1Եւ իբրեւ վախճանեա՛ց ամենայն ժողովուրդն անցանե՛լ ընդ Յորդանան. Խօսեցաւ Տէր ընդ Յեսու եւ ասէ. 2Առեալ քեզ ՚ի ժողովրդենէ անտի արս երկոտասան, այր մի յիւրաքանչի՛ւր ցեղէ, 3հրամա՛ն տուր նոցա եւ ասասցես. Առէ՛ք դուք ձեզ այտի ՚ի միջոյ Յորդանանու յոտնատեղեա՛ց քահանայիցդ պատրաստական քարինս երկոտասան, եւ տարջի՛ք ընդ ձեզ. եւ դիջի՛ք ՚ի մէջ բանակին ձերոյ՝ ուր բանակիջիք զայս գիշեր։ 4Եւ կոչեա՛ց Յեսու ա՛րս երկոտասան ՚ի փառաւորաց որդւոցն Իսրայէլի՝ մի յիւրաքանչիւր ցեղէ, 5եւ ասէ ցնոսա Յեսու. Մատերո՛ւք առաջի իմ յանդիման Տեառն ՚ի մէջ Յորդանանու, եւ առեալ բարձցեն անտի իւրաքանչիւրոք քա՛ր մի ՚ի վերայ ուսոց իւրոց ըստ թուոյ ցեղիցն Իսրայէլի. 6զի լինիցին նոքա ձեզ կա՛լ ՚ի նշանակ հանապազորդ. զի յորժամ հարցանիցէ՛ ցքեզ առ վաղիւ որդին քո եւ ասիցէ. Զի՞նչ են քարինքս այսոքիկ ձեզ, 7պատմեսցե՛ս դու որդւոյն քում եւ ասիցես, թէ՝ Զի պակասեաց գետն Յորդանան յերեսաց տապանակի ուխտին Տեառն ամենայն երկրի՝ մինչ անցանէ՛ր ընդ Յորդանան, նուազեա՛ց ջուրն ※ Յորդանանու. եւ եղիցին ձեզ քարինքս այսոքիկ ՚ի յիշատա՛կ ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի, մինչեւ ցյաւիտեան։ 8Եւ արարի՛ն որդիքն Իսրայէլի որպէս պատուիրեա՛ց Տէր Յեսուայ. եւ առեալ երկոտասան քարինս ՚ի միջոյ Յորդանանու՝ որպէս եւ հրամա՛ն ետ Տէր Յեսուայ ՚ի վախճանի անցանելոյ որդւոցն Իսրայէլի. եւ տարան զնոսա ընդ իւրեանս ՚ի բանակն եւ եդին զնոսա անդ։ 9Եւ կանգնեա՛ց Յեսու ա՛յլ եւս երկոտասան քարինս անդէն ՚ի Յորդանան, ՚ի տեղւոջ ուր կացին ոտք քահանայիցն որ կրէին զտապանակ ուխտին Տեառն. եւ են ա՛նդ մինչեւ ցայսօր ժամանակի։ 10Եւ կացին անդ քահանայքն որ բարձեալ ունէին զտապանակ ուխտին Տեառն ※ ՚ի մէջ Յորդանանու՝ մինչեւ վախճանեաց Յեսու զամենայն զոր պատուիրեաց Տէր Յեսուայ պատմե՛լ ժողովրդեանն՝ ըստ ամենայնի զոր պատուիրեաց Մովսէս Յեսուայ. եւ փութացա՛ւ ժողովուրդն՝ եւ անց։ 11Եւ եղեւ իբրեւ վախճանեաց ամենայն ժողովուրդն անցանել, անց եւ տապանակ ուխտին Տեառն, եւ երկոտասան քարինքն առաջի նոցա։ 12Անցի՛ն եւ որդիքն Ռուբինի եւ Գադայ՝ եւ կէս ցեղին Մանասէի կազմեա՛լք առաջի որդւոցն Իսրայէլի, որպէս պատուիրեա՛ց նոցա Մովսէս։ 13Չո՛րք բեւրք վառեալք ՚ի կռիւ, անցի՛ն առաջի Տեառն ՚ի պատերազմ ընդ Երիքո՛վ քաղաքի։ 14Յաւուր յայնմիկ աճեցո՛յց Տէր զՅեսու առաջի ամենայն ազգին Իսրայէլի. եւ երկնչէին ՚ի նմանէ որպէս երկնչէին ՚ի Մովսիսէ՝ որչափ ժամանակս եւ եկաց։ 15Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Յեսուայ՝ եւ ասէ. 16Հրամա՛ն տուր քահանայիցդ՝ որ բարձեալ ունին զտապանակ ուխտին վկայութեան՝ ելանե՛լ ՚ի Յորդանանէ։ 17Եւ հրամա՛ն ետ Յեսու քահանայիցն եւ ասէ. Ելէ՛ք ՚ի Յորդանանէ։ 18Եւ եղեւ իբրեւ ելին քահանայքն որ բարձեալ ունէին զտապանակ ուխտին Տեառն ՚ի միջոյ Յորդանանու, եւ եդին զոտսն քահանայքն ՚ի ցամաքի, դիմեա՛ց ջուրն Յորդանանու ՚ի տեղի իւր, եւ գնա՛յր որպէս յերէկն եւ յեռանդ ընդ ամենայն ատակս նորա։ 19Եւ ե՛լ ժողովուրդն ՚ի Յորդանանէ ՚ի տասներորդում աւուր ամսո՛յն առաջնոյ. եւ բանակեցան որդիքն Իսրայէլի ՚ի Գաղգաղա յարեւելից կողմանէ Երիքովի։ 20Եւ զերկոտասան քարինսն զոր առին ՚ի Յորդանանէ, կանգնեա՛ց Յեսու ՚ի Գաղգաղա։ 21Եւ ասէ ցորդիսն Իսրայէլի. Յորժամ հարցանիցեն որդիքն ձեր առ վաղիւ եւ ասասցեն՝ Զի՞նչ են քարինքս այսոքիկ. 22պատմեսջի՛ք որդւոցն ձերոց թէ՝ Ցամաքա՛ւ անց Իսրայէլ ընդ Յորդանան, 23՚ի ցամաքեցուցանե՛լ Տեառն Աստուծոյ մերոյ զջուրսն Յորդանանու յերեսաց նոցա մինչեւ անցին։ 24Որպէս արար Տէր Աստուած մեր ընդ ծո՛վն Կարմիր, զոր ցամաքեցո՛յց Տէր Աստուած մեր առաջի մեր մինչեւ անցաք. 25զի ծանիցեն ամենայն ազգք երկրի՝ թէ զօրութիւն Տեառն զօրաւո՛ր է. եւ զի դուք պաշտիցէք զՏէր Աստուած մեր զամենայն ժամանակս։