1Եւ եղեւ բան Տեառն առ Յովնան երկրո՛րդ անգամ եւ ասէ. 2Արի՛ գնա ՚ի Նինուէ քաղաք մեծ, եւ քարոզեսջի՛ր ՚ի նա ըստ առաջին քարոզութեանն զոր խօսեցայ առ քեզ։ 3Յարեա՛ւ Յովնան եւ գնա՛ց ՚ի Նինուէ, որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Տէր. եւ Նինուէ էր քաղաք մեծ Աստուծոյ, իբրեւ գնաց երից աւուրց ճանապարհի։ 4Եւ սկսաւ Յովնան մտանել ՚ի քաղաքն իբրեւ աւուր միոջ գնաց ճանապարհի. քարոզեա՛ց եւ ասէ. Ա՛յլ եւս երեք աւուրք՝ եւ Նինուէ կործանեսցի։ 5Եւ հաւատացին արք Նինուէացիք յԱստուած, եւ քարոզեցին պահս՝ եւ քո՛ւրձ զգեցան ՚ի մեծամեծաց մինչեւ ցփոքունս իւրեանց։ 6Էհաս բանն առ թագաւորն Նինուէացւոց. յարեա՛ւ յաթոռոյ իւրմէ՝ եւ մերկացաւ զպատմուճան իւր. զգեցա՛ւ քուրձ՝ եւ նստաւ ՚ի վերայ մոխրոյ։ 7Եւ քարոզեցաւ եւ պատմեցաւ ՚ի Նինուէ, ՚ի թագաւորէն եւ ՚ի մեծամեծաց իւրոց. թէ մա՛րդ եւ անասուն՝ խաշն եւ արջառ՝ մի՛ ինչ ճաշակեսցեն՝ եւ մի՛ ճարակեսցին, եւ մի՛ ջուր արբցեն։ 8Եւ զգեցան քուրձ մա՛րդ եւ անասուն, եւ աղաղակեցին առ Աստուած սրտի մտօք. եւ դարձա՛ն յիւրաքանչիւր ճանապարհաց իւրեանց չարաց, եւ յանօրէնութենէ որ ՚ի ձեռս իւրեանց. 9եւ ասեն. Ո՞ գիտէ ապաշաւեսցէ Աստուած եւ դարձցի ՚ի բարկութենէ սրտմտութեան իւրոյ, եւ մի՛ կորիցուք։ 10Եւ ետես Աստուած զգործս նոցա, զի դարձա՛ն իւրաքանչիւր ՚ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց. եւ զղջացա՛ւ Աստուած ՚ի վերայ չարեացն՝ զոր խօսեցաւ առնել նոցա՝ եւ ո՛չ արար։