1Յայնժամ կոչեաց Յեսու զորդիսն Ռուբինի, եւ զորդիսն Գադայ, եւ զկէս ցեղին Մանասէի, 2եւ ասէ ցնոսա. Դուք ձեզէ՛ն լուարուք զամենայն ինչ զոր պատուիրեաց ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն. եւ ունկնդիր եղէք բարբառոյ իմոյ ըստ ամենայնի զոր պատուիրեցի ձեզ, 3եւ ո՛չ թողէք զեղբարս ձեր զայնչափ աւուրս. եւ՛ս աւելի մինչեւ ցայսօր ժամանակի, պահեցէք զպատուիրանս Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։ 4Եւ արդ՝ հանգո՛յց Տէր Աստուած մեր զեղբարս ձեր՝ որպէս եւ ասաց նոցա. բայց արդ դարձեալ երթա՛յք ՚ի տունս ձեր՝ յերկիր կալուածոց ձերոց, զոր ետ ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն յա՛յնկոյս Յորդանանու։ 5Այլ զգո՛յշ լինիջիք յոյժ, առնելոյ զպատուիրանսն եւ զօրէնսն զոր պատուիրեաց մեզ Մովսէս ծառայ Տեառն. սիրե՛լ զՏէր Աստուած մեր՝ եւ գնալ յամենայն ճանապարհս նորա, պահե՛լ զպատուիրանս նորա, եւ յարի՛լ ՚ի նա, եւ պաշտե՛լ զնա յամենայն սրտէ ձերմէ՝ եւ յամենայն անձնէ ձերմէ։ 6Եւ օրհնեաց զնոսա Յեսու եւ արձակեաց զնոսա՝ եւ գնացին ՚ի տունս իւրեանց։ 7Եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի ետ Մովսէս ՚ի Բասանաստան, եւ կիսոյն ետ Յեսու ընդ եղբարս նոցա առ ծովեզերբն։ Եւ յորժամ արձակեաց զնոսա Յեսու ՚ի տունս իւրեանց, եւ օրհնեաց զնոսա, 8եւ խօսեցաւ ընդ նոսա՝ եւ ասէ. Ընչի՛ւք բազմօք երթիցեն ՚ի տունս իւրեանց. եւ անասուն բազո՛ւմ յոյժ, եւ արծաթ եւ ոսկի, եւ պղինձ եւ երկաթ, եւ հանդերձ բազո՛ւմ յոյժ. բաժանեցան աւար ՚ի թշնամեաց ընդ եղբարս իւրեանց։

9Եւ դարձա՛ն եւ գնացին որդիքն Ռուբինի, եւ որդիքն Գադայ, եւ կէս ցեղին Մանասէի յորդւոցն Իսրայէլի, ՚ի Սելովայ յերկրէն Քանանացւոց, երթա՛լ յերկիրն Գաղաադու. յերկիր կալուածոց իւրեանց զոր ժառանգեցին հրամանաւ Տեառն ՚ի ձեռն Մովսիսի։ 10Եւ եկին ՚ի Գալիլովթ Յորդանանու, որ է յերկրին Քանանու, եւ շինեցին որդիքն Ռուբինի, եւ որդիքն Գադայ, եւ կէս ցեղին Մանասէի, սեղա՛ն առ եզերբ Յորդանանու. սեղան՝ մե՛ծ տեսանելով։ 11Եւ լուա՛ն որդիքն Իսրայէլի՝ եւ ասեն. Եթէ ահա շինեցին որդիքն Ռուբինի, եւ որդիքն Գադայ, եւ կէս ցեղին Մանասէի՝ սեղան ՚ի սահմանս երկրին Քանանացւոց ՚ի Գալիլովթ Յորդանանու, յայնկոյս որդւոցն Իսրայէլի. 