1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 2Խօսեա՛ց դու ընդ որդիսդ Իսրայէլի, եւ ասասցես. Անձն եթէ մեղիցէ առաջի Տեառն ակամայ, յամենայն հրամանաց Տեառն, յորոց ո՛չ է արժան առնել՝ եւ առնիցէ՛ ինչ ՚ի նոցանէ։ 3Եթէ քահանայապետն օծեալ մեղանչիցէ առ ՚ի զժողովուրդն յանցուցանելոյ, մատուսցէ՛ վասն մեղաց իւրոց զոր մեղաւ՝ զուարա՛կ յանդւոյ անարատ Տեառն՝ վասն մեղաց։ 4Եւ ածցէ՛ զզուարակն ՚ի դուռն խորանին վկայութեան առաջի Տեառն. եւ դիցէ զձեռս իւր ՚ի վերայ գլխոյ զուարակին առաջի Տեառն. եւ սպանցե՛ն զզուարակն առաջի Տեառն։ 5Եւ առեալ քահանային օծելոյ կատարելոյ ՚ի ձեռս իւր յարենէ զուարակին, եւ տարցի՛ զայն ՚ի խորանն վկայութեան։ 6Եւ թացցէ քահանայն զմա՛տն իւր յարեանն. եւ ցանեսցէ՛ յարենէ անտի եւթն անգամ մատամբն իւրով առաջի Տեառն, առ վարագուրաւն սրբութեան։ 7Եւ դիցէ՛ քահանայն յարենէ զուարակին ՚ի վերայ եղջերաց սեղանոյ խնկոցն հանդերձանաց առաջի Տեառն՝ որ իցէ ՚ի խորանին վկայութեան։ Եւ զամենայն արիւն զուարակին հեղցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյն ողջակիզաց, որ կայցէ առ դրան խորանին վկայութեան։ 8Եւ զամենայն ճարպ զուարակին մեղաց կորզեսցէ՛ ՚ի նմանէ, եւ զճարպ թաղանթ քաղրթին, եւ զամենայն ճարպ փորոտւոյն. 9եւ զերիկամունսն երկոսին. եւ զճարպն որ ՚ի նոսա որ առ մսանամբքն, եւ զլերդաբոյթն երիկամամբքն հանդերձ կորզեսցէ։ 10Զոր օրինակ առնուցու ՚ի զուարակէ զոհի փրկութեանն, եւ հանցէ՛ քահանայն ՚ի սեղանն ողջակիզաց։ 11Եւ զմորթ զուարակին եւ զամենայն մարմին նորա, հանդերձ գլխովն եւ ոտիւքն. եւ քաղրթաւն, եւ ապաւառաւն. 12հանցեն ողջո՛յն զզուարակն արտաքոյ բանակին ՚ի տեղի մի սո՛ւրբ, ուր զմոխիրն հեղուցուն. եւ այրեսցեն զնա ՚ի վերայ փայտի հրով. ՚ի վերայ մոխրակուտի՛ն այրեսցի։

13Ապա թէ ամենայն ժողովուրդ որդւոցն Իսրայէլի տգիտանայցէ ակամայ. եւ մոռանայցի՛ բանն յաչաց ժողովրդեանն. եւ առնիցեն ինչ մի յամենայն պատուիրանաց Տեառն որ ո՛չ առնիցի, եւ յանցանիցե՛ն. 14եւ յայտնիցի նոցա մեղքն որ մեղան նովաւ. մատուսցէ՛ ժողովուրդն զուարակ անարատ յանդւոց վասն մեղաց. եւ ածցեն զնա ՚ի դուռն խորանին վկայութեան։ 15Եւ դիցեն ծերք ժողովրդեանն զձեռս իւրեանց ՚ի վերայ գլխոյ զուարակին առաջի Տեառն. եւ սպանցեն զզուարակն առաջի Տեառն։ 16Եւ տարցի՛ քահանայն օծեալ յարենէ զուարակին ՚ի խորանն վկայութեան. 