1Իբրեւ լուան ամենայն թագաւորքն Ամովրհացւոց որ յայնկոյս Յորդանանու՝ որ լեռնայինք եւ որ դաշտայինք, եւ որ յամենայն ծովեզեր ծովուն մեծի. եւ որք առ Լիբանաներբն, եւ Քետացիքն՝ եւ Ամովրհացիք՝ եւ Գերգեսացիք՝ եւ Քանանացիք՝ եւ Փերեզացիք՝ եւ Խեւացիք՝ եւ Յեբուսացիք. 2եկի՛ն ՚ի միասին տա՛լ պատերազմ ընդ Յեսուայ եւ ընդ Իսրայէլի՝ ամենեքին առ հասարակ։ 3Եւ բնակիչքն Գաբաւոնի լուա՛ն զոր ինչ արար Յեսու ընդ Երիքո՛վ եւ ընդ Գայի. 4արարին նոքա խորամանկութեամբ՝ ※ եկեալք պաշարովք եւ պատրաստութեամբ. առին քուրձս հնացեալս ՚ի վերայ ուսոց իւրեանց, եւ տիկս գինւոյ հնացեա՛լս եւ պատառատունս կարկատեալս. 5եւ անկանուրդք կօշկաց նոցա՝ հողաթափք իւրեանց հնացեալք եւ կարկատեալք յոտս իւրեանց. եւ հանդերձք իւրեանց հնացեալք զանձամբք իւրեանց. եւ հաց պաշարի իւրեանց չորացեալ եւ ճըճեկեր. 6եւ եկին առ Յեսու ՚ի բանակն Իսրայէլի ՚ի Գաղգաղա։ Եւ ասեն ցՅեսու եւ ցամենայն Իսրայէլ. Յերկրէ՛ հեռաստանէ եկեալ եմք, եւ արդ՝ դի՛ք ընդ մեզ ուխտ։ Եւ ասեն որդիքն Իսրայէլի ցՔոռացին. 7Տե՛ս՝ գուցէ՛ առ իս բնակեալ իցես, եւ զիա՞րդ դնեմք ընդ քեզ ուխտ։ 8Եւ ասեն ցՅեսու. Ծառա՛յք քո եմք։ Եւ ասէ ցնոսա Յեսու. Ուստի՞ էք դուք, եւ ուստի՞ եկեալ էք։ 9Եւ ասեն ցնա. Յերկրէ՛ հեռաստանէ յոյժ եկին ծառայք քո յանուն Տեառն Աստուծոյ քոյ. զի լուաք զանո՛ւն նորա, եւ զոր ինչ արար ընդ Եգիպտոս, 10եւ զոր ինչ արար ընդ երկուս թագաւորսն Ամովրհացւոց որ էին յայնկոյս Յորդանանու, ընդ Սեհոն թագաւորն Եսեբոնի, եւ ընդ Ովգ թագաւորն Բասանու՝ որ բնակեալ էր յԱստարովթ եւ յԵդրային։ 11Եւ խօսեցա՛ն ընդ մեզ ծերքն մեր, եւ ամենայն բնակիչք երկրին մերոյ եւ ասեն. Առէ՛ք ձեզ պաշար ճանապարհի՝ եւ երթա՛յք ընդ առաջ նոցա, եւ ասասջիք ցնոսա. Ծառա՛յք ձեր եմք, եւ արդ դի՛ք ընդ մեզ ուխտ. 12զի զհա՛ցս զայս մեր, ջե՛րմ առաք պաշար ՚ի տանց մերոց յաւուր յորում ելաք ՚ի տանց մերոց եւ եկաք առ ձեզ. եւ արդ՝ չորացաւ եւ եղեւ ճըճեկեր. 