Հեսույի գիրք
1
1Եւ եղեւ յետ վախճանելոյն Մովսիսի ծառայի Տեառն, խօսեցա՛ւ Տէր ընդ Յեսուայ որդւոյ Նաւեայ պաշտօնէի Մովսիսի, եւ ասէ. 2Մովսէս ծառայ իմ վախճանեցաւ. արդ յարուցեալ անցցե՛ս ընդ այդ Յորդանան՝ դու եւ ամենայն ժողովուրդ քո յերկրին զոր ե՛ս տաց որդւոցն Իսրայէլի։ 3Յամենայն տեղիս յոր հասանիցեն գնացք ոտից ձերոց ձե՛զ տաց զնա, որպէս խօսեցայ ընդ Մովսիսի. 4զանապա՛տն, եւ զԼիբանաներն, մինչեւ ցգե՛տն մեծ ցգե՛տն Եփրատ. զամենայն երկիրն Քետացւոց, մինչեւ ցծո՛վն վերջին, ՚ի մտիցն արեւու՝ ձե՛զ լիցին սահմանքն. 5եւ ո՛չ ոք կացցէ ընդդէմ ձեր զամենայն աւուրս կենաց քոց։ Եւ որպէս էի ընդ Մովսիսի, նո՛յնպէս եղէց եւ ընդ քեզ. եւ ո՛չ թողից զքեզ՝ եւ ո՛չ անտես արարից զքեզ. 6զօրացի՛ր եւ քա՛ջ լեր. զի դո՛ւ բաժանեսցես ժողովրդեանդ այդմիկ զերկիրն զոր երդուայ հարցն քոց տա՛լ դոցա։ 7Արդ զօրացի՛ր եւ քաջ լեր յոյժ, պահե՛լ եւ առնել ըստ ամենայն պատուիրանացն որպէս պատուիրեաց քեզ Մովսէս ծառայ իմ. եւ մի՛ խոտորիցիս ՚ի նոցանէ յա՛ջ կամ յահեակ, զի խելամո՛ւտ լիցիս ամենայնի զինչ եւ գործեսցես։ 8Եւ մի՛ մերժիցես զգիր օրինացս այսոցիկ ՚ի բերանոյ քումմէ, եւ խոկասցե՛ս ՚ի դոսա ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի. զի իմասցի՛ս առնել զամենայն գրեալսդ ՚ի դմա. եւ ապա՛ աջողեսցիս եւ ուղղեսցես զճանապարհս քո, եւ ապա՛ խելամուտ լինիցիս։ 9Ահա պատուիրե՛մ քեզ. զօրացի՛ր եւ քա՛ջ լեր. մի՛ զանգիտիցես. եւ մի՛ երկնչիցիս. զի ընդ քե՛զ է Տէր Աստուած քո յամենայն տեղիս ուր եւ երթայցես։
10Եւ պատուիրեա՛ց Յեսու դպրաց ժողովրդեանն՝ եւ ասէ. Մտէ՛ք ՚ի մէջ բանակի ժողովրդեանդ, եւ հրաման տուեալ ժողովրդեանդ ասացէ՛ք. 11Պատրաստեցէ՛ք ձեզ ※ պաշար. զի այլ եւս երեք աւուրք, եւ անցանէ՛ք դուք ընդ այդ Յորդանան, մտանել ունել զերկիրն զոր Տէր Աստուած հարցն ձերոց տացէ՛ ձեզ ՚ի ժառանգութիւն։
12Եւ ընդ Ռուբինի եւ ընդ Գադայ եւ ընդ կիսոյ ցեղին Մանասէի խօսեցա՛ւ Յեսու եւ ասէ. 13Յիշեցէ՛ք զբանն Տեառն զոր պատուիրեաց ձեզ Մովսէս ծառայ նորա՝ եւ ասէ. Տէր Աստուած ձեր զետեղեցո՛յց զձեզ, եւ ետ ձեզ զերկիրս զայս. 14կանայք ձեր եւ մանկունք ձեր եւ անասունք ձեր՝ բնակեսցեն յերկրիս զոր ետ ձեզ ※ Մովսէս յայսկոյս ※ Յորդանանու։ Բայց դուք զինեալք անցանիցէ՛ք յառաջագոյն քան զեղբարս ձեր, եւ ամենայն զօրաւոր ※ զօրութեամբ, եւ լինիցիք նոցա մարտակիցք. 15մինչեւ զետեղեցուսցէ՛ Տէր Աստուած ձեր զեղբարս ձեր որպէս եւ զձե՛զդ. եւ ժառանգեսցե՛ն եւ նոքա՛ զերկիրն՝ զոր Տէր Աստուած ձեր տացէ՛ նոցա. եւ դառնայցէք յիւրաքանչիւր ժառանգութիւն. եւ ժառանգեցէ՛ք զնա՝ զոր ե՛տ ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն յայսկոյս Յորդանանու յարեւելից։ 16Եւ պատասխանի տուեալ ասեն ցՅեսու. Զամենայն զոր միանգա՛մ պատուիրես մեզ արասցո՛ւք. 17եւ յամենայն տեղիս ուր առաքիցես զմեզ՝ երթիցո՛ւք. եւ ըստ ամենայնի որպէս լսէաք Մովսիսի՝ ※ նո՛յնպէս լուիցուք եւ քե՛զ։ Բայց միայն Տէր Աստուած մեր եղիցի ընդ քեզ՝ որպէս է՛ր ընդ Մովսիսի. 18եւ այր որ անհնազա՛նդ իցէ քեզ՝ եւ ո՛չ լսիցէ բանից քոց, որպէս ինչ եւ հրաման տացես նմա՝ մեռցի՛. բայց միայն զօրացիր եւ քա՛ջ լեր։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805