1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 2Խօսեա՛ց ընդ որդիսն Իսրայէլի՝ եւ ասասցես ցնոսա. Կի՛ն ոք՝ եթէ սերմ առցէ եւ ծնանիցի արու. պի՛ղծ լիցի զեւթն օր, ըստ աւուրց զատանելոյ դաշտանին իւրոյ պի՛ղծ լիցի։ 3Եւ յաւուրն ութերորդի թլփատեսցէ՛ զմարմին անթլփատութեան նորա։ 4Եւ զերեսուն եւ զերիս աւուրս նստցի՛ ՚ի սրբութեան արեան իւրոյ։ Յամենայն ինչ սուրբ՝ նա մի՛ մերձենայցէ. եւ ՚ի սրբութիւնն մի՛ մտցէ. մինչեւ լցցին աւուրք սրբութեան նորա։ 5Ապա թէ է՛գ ծնանիցի՝ պիղծ լիցի զեւթն օր ըստ դաշտանին. եւ զվաթսուն եւ զվեց օր նստցի՛ ՚ի սուրբ արեանն իւրում։ 6Եւ յորժամ լնուցուն աւուրք սրբութեան նորա ՚ի վերայ ուստերն՝ կամ դստերն, ածցէ՛ գառն տարեւոր յողջակէզս, եւ զոյգս աղաւնւոյ կամ տատրակի վասն մեղաց ՚ի դուռն խորանին վկայութեան առ քահանայն. 7եւ մատուսցէ՛ առաջի Տեառն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն, եւ սրբեսցէ՛ զնա յաղբերէ արեան նորա։ Ա՛յս օրէն իցէ այնորիկ՝ որ ծնանիցին արու կամ էգ։ 8Ապա թէ ո՛չ գտանիցէ ձեռն նորա բաւական լինել գառամբ՝ առցէ՛ երկուս տատրակս կամ երկուս ձագս աղաւնեաց, զմին յողջակէզ՝ եւ զմեւսն վասն մեղաց. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն, եւ սրբեսցի՛։