13եւ տիկքս զոր լցաք գինւով՝ նո՛րք էին՝ եւ պատառեցան, եւ ձո՛րձք մեր եւ կօշիկք մաշեցա՛ն, ՚ի բազում երկայն ճանապարհէն։ 14Եւ առին իշխանքն զպաշա՛ր նոցա՝ եւ զՏէր ո՛չ հարցին։ 15Եւ արար ընդ նոսա խաղաղութիւն Յեսու. եւ ուխտեաց նոցա ուխտ ապրեցուցանե՛լ զնոսա. եւ երդուա՛ն նոցա իշխանք ժողովրդեանն։ 16Եւ եղեւ յետ երից աւուրց զհետ ուխտելոյ նոցա զուխտն, լուան եթէ մօտաւո՛րք են, եւ անդէն առ նոսա՛ բնակեն։ 17Չուեցին որդիքն Իսրայէլի՝ եւ ելին ՚ի քաղաքս նոցա յաւուրն երրորդի. եւ քաղաքք նոցա էին Գաբաւոն եւ Կեփիրոն եւ Բերովթ, եւ քաղաքք յԱրիմայ։ 18Եւ ո՛չ մարտեան ընդ նոսա որդիքն Իսրայէլի. քանզի երդուա՛ն նոցա ամենայն իշխանք ժողովրդեանն ՚ի Տէր Աստուած Իսրայէլի. եւ տրտնջեցին ամենայն ժողովուրդն զիշխանացն։ 19Եւ ասեն ամենայն իշխանքն ցամենայն ժողովուրդն. Մեք երդուա՛ք նոցա ՚ի Տէր Աստուած Իսրայէլի, եւ ո՛չ կարե՛մք ստել նոցա։ 20Արդ՝ զա՛յս արասցո՛ւք նոցա ապրեցուցանե՛լ զնոսա, եւ ստասցո՛ւք զնոսա. եւ մի՛ եկեսցէ ՚ի վերայ մեր բարկութիւն վասն երդմանն զոր երդուաք նոցա։ 21Եւ ասեն ցնոսա իշխանքն. Կեցցե՛ն, եւ լինիցին փայտաբերք եւ ջրակիրք ամենայն ժողովրդեանդ. եւ եղեն փայտակոտորք եւ ջրաբերք՝ որպէս եւ ասացին նոցա իշխանքն։ 22Եւ կոչեաց զնոսա միահամո՛ւռ Յեսու, եւ խօսեցա՛ւ ընդ նոսա եւ ասէ. Ընդէ՞ր խաբեցէք զիս եւ ասացէք՝ հեռի՛ եմք ՚ի ձէնջ յոյժ, եւ դուք գաւառակա՛նք էք բնակչացս որ ՚ի միջի մերում։ 23Եւ արդ՝ անիծեալք էք. եւ մի՛ պակասեսցէ՛ ՚ի ձէնջ ծառա՛յ փայտակոտոր եւ ջրկիր ինձ՝ եւ Աստուծոյ իմում։ 24Պատասխանի ետուն եւ ասեն ցՅեսու. Ազդեցութեամբ ա՛զդ եղեւ մեզ, զոր ինչ հրամայեաց Տէր Աստուած քո Մովսիսի ծառայի իւրոյ, տալ ձե՛զ զերկիրս զայս, եւ սատակել զմեզ եւ զամենայն բնակիչս սորա յերեսաց ձերոց. եւ երկեաք յոյժ վասն անձանց մերոց յերեսաց ձերոց, եւ արարա՛ք զիրն զայն։ 25Եւ արդ աւասիկ ե՛մք ընդ ձեռամբ ձերով. որպէս հաճոյ է ձեզ եւ որպէս կամիք առնել՝ արարէ՛ք։ 26Եւ արարին նոցա այնպէս. եւ ապրեցո՛յց զնոսա Յեսու յաւուր յայնմիկ ՚ի ձեռաց որդւոցն Իսրայէլի, եւ ո՛չ կոտորեցին զնոսա։ 27Եւ կացոյց զնոսա յաւուր յայնմիկ փայտակոտո՛րս եւ ջրակի՛րս ամենայն ժողովրդեանն՝ եւ սեղանոյն Աստուծոյ մինչեւ ցայսօր ժամանակի. եւ ՚ի տեղւոջն զոր ընտրեսցէ Տէր։