Երեմիայի մարգարեյի ողբերը
2
ալիփ
1Զիա՞րդ խաւարեցաւ սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ Տեառն դուստր Սիոնի. ընկէց յերկնից յերկիր զփառսն Իսրայէլի, եւ ո՛չ յիշեաց զպատուանդան ոտից իւրոց։ 2Յաւուր սրտմտութեան բարկութեան իւրոյ ընկլոյց Տէր յանխնայ զամենայն գեղ Յակովբայ. քակեաց եւ ո՛չ անխայեաց. զամուրս դստերն Յուդայ կործանեաց յերկիր. անարգեաց զիշխանս եւ զթագաւորս նոցա։
գամիլ
3Փշրեաց Տէր յաւուր սրտմտութեան բարկութեան իւրոյ զամենայն եղջեւրս Իսրայէլի, եւ դարձոյց յետս զառաջ նորա առաջի թշնամեաց նորա. հո՛ւր պատեաց զՅակոբ. հաշեաց եւ մաշեաց զամենայն որ շուրջ էր զնովաւ։
դալէթ
4Մո՛ւտ ընդ գիրկս իւր իբրեւ զթշնամի. հաստատեա՛ց զաջ իւր ՚ի վերայ նորա, եւ սպան զամենայն ցանկալիս դստեր Սիոնի. հեղ ՚ի վերայ նորա զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ հրով։ 5Եղեւ Տէր իբրեւ թշնամի, եւ կործանեաց զԻսրայէլ. կործանեաց զթագաւոր նորա, կործանեաց զամենայն ամուրս նորա. եւ բազմացոյց դստերն Յուդայ տառապանս ՚ի վերայ տառապանաց։ 6Խզեաց իբրեւ զայգի զխորանս նորա, եւ ապականեաց զտօն տարեկանաց նորա. մոռացաւ Տէր զոր արար Սիովն տօնս տարեկանաց եւ զշաբաթս. եւ զայրացո՛յց ՚ի մռնչել բարկութեան իւրոյ՝ զթագաւորս եւ զիշխանս եւ զքահանայս։ 7Մերժեաց Տէր զսեղան իւր, եւ ՚ի բա՛ց ընկէց զսրբութիւնս իւր. կործանեաց զպարիսպս աշտարակեայս տաճարաց նորա. ձա՛յն ետուն՝ գոչեցին ՚ի տան Տեառն. իբրեւ յաւուրս տօնից տարեկանաց նորա։ 8Ընկեցաւ կործանեալ պարիսպ դստեր Սիոնի. չա՛փ արկին՝ եւ ո՛չ անդրէն դարձուցին զձեռս իւրեանց. սո՛ւգ առին մահարձանք, եւ պարիսպք առ հասարակ դողացեալ կործանեցան։ 9Կործանեցին յերկիր զդրունս նորա, եւ խորտակեցին զնիգս նորա. թագաւորք նոցա եւ իշխանք նոցա ՚ի մէջ հեթանոսաց. ո՛չ գոյին օրէնք եւ մարգարէք. եւ ո՛չ էին այնք որ տեսանէին տեսիլս ՚ի Տեառնէ։ 10Իջի՛ն հա՛րթ եղեն գետնոյ. կարկեցան ծերք դստեր Սիոնի. հո՛ղ արկին զգլխով իւրեանց. քրձազգա՛ծք եղեն. յերկի՛ր կործանեցին զիշխանս կուսանացն Երուսաղեմի։ 11Պակասեցին աչք իմ յարտասուաց. խռովեցա՛ւ որովայն իմ. յերկի՛ր յուծան փառք իմ ՚ի վերայ բեկման դստեր ժողովրդեան իմոյ. ՚ի սատակիլ տղայոց ստնդիեցաց ընդ ամենայն փողոցս քաղաքին։
լամէթ