12եւ լուան որդիքն Իսրայէլի։ Եւ ժողովեցան որդիքն Իսրայէլի ՚ի Սելով, ելանել տա՛լ ընդ նոսա պատերազմ։ 13Եւ առաքեցին որդիքն Իսրայէլի առ որդիսն Ռուբինի, եւ առ որդիսն Գադայ, եւ առ կէս ցեղին Մանասէի ՚ի Գաղաադ, զՓենէէ՛ս զորդի Եղիազարու որդւոյ Ահարոնի քահանայի. 14եւ տասն այր յիշխանացն ընդ նմա, մի մի իշխան ՚ի նահապետացն, յամենայն ցեղիցն Իսրայէլի. իշխանք տանց նահապետաց էին հազարապետք Իսրայէլի։ 15Եւ եկին առ որդիսն Ռուբինի, եւ առ որդիսն Գադայ, եւ առ կէս ցեղին Մանասէի ՚ի Գաղաադ, խօսեցա՛ն ընդ նոսա՝ եւ ասեն. 16Ա՛յսպէս ասէ ամենայն ժողովուրդն Տեառն. Զի՞նչ են յանցանքդ այդոքիկ՝ զոր յանցեայք առաջի Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի, դառնալ յե՛տս ՚ի Տեառնէ, շինել ձեզ սեղան. եւ լինել ձեզ ապստա՛մբ ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ։ 17Միթէ փո՞քր իցեն մեզ մեղքն Փեգովրայ՝ զի ո՛չ եմք սրբեալ ՚ի նմանէ մինչեւ ցայսօր, եւ եղեն հարուածք ՚ի վերայ ժողովրդեանն Տեառն. 18եւ դուք դարձա՛յք այսօր ՚ի Տեառնէ. եւ եղիցի թէ ապստամբիցէք այսօր ՚ի Տեառնէ. եւ լինիցի վաղիւ բարկութիւն ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի։ 19Եւ արդ՝ եթէ փո՛քր իցէ ձեզ երկիր կալուածոց ձերոց, անցէ՛ք յերկիր կալուածոց Տեառն, ուր հարեա՛լ է խորանն Տեառն. եւ ժառանգեցէ՛ք ՚ի միջի մերում. եւ մի՛ լինիք ապստամբք ՚ի Տեառնէ. եւ մի՛ ՚ի մէնջ ապստամբէք. վասն շինելոյ ձերոյ սեղան արտաքոյ քան զսեղան Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 20Ո՞չ ապաքէն Աքար՝ Զարայեան յանցեաւ յանցա՛նս ՚ի նզովից անտի, եւ ՚ի վերայ ամենայն ժողովրդեանն Իսրայէլի եղեւ բարկութիւն. եւ նա միա՛յն էր, միթէ ինքն միա՛յն մեռաւ յիւրում ՚ի մեղսն։ 21Պատասխանի ետուն որդիքն Ռուբինի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի, խօսեցան ընդ հազարապետսն՝ եւ ասեն. 22Աստուած, Աստուած է Տէր. եւ Աստուած Աստուած ինքնի՛ն գիտէ. եւ Իսրայէլ ինքնին գիտասցէ. եթէ վասն ապստամբութեան ինչ յանցեա՞ք առաջի Տեառն, մի՛ ապրեցուսցէ զմեզ յաւուրս յայսմիկ. 23եւ եթէ շինեցաք մեզ սեղան ապստամբելոյ ՚ի Տեառնէ մերմէ, հանել ՚ի վերայ նորա զո՛հ ողջակիզաց. կամ եթէ առնել ՚ի վերայ նորա զո՛հ փրկութեան, Տէր ինքնին խնդրեսցէ։ 24Այլ վասն երկիւղի՛ արարաք զայս. ասեմք՝ Գուցէ՛ խօսեսցին որդիքն ձեր ընդ որդիսն մեր եւ ասիցեն, թէ զի՞ կայ ձեր եւ Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի։ 25Եւ սահմա՛ն եդ Տէր՝ ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ որդիք Ռուբինի եւ որդիք Գադայ՝ զՅորդանան. եւ չի՛ք ձեր բաժին ՚ի Տեառնէ. եւ օտարացուցանիցեն որդիք ձեր զորդիսն մեր՝ զի մի՛ պաշտիցեն զՏէր։ 26Եւ ասացաք առնել ա՛յսպէս. շինել զսեղանս զայս, ո՛չ վասն ողջակիզաց, եւ ո՛չ վասն զոհից. 