եւ արդարոյն լուիցէ, եւ ասասցէ՝ զի դարձցին յանիրաւութենէ։ 11※ Եթէ լուիցեն՝ եւ ծառայեսցեն նմա, կատարեսցե՛ն զաւուրս իւրեանց ՚ի բարութեան, եւ զամս իւրեանց ՚ի վայելչութիւնս։ 12※ Բայց զամպարիշտս ո՛չ կեցուսցէ, զի ո՛չ կամեցան նոքա ճանաչել զՏէր. եւ զի խրատեալք եւ անհնազանդք էին։ 13Կեղծաւորք սրտիւք գրգռեսցեն զսրտմտութիւն. ※ ո՛չ գուժեսցեն զի կապեաց զնոսա։ 14Մեռցի յերիտասարդութիւն անձն նոցա. եւ կեանք նոցա խոցոտեալք ՚ի հրեշտակաց։ 15Փոխանակ զի նեղեցին զտկա՛րն եւ զանզօրն։ Եւ իրաւունս հեզոց հանցէ. 16եւ զերծոյց զքեզ ՚ի բերանոյ թշնամւոյ։ Անդունդք որոյ տարածումն ՚ի ներքոյ իւր. եւ էջ սեղա՛ն քո լի պարարտութեամբ։ 17Մի՛ պակասեսցեն իրաւունք արդարոյ. սրտմտութիւն ՚ի վերայ ամպարշտաց հասցէ, 18վասն ամպարշտութեան կաշառաց՝ զոր ընդունէին անիրաւութեամբ։ 19※ Մի՛ թիւրեսցեն զքեզ միտք կամակորութեան խնդրուածոց՝ յորժամ ՚ի վի՛շտս իցեն տկարք։ ※ Եւ զամենայն զօրաւորս զօրութեամբ. 20※ մի՛ ձգեսցես ՚ի գիշերի ելանել ժողովրդոց փոխանակ նոցա. 21※ այլ զգո՛յշ լեր, գուցէ գործեսցես զանպատեհս։ Քանզի զնա փրկեցեր յաղքատութենէ։ 22※ Ահա Հզօրն զօրացուսցէ զօրութեամբ իւրով։ Քանզի ո՞վ է իբրեւ զնա զօրաւոր. 23կամ ո՞վ է որ քննէ զգործս նորա. կամ ո՛վ է որ ասիցէ. Անիրա՛ւս գործեաց զոր գործեաց։ 24Յիշեա՛ զի մեծամեծ են գործք նորա, զոր սկսան արք արդարք։ 25※ Ամենա՛յն մարդ ետես ինքեամբ, ո՛րչափ խոցոտեալ են մարդիկ։ 26Ահա Հզօրն սաստի՛կ է, եւ ո՛չ իմասցուք. թի՛ւ ամաց նորա անսպառ։ 27※ Թուեալ են նմա շիթք անձրեւի, եւ զեղցին անձրեւով յամպս։ 28Բղխեսցեն հնացեալք. հովանեցոյց զամպս ՚ի վերայ անբա՛ւ մարդկան, միգացին ՚ի վերայ բազում մարդկան։ ※ Ժամանա՛կ եդ անասնոց. եւ գիտեն զկարգ ծննդեան։ ※ ՚Ի վերայ այսր ամենայնի ո՞չ իցեն զարմացեալ միտք քո, ո՞չ սարսիցէ սիրտ քո ՚ի մարմնի քում. ※ զի արար զմեծամեծս զոր ո՛չ գիտէաք։ ※ Հրաման տայ ձեան թէ լե՛ր ՚ի վերայ երկրի. եւ ձմերայնւոյ անձրեւաց զզօրութիւնս իւրեանց։ ※ ՚Ի ձեռն ամենայն մարդոյ կնքէ, զի ծանիցէ ամենայն մարդ զիւր տկարութիւն։ 29※ Եթէ իմանայցե՞ս զտարածանել ամպոց, զհաւասարութիւն խորանի նորա։ 30Ա՛հ ձգէ ՚ի վերայ նորա ճանապարհաւ, եւ զարմատս ծովու ծածկեաց. 31զի նոքօք դատեսցի զժողովուրդս. տացէ կերակուր զօրացելոյն։ 32՚Ի ձե՛ռս ծածկեաց զլոյս. եւ ետ պատուէր վասն նորա պատահելոյ։ 33※ Պատմեսցէ՛ զնա բարեկամաց իւրոց, եւ զստացուածոց եւ զանիրաւութենէ։