17եւ թացցէ՛ քահանայն զմատն իւր յարեան զուարակին, եւ ցանեսցէ՛ եւթն անգամ առաջի Տեառն, յանդիման վարագուրին սրբութեան. 18եւ դիցէ՛ յարենէ անտի քահանայն ՚ի վերայ եղջերաց սեղանոյն խնկոցն հանդերձանաց. որ կայցէ առաջի Տեառն ՚ի խորանին վկայութեան։ Եւ զամենայն զարիւնն հեղցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյն ողջակիզաց, որ է՛ առ դրան խորանին վկայութեան։ 19Եւ զամենայն ճարպն կորզեսցէ ՚ի նմանէ՝ եւ հանցէ՛ ՚ի սեղանն։ 20Եւ արասցէ՛ զուարակին՝ զոր օրինակ արար զուարակին մեղաց, նո՛յնպէս արասցէ եւ նմա. եւ քաւեսցէ՛ վասն նոցա քահանայն, եւ թողցի՛ն նոցա մեղքն։ 21Եւ հանցեն զզուարակն ողջոյն արտաքոյ բանակին, եւ այրեսցե՛ն զզուարակն. զոր օրինակ այրեցին զառաջի՛ն զուարակն, զի վասն մեղաց ժողովրդեանն է։ 22Եւ եթէ իշխանն մեղիցէ, եւ արասցէ մի ինչ ՚ի պատուիրանաց Տեառն Աստուծոյ՝ որ ո՛չ առնիցի, եւ յանցանիցէ ակամայ. 23եւ յայտնեսցի նմա մեղք զոր մեղաւ. մատուսցէ՛ զպատարագն իւր նոխա՛զ յայծեաց՝ արու անարատ. 24եւ դիցէ զձեռս իւր ՚ի վերայ գլխոյ նոխազին, եւ սպանցե՛ն զնա ՚ի տեղւոջ ուր սպանանիցեն զողջակէզսն առաջի Տեառն. քանզի մեղա՛ց է։ 25Եւ առցէ՛ քահանայն յարենէ անտի մեղացն՝ մատամբ իւրով եւ դիցէ՛ ՚ի վերայ եղջերաց սեղանոյն ողջակիզաց։ Եւ զամենայն զարիւն նորա հեղցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյ ողջակիզացն. 26եւ զամենայն զճարպ նորա հանցէ՛ ՚ի սեղանն, իբրեւ զճարպ զոհի փրկութեանն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն ՚ի մեղացն իւրոց, եւ թողցի՛ նմա։ 27Եւ եթէ մեղիցէ անձն ակամայ ՚ի ժողովրդենէ երկրին. յառնե՛լ նմա մի ինչ յամենայն պատուիրանացն Տեառն՝ որ ո՛չ առնիցի, եւ յանցանիցէ. 28եւ յայտնեսցին նմա մեղքն զոր մեղաւ. մատուսցէ՛ զպատարագ իւր՝ ալո՛ջ անարատ վասն մեղացն զոր մեղաւ։ 29Եւ դիցէ զձեռս իւր ՚ի վերայ գլխոյ նորա. եւ սպանցե՛ն զալոջն վասն մեղացն, ՚ի տեղւոջ ուր սպանանիցեն զողջակէզսն։ 30Եւ առցէ՛ քահանայն յարենէ մեղացն՝ մատամբ իւրով, եւ դիցէ՛ ՚ի վերայ եղջերաց սեղանոյն ողջակիզաց. եւ զամենայն արիւն նորա հեղցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյ ողջակիզացն։ 31Եւ զամենայն զճարպն կորզեսցէ՝ զոր օրինակ կորզիցի ճարպ յողջակիզէ փրկութեանն. եւ հանցէ՛ զայն քահանայն ՚ի