12՚Ի մա՛րց իւրեանց պահանջէին հաց եւ գինի. ՚ի պակասել թափել հանել զոգիս իւրեանց, ընկեցեալ ցրուեալ կային ՚ի մէջ քաղաքին։ 13Զի՞նչ վկայութիւն վկայեցից քեզ. կամ զի՞նչ նմանութիւն նմանեցուցից զքեզ, դուստր Երուսաղեմի. ո՛վ մխիթարեսցէ զքեզ օրիորդ դուստր Սիոնի. զի ծանրացաւ բաժակ բեկման քոյ. իսկ ո՞վ իցէ որ բժշկեսցէ զքեզ։
նուն
14Մարգարէքն տեսին քեզ տեսիլս զո՛ւր տարապարտո՛ւց եւ անօգուտ. եւ ո՛չ յայտնեցին քեզ զանիրաւութիւնս քո, զի դա՛րձ լիցի քեզ ՚ի գերութենէ քումմէ. այլ պատմեցին քեզ առեղծուածս սնոտի, եւ մերժումն ՚ի տեղւոջէ իւրմէ։
սամքաթ
15Ծափ զծափի՛ հարին ամենայն անցաւորք ճանապարհի. շչէին շարժէին զգլուխս իւրեանց ՚ի վերայ դստեր Սիոնի. Ա՛յս այն քաղաք է ասէին, պսա՛կ փառաց ուրախութեան ամենայն երկրի։ 16փէ Բացին զբերանս իւրեանց ՚ի վերայ քո ամենայն թշնամիք քո. շչէին եւ կրճտէին զատամունս իւրեանց՝ եւ ասէին. Եկա՛յք կլցուք զսա. զի այս՝ ա՛յն օր է որում ակնունէաք. ահաւասիկ տեսա՛ք եւ գտա՛ք եւ հասա՛ք մեք նմա։ 17Արար Տէր՝ զոր խօսեցաւ. կատարեաց զբանս իւր զոր պատուիրեաց յաւուրցն առաջնոց. քակեաց, եւ ո՛չ անխայեաց. ուրա՛խ արար ՚ի վերայ քո զթշնամիս քո, եւ բա՛րձր արար զեղջեւր նեղչաց քոց։ Բացին զբերանս իւրեանց ՚ի վերայ քո ամենայն թշնամիք քո. շչէին եւ կրճտէին զատամունս իւրեանց՝ եւ ասէին. Եկա՛յք կլցուք զսա. զի այս՝ ա՛յն օր է որում ակնունէաք. ահաւասիկ տեսա՛ք եւ գտա՛ք եւ հասա՛ք մեք նմա։
ծադէ
18Գոչեսցե՛ն սիրտք նոցա առ պարիսպս դստեր Սիոնի. եւ հոսեսցեն իբրեւ զհեղեղ զարտասուս ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի. մի՛ լռեր եւ մի՛ դադարեր եւ մի՛ տար դուլ՝ ական քում յարտասուաց։ 19Արի՛ ՚ի խոստովանութիւն ՚ի գիշերի, ՚ի սկի՛զբն ՚ի գլուխ պահոց քոց. հե՛ղ իբրեւ զջուր զսիրտ քո առաջի Տեառն. համբա՛րձ զձեռն քո վասն անձանց տղայոց՝ որ լուծանէին ՚ի սովոյ ՚ի գլուխ ճանապարհաց ելից եւ մտից քոց։ 20Տե՛ս Տէր եւ հայեա՛ց. ո՞ւմ արարեր ա՛յսպէս ճռաքաղ, եթէ կերիցեն կանայք զպտուղ որովայնի իւրեանց. արարեր ճռաքա՛ղ. արկեր ՚ի ներքս զխոհակերս, զենուլ ՚ի ներքս ՚ի սրբութեան Տեառն զտղայս ստնդիայս, զքահանայն եւ զմարգարէն։ 21Ննջեցին ՚ի վերայ ելիցն ճանապարհաց, առ հասարակ ծերն եւ տղայն, կուսանն եւ երիտասարդն վարեցա՛ն ՚ի գերութիւն. ՚ի սո՛ւր արկեր՝ կոտորեցեր յաւուր բարկութեան քոյ, զեներ, խոհակերեցեր, եւ ո՛չ անխայեցեր։ 22Կոչեցեր իբրեւ զօր տարեկանաց պանդխտութեան իմոյ շո՛ւրջ զինեւ. եւ ո՛չ ոք էր որ գտանէր յաւուր սրտմտութեան բարկութեան Տեառն. ապրեալք եւ մնացեալք, ՚ի բախել ՚ի բազմանալ թշնամեաց իմոց ամենեցուն։