1Եւ եղեն սահմանք ցեղի որդւոցն Մանասէի. զի նա՛ էր անդրանիկ Յովսեփայ, Մաքիրա՛յ անդրանկանն Մանասէի հօր Գաղաադու, քանզի այր պատերազմօ՛ղ էր, Գաղաադայինն ՚ի Բասանաստան։ 2Եւ եղեւ այլոց որդւոցն Մանասէի, ըստ տոհմից իւրեանց, որդւոցն Աքիեզերայ, եւ որդւոցն Քեղկեայ, եւ որդւոցն Երիէղեայ, եւ որդւոցն Եքէմայ, եւ որդւոցն Սեմիրայեայ, եւ որդւոցն Ոփերայ։ Սոքա՛ են որդիք Մանասէի որդւոյ Յովսեփայ արո՛ւք ըստ տոհմից իւրեանց։ 3Եւ Սաղ՚պաադայ որդւոյ Ոփերայ, որդւոյ Գաղաադու, որդւոյ Մաքիրայ, որդւոյ Մանասէի, ո՛չ գոյին նորա ուստերք, այլ դստերք։ Եւ ա՛յս են անուանք դստերացն Սաղ՚պաադայ. Մաաղա, եւ Նուա, եւ Էգղա, եւ Մեղ՚քա, եւ Թերսա։ 4Կացին առաջի Եղիազարո՛ւ քահանայի, եւ առաջի Յեսուայ որդւոյ Նաւեայ, եւ առաջի իշխանացն՝ եւ ասեն. Աստուած պատուիրեաց ՚ի ձեռն Մովսիսի տա՛լ մեզ ժառանգութիւն ՚ի մէջ եղբարց մերոց։ Եւ տուա՛ւ նոցա ժառանգութիւն հրամանաւ Տեառն ՚ի մէջ եղբարց հօր իւրեանց։ 5Եւ ել վիճակ Մանասէի դաշտն Ղաբեկայ, եւ Գաղաադի, եւ Բասանա, որ է յա՛յնկոյս Յորդանանու։ 6Զի դստերք որդւոց Մանասէի ժառանգեցին վիճակ ՚ի մէջ եղբարց իւրեանց. եւ երկիրն Գաղաադու եղեւ որդւո՛ցն Մանասէի մնացելոցն։ 7Եւ եղեն սահմանք որդւոցն Մանասէի, յԱսերմաքովթայ, որ է հանդէպ Սեքեմայ, եւ երթան սահմանքն ցՅամին, եւ ցԱսեբ՝ յաղբեւրն Թափթովթայ. Մանասէի եղիցի երկիր Թափթովթայ. 8եւ Թափթովթա ՚ի սահմանս Մանասէի որդւոցն Եփրեմայ։ 9Եւ իջանեն սահմանքն ՚ի ձորն Կանայի ընդ հարաւակողմն հանդէպ ձորոյն Յայիրայ. եւ բեւեկնին Եփրեմայ ՚ի մէջ քաղաքին Մանասէի։ Եւ սահմանք Մանասէի ընդ հիւսւսի ցհեղեղատն. եւ եղիցին նորա ելք ծովն, 10՚ի հարաւակողմն կուսէ Եփրեմայ, եւ ՚ի հիւսւսոյ Մանասէի. եւ եղիցի ծո՛վն սահման նոցա. եւ յԱսեր յա՛ր՝ իցեն ՚ի հիւսւսոյ կողմանէ. եւ յԻսաքար՝ յարեւելից կողմանէ։ 11Եւ եղիցի Մանասէ ընդ Իսաքա՛ր եւ ընդ Ասեր։ Բեթսան, եւ աւանք նոցա. եւ Ամբղան եւ դստերք նորա. բնակիչք Ենդովրայ, եւ աւանք նորա. եւ բնակիչք Մակեդդովայ, եւ աւանք նորա. եւ բնակիչք Տանաքայ, եւ աւանք նորա. եւ երրորդ Նափեթայ, եւ աւանք նորա։ 12Եւ ո՛չ կարացին որդիք Մանասէի սատակել զքաղաքսն զայնոսիկ. եւ սկսաւ Քանանացին բնակել յերկրին յայնմիկ։ 13Եւ եղեւ իբրեւ յաղթահարեցին որդիքն Իսրայէլի, արարին զՔանանացին հնազա՛նդս. բայց սատակելով ո՛չ սատակեցին զնոսա։ 14Ընդդէ՛մ դարձան որդիք Յովսեփայ Յեսուայ՝ եւ ասեն. Ընդէ՞ր ժառանգեցուցեր մեզ մի ժառանգութիւն եւ մի վիճակ. եւ ես ժողովուրդ բազո՛ւմ եմ. եւ Աստուած օրհնեա՛ց զիս։ 15Ասէ ցնոսա Յեսու. Եթէ ժողովուրդ բազո՛ւմ ես դու, ե՛լ յանտառն՝ եւ սրբեա՛ դու քեզ զերկիրն, զՓերեզացիսն եւ զՌափայինսն. եթէ նե՞ղ իցէ քեզ լեառնդ Եփրեմի։ 16Եւ ասեն որդիքն Յովսեփայ. Չէ՛ մեզ բաւական լեառնն Եփրեմայ. եւ անդ ընտիր ընտի՛րք երիվարաց, եւ զէ՛ն ամենայն Քանանացւոյն բնակելոյ յերկրի իմում ընդ իս. ՚ի Բեթսան եւ յաւանս նորա, եւ ՚ի ձորն Յեզրայեղ՚ի։ 17Եւ խօսեցաւ Յեսու ընդ որդիսն Յովսեփայ, ընդ Եփրեմի՛ եւ ընդ Մանասէի՝ եւ ասէ. Թէ ժողովուրդ բազո՛ւմ ես դու, եւ զօրութիւն բազո՛ւմ ունիս. մի՛ լիցի քեզ մի վիճակ. 18անտա՛ռն եղիցի քեզ, զի անտա՛ռ է եւ սրբեսցես զնա. եւ եղիցին քե՛զ ելք նորա յորժամ սատակեսցես զՔանանացին. զի թէպէտ եւ երիվարք ընտի՛րք իցեն նորա, եւ զօրագո՛յն քան զքեզ իցէ, դո՛ւ յաղթահարեսցես զնա։