1Ոչ ապաքէն իբրեւ զփորձութի՞ւն են վարք մարդոյ ՚ի վերայ երկրի, եւ իբրեւ զառօրեայ վարձք վարձկանի կեա՛նք նորա։ 2Կամ իբրեւ զծառայ երկուցեալ ՚ի տեառնէ իւրմէ՝ եւ զօղեալ ընդ հովանեաւ, եւ իբրեւ զվարձկան որ սպասիցէ վարձուց իւրոց. 3նոյնպէս եւ ե՛ս սպասեցի ամսոց սնոտեաց։ Գիշերք ցաւագի՛ն տուեալ են ինձ. 4եթէ ննջեցից՝ ասեմ ե՞րբ իցէ տիւ. եւ եթէ յառնիցեմ՝ դարձեալ թէ ե՞րբ իցէ երեկ. լի՛ ցաւօք լինիմ յերեկորեայ մինչեւ ցառաւօտ։ 5Թաթաւին մարմինք իմ զազրութեամբ որդանց. մաշեցի՛ զկոշտս երկրի առ ՚ի զթարախս քերելոյ։ 6Եւ կեանք իմ թեթեւագո՛յնք են քան զխօսս, եւ կորեա՛ն յունայնութեան յուսոյ։ 7Յիշեա՛ զի փուք են կեանք իմ, եւ ո՛չ դարձցի ակն իմ ՚ի տեսանել զբարի։ 8Եւ ո՛չ հայեսցի յիս ակն տեսողի։ Աչք քո յիս՝ եւ ես ո՛չ եւս իցեմ, 9իբրեւ զամպ ջնջեալ յերկնից։ Զի եթէ իջանիցէ մարդ ՚ի դժոխս. ո՛չ եւս ելցէ. 10եւ ո՛չ դարձցի ՚ի տուն իւր. եւ ո՛չ եւս ծանիցէ զնա տեղի իւր։ 11Այսուհետեւ ո՛չ եւս խնայեցից ՚ի բերան իմ. խօսեցա՛յց մինչեւ իցեմ ՚ի վիշտս. բացի՛ց զդառնութիւն անձին իմոյ տագնապաւ։ 12Միթէ ծո՛վ իցեմ կամ վիշա՛պ՝ զի կարգեցեր զինեւ պահ։ 13Ասացի թէ մխիթարեսցեն զիս մահիճք իմ. վճարեցի՛ց յինէն զբանս յանկողնի իմում։ 14Զարհուրեցուցանես զիս երազովք, եւ տեսլեամբք հարկանես զիս։ 15Թափես զոգի յանձնէ իմմէ, եւ ՚ի մարմնոյ զշունչ իմ. եւ ՚ի մահուանէ զկեանս իմ. 16զի ո՛չ եթէ յաւիտեան կեամ, եթէ երկայնամիտ եղէց։ ՚Ի բա՛ց կաց յինէն՝ զի ընդունա՛յն են կեանք իմ։ 17Զի զի՞նչ է մարդ զի մեծացուցեր զնա, կամ զի հայիցիս ՚ի նա մտօք։ 18Կամ այցելութիւն առնիցես նմա մինչեւ ցառաւօտ. եւ ՚ի հանգիստ դատիցիս զնա։ 19Մինչեւ յե՞րբ ո՛չ թողուցուս զիս, եւ ո՛չ ընդարձակիցես ինձ. մինչեւ ցաւովք կլանիցեմ զտողուկս իմ։ 20Զի թէ մեղայ՝ զի՞նչ կարիցեմ առնել քեզ, որ գիտեսդ զմիտս մարդկան։ Ընդէ՞ր եդիր զքեզ ոսոխ, եւ իցեմ քեզ բեռն. 21եւ ընդէ՞ր ո՛չ արարեր մոռացումն անօրէնութեան իմոյ՝ եւ սրբութիւն մեղաց իմոց։ Արդ ահա յերկի՛ր դառնայցեմ կանխեալ, եւ այլ ո՛չ եւս իցեմ։