27այլ զի իցէ սա ՚ի վկայութիւն ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ. եւ ընդ որդիս մեր յե՛տ մեր. պաշտե՛լ զպաշտօն Տեառն առաջի նորա, ընծայի՛ւք մերովք, եւ պատարագօք մերովք՝ եւ զոհիւք փրկութեանց մերոց. եւ ո՛չ ասասցեն որդիք ձեր ցորդիս մեր վաղիւ, թէ ո՛չ գոյ ձեզ բաժին ՚ի Տեառնէ։ 28Եւ ասացաք թէ լինիցի երբէք՝ եւ խօսեսցին ընդ մեզ՝ կամ ընդ ազգս մեր վաղիւ. եւ ասիցեն, թէ տեսէ՛ք զնմանութիւն սեղանոյ Տեառն՝ զոր արարին հարքն մեր. ո՛չ վասն ողջակիզաց եւ ո՛չ վասն զոհից, այլ վկայութիւն ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ, եւ ՚ի մէջ որդւոց մերոց։ 29Այլ քա՛ւ լիցի մեզ ապստամբել ՚ի Տեառնէ այսօր, առ ՚ի շինելոյ մեզ սեղան զոհից կամ ողջակիզաց, կամ զոհից փրկութեան, արտաքո՛յ քան զսեղան Տեառն Աստուծոյ մերոյ՝ որ է առաջի խորանի նորա։ 30Եւ իբրեւ լուան Փենէէս քահանայ, եւ ամենայն իշխանք ժողովրդեանն, եւ հազարապետքն Իսրայէլի որ էին ընդ նմա զբանսն, զոր խօսեցան որդիքն Ռուբինի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի, հաճո՛յ թուեցաւ նոցա։ 31Եւ ասէ Փենէէս որդի Եղիազարու քահանա՛յ Տեառն ցորդիսն Ռուբինի եւ ցորդիսն Գադայ եւ ցկէս ցեղին Մանասէի. Այսօր գիտացաք թէ ընդ մե՛զ է Տէր. զի ո՛չ յանցեայք առաջի Տեառն զյանցումնդ զայդ. զի ապրեցուցէք զորդիսն Իսրայէլի ՚ի ձեռաց Տեառն։ 32Եւ դարձա՛ն Փենէէս քահանայ որդի Եղիազարու, եւ իշխանք տոհմիցն՝ յորդւոցն Ռուբինի եւ յորդւոցն Գադայ եւ ՚ի կիսոյ ցեղէն Մանասէի, յերկրէն Գաղաադու՝ յերկիրն Քանանու առ որդիսն Իսրայէլի, եւ ետո՛ւն նոցա զպատգամսն։ 33Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանն որդւոցն Իսրայէլի, եւ օրհնեցին զԱստուած որդւոցն Իսրայէլի. եւ խօսեցան ընդ որդիսն Իսրայէլի եւ ասեն. Մի՛ եւս ելանել ընդ նոսա ՚ի պատերազմ սատակել զերկի՛ր որդւոցն Ռուբինի եւ որդւոցն Գադայ եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի. եւ բնակեցան ՚ի նմա։ 34Եւ անուանեաց Յեսու զսեղանն Ռուբինի եւ զԳադայ եւ զկէս ցեղին Մանասէի՝ եւ ասէ՛. Զի վկայութի՛ւն է ՚ի մէջ նոցա, թէ Տէր՝ Աստուած է նոցա։