ԱՂՕԹՔ ԵՐԵՄԻԱՅ ՄԱՐԳԱՐԷԻ։

1Յիշեա՛ Տէր որ ինչ անցք անցին ընդ մեզ. նայեա՛ց եւ տե՛ս զնախատինս մեր։ 2Ժառանգութիւն մեր դարձաւ յօտարութիւն, եւ բնակութիւն մեր ՚ի նշդեհութիւն։ 3Ո՛րբ մնացաք մեք՝ եւ ո՛չ գոյր մեր հայր. մարք մեր իբրեւ այրիք ՚ի ժամանակաց մերոց։ 4Զջուր մեր գնո՛յ արբաք. եւ փայտն մեր առանց փոխանակի 5եկն ՚ի վերայ պարանոցի մերոյ։ Հալածակա՛ն եղեաք, եւ ո՛չ գտաք հանգիստ։ 6Ձեռնաձի՛գ եղեն Եգիպտացիքն՝ եւ ոչ Ասորեստանեայքն յագեցուցանել հացիւ։ 7Հարքն մեր մեղան, եւ չի՛ք ուրեք ՚ի միջի. եւ մեղք հարցն այն ընդ մեզ ելին։ 8Ծառայք տիրեցին մեզ. եւ այն որ փրկէրն զմեզ ՚ի ձեռաց նոցա՝ չի՛ք ՚ի միջի։ 9Եկա՛յք համբարս ՚ի ներքս արասցուք յերեսաց սրոյն անապատի։ 10Մորթք մեր կարկամեցա՛ն իբրեւ զթոնիր հնացեալ յերեսաց բարկութեան սովոյն։ 11Զկանայս խայտառակեցին ՚ի Սիոն, եւ զկուսանս ՚ի քաղաքս Յուդայ։ 12Զծերս կախեցին զբութաց, եւ ՚ի պառաւունս ո՛չ խնայեցին։ 13Ընտիր ընտիրքն զձայն բարձեալ կականէին, եւ երիտասարդքն զփայտի հարեալ տկարացան։ 14Ծերք ՚ի գրոց մեկնեցան, եւ ընտիրքն յօրհնութեանցն լռեցին։ 15Լքան յուրախութենէ սիրտք մեր, եւ դարձան ՚ի սուգ օրհնութիւնք պարուց մերոց։ 16Անկաւ պսակն ՚ի գլխոց մերոց. վա՛յ մեզ վա՛յ մեզ՝ զի աղքատացաք։ 17Վասն այսորիկ տուաւ մեզ սիրտ ցաւագին. վասն այսորիկ եւ խաւարեցան աչք մեր 18՚ի վերայ լերին Սիովնի, զի դարձաւ յապականութիւն. եւ աղուէսք մուտ եւ ել առնէին ՚ի սրահս նորա։ 19Եւ դու Տէր յաւիտեան կաս, եւ աթոռ քո ազգէ մինչեւ յազգ։ 20Ընդէ՞ր մինչեւ ՚ի սպառ մոռացար զմեզ. հարեր թողեր եւ լքցե՛ս զմեզ մինչեւ յերկար ժամանակս։ 21Դարձո՛ զմեզ Տէր՝ եւ դարձցուք. նորոգեա՛ զմեզ Տէր իբրեւ զաւուրսն զառաջինս։ 22Զի մերժելո՛վ մերժեցեր զմեզ. բարկացաւ սրտմտութիւն բարկութեան քոյ ՚ի վերայ մեր մինչեւ ՚ի սպառ։