2Գիտե՛մ զի կարօղ ես յամենայնի, եւ տկարանայ ինչ ո՛չ քեզ։ 3Ո՞վ է որ ծածկէ ՚ի քէն զխորհուրդ՝ խնայեալ ՚ի բանս կարծիցէ թագուցանել. ո՛ պատմեսցէ ինձ զոր ո՛չ գիտէի. զմեծամեծս եւ զզարմանալիս՝ որոց ո՛չ էի խելամուտ։ 4Արդ լո՛ւր ինձ Տէր՝ զի եւ ես խօսեցայց. հարցի՛ց զքեզ՝ եւ դու ուսո՛ զիս։ 5՚Ի լուր ակնջաց լսէի զքէն յառաջագոյն. բայց արդ՝ եւ ա՛կն իմ իսկ ետես զքեզ։ 6Վասն որոյ խոտեցի՛ զանձն՝ եւ հալեցայ. եւ համարիմ զանձն իմ հո՛ղ եւ մոխիր։ 7Եւ եղեւ յետ խօսելոյ Տեառն զբանս զայսոսիկ ընդ Յոբայ. Ասէ ցԵղեփազ Թեմնացի. Մեղա՛ր դու, եւ երկոքին բարեկամք քո. զի ո՛չ խօսեցարուք առաջի իմ ճշմարիտ, եւ ո՛չ ինչ իբրեւ զծառայ իմ զՅոբ։ 8Բայց արդ առէ՛ք զուարակս եւթն եւ խոյս եւթն, եւ երթա՛յք առ ծառայ իմ Յոբ. եւ արասցէ ողջակէ՛զս վասն ձեր. եւ Յոբ ծառայ իմ արասցէ աղօթս վասն ձեր։ Զի թէ ո՛չ նմա ակն առեալ էր, եւ եթէ ո՛չ վասն նորա էր, կորուսեալ էր իմ արդեւք զձեզ. զի ո՛չ խօսեցարուք ճշմարտութիւն զծառայէ իմմէ զՅոբայ։ 9Եւ գնա՛ց Եղ՚իփազ Թեմնացի, եւ Բաղդատ Սաւքեցի, եւ Սովփար Մինեցի. եւ արարին որպէս հրամայեաց նոցա Տէր. եւ ելոյծ զմեղս նոցա վասն Յոբայ։ 10Եւ Տէր աճեցոյց զՅոբ. եւ յառնել նորա աղօթս ՚ի վերայ բարեկամացն՝ եթո՛ղ զմեղս նոցա։ Եւ ետ Տէր կրկին քան որչափ ինչ էրն յառաջագոյն Յոբայ ՚ի յաճախութիւն։ 11Եւ լուա՛ն ամենայն եղբարք նորա եւ քորք նորա զամենայն անցսն՝ որ անցին ընդ նա, եւ եկին առ նա, եւ ամենեքին ոյք յառաջագոյն գիտէին զնա. կերան եւ արբին առ նմա. եւ մխիթարեցին զնա, եւ զարմացան ՚ի վերայ ամենայնի զոր ած ՚ի վերայ նորա Տէր. եւ ետուն նմա իւրաքանչիւր մէ՛ն մի որոջ, եւ չորեքդրամեա՛ն մի ոսկի անգիր։ 12Եւ Տէր օրհնեաց զվերջինն Յոբայ քան զառաջինն. եւ էին խաշինք նորա՝ ոչխարք բեւր, եւ չորեքհարեւր. ուղտք վեցհազարք. լուծք եզանց հազար. էշք մատակք արօտականք հազար։ 13Եւ ծնան նմա ուստերք եւթն, եւ դստերք երեք։ 14Եւ կոչեաց զառաջինն Տի՛ւ. եւ զերկրորդն Կասիա. եւ զերրորդն Ամաթեղջեւր։ 15Եւ ո՛չ գտան համեմատ դստերացն Յոբայ ազնուագոյնք ՚ի ներքոյ երկնից. եւ ետ նոցա ժառանգութիւն ընդ եղբարս իւրեանց։ 16Եւ եկաց յետ հարուածոցն ամս հարեւր եւ եւթանասուն. ※ եւ ամենայն ամք զոր եկաց՝ երկերի՛ւր քառասուն եւ ութ. ※ եւ ետես Յոբ զորդիս իւր՝ եւ զորդիս որդւոց իւրոց ազգ չորրորդ։ Եւ վախճանեցա՛ւ Յոբ ծերացեալ եւ լցեալ աւուրբք։ Եւ գրեալ է նմա յառնել ընդ որս Տէր յարուցանէ։

17Սա թարգմանի յԱսորի գրոց. բնակէր յերկրին Աւստայ. ՚ի սահմանս Եդովմայեցւոց եւ Արաբացւոց. յառաջ՝ էր անուն նորա Յոբաբ. եւ առեալ կին Արաբացի, ծնաւ որդի որում անուն էր Էննով։ Եւ էր հայր նորա Զարեհ, որդի որդւոյն Եսաւայ. եւ մայր նորա Բոսորացի՛. որպէս զի լինել նմա հինգերորդ յԱբրահամէ։ Եւ ա՛յս են թագաւորք որ թագաւորեցին յԵդոմ. առաջին Բաղակ Բէովրայ. եւ անուն քաղաքի նորա Դենաբայ։ Յետ Բաղակայ Յոբաբ՝ որ կոչեցաւ Յոբ։ Յետ նորա Ասովմ, որ էր զօրավար յերկրին Թեմնացւոց։ Յետ նորա Ադադ որդի Բարադայ, որ կոտորեաց զՄադիամ ՚ի դաշտին Մովաբայ. եւ անուն քաղաքի նորա Գէթեմ։ Եւ որ եկին առ նա բարեկամքն. Եղիփազ՝ յորդւոցն Եսաւայ՝ արքայ Թեմնացւոց. Բաղդատ բռնաւոր Սաւքեցւոց. Սովփար արքայ Մինեցւոց։