1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 2Խօսեա՛ց դու ընդ Ահարոնի եւ ընդ որդիս նորա՝ եւ ընդ ամենայն որդիսն Իսրայէլի, եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յս բա՛ն է զոր պատուիրեաց Տէր՝ եւ ասէ. 3Ա՛յր ոք այր՝ յորդւոցն Իսրայէլի. որ սպանանիցէ արջառ, կամ ոչխար, կամ այծ ՚ի բանակի. եւ որ ոք սպանանիցէ արտաքոյ բանակին. եւ ՚ի դուռն խորանին վկայութեան ո՛չ ածիցէ զայն, առ առնելոյ զնա յողջակէզ վասն փրկութեան Տեառն ընդունելի ՚ի հո՛տ անուշից։ Եւ որ սպանանիցէ արտաքոյ։ 4եւ ՚ի դուռն խորանին վկայութեան ո՛չ ածիցէ առ ՚ի մատուցանելոյ պատարագ Տեառն, յանդիման խորանին վկայութեան Տեառն։ Յարի՛ւն համարեսցի մարդոյն այնմիկ, որպէս թէ արիւն եհեղ՝ սատակեսցի՛ անձն այն ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ։ 5Որպէս զի ածիցեն որդիքն Իսրայէլի զզոհս իւրեանց՝ զոր ինքեանք սպանանիցեն ՚ի դաշտս, եւ մատուսցեն առաջի Տեառն ՚ի դուռն խորանին վկայութեան առ քահանայն. եւ զենուցուն զնոսա զենումն փրկութեան Տեառն։ 6Եւ հեղցէ՛ քահանայն զարիւնն առ սեղանովն յանդիման Տեառն, առ դրան խորանին վկայութեան. եւ հանցեն զճարպն ՚ի հո՛տ անուշից Տեառն։ 7Եւ ո՛չ եւս զոհեսցեն զզոհս իւրեանց սնոտեաց՝ զորոց զհետ ինքեանք պոռնկէին. օրէ՛ն յաւիտենական եղիցի ձեզ յազգս ձեր։ 8Եւ ասասցե՛ս ցնոսա. Մա՛րդ ոք մարդ՝ յորդւոցն Իսրայէլի, եւ յորդւոց եկաց յեցելոց ՚ի ձեզ. որ առնիցէ ողջակէզ կամ զոհ. 9եւ ՚ի դուռն խորանին վկայութեան ո՛չ ածցէ առնել զնա Տեառն. սատակեսցի՛ մարդն այն ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ։

10Եւ մա՛րդ ոք մարդ յորդւոցդ Իսրայէլի, կամ յեկաց յեցելոց ՚ի ձեզ. որ ուտիցէ զամենայն արիւն. հաստատեցից զերեսս իմ ՚ի վերայ անձինն որ ուտիցէ զարիւնն. եւ կորուսի՛ց զնա ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ։ 11Զի շունչ ամենայն մարմնոյ արի՛ւն իւր է. եւ ես ետու ձեզ զայն ՚ի սեղանն, քաւե՛լ վասն անձանց ձերոց. զի արիւն նորա փոխանակ անձին սորա քաւեսցէ։ 12Վասն այնորիկ ասացի ցորդիսն Իսրայէլի. Ամենայն անձն ՚ի ձէնջ՝ արիւն մի՛ կերիցէ. եւ եկն՝ որ եկեալ յեցեալ իցէ ՚ի ձեզ՝ արիւն մի՛ կերիցէ։ 13Եւ մա՛րդ ոք մարդ՝ յորդւոցն Իսրայէլի, կամ յեկաց յեցելոց ՚ի ձեզ. որ որսայցէ ո՛րս երէ ինչ կամ թռչուն որ ուտիցի, հեղցէ՛ զարիւն նորա եւ ծածկեսցէ՛ հողով։ 14Զի շունչ ամենայն մարմնոյ արի՛ւն իւր է։ Եւ ասացի ցորդիսն Իսրայէլի. Զարիւն ամենայն մարմնոյ մի՛ ուտիցէք, զի շունչ ամենայն մարմնոյ արի՛ւն իւր է։ ամենայն որ ուտիցէ զայն՝ սատակեսցի։

15Եւ ամենայն անձն որ ուտիցէ զմեռելոտի կամ զգազանաբեկ, յամենայն եկա՛ց կամ ՚ի պանդխտաց, ողողեսցէ՛ զհանդերձս իւր, եւ լուասցէ՛ զմարմին իւր, եւ պի՛ղծ լիցի մինչեւ ցերեկոյ. եւ ապա սուրբ լիցի։ 16Եւ եթէ ո՛չ ողողեսցէ զհանդերձս իւր, եւ ո՛չ լուասցէ զմարմին իւր ջրով, ընկալցի՛ զանօրէնութիւնս յանձն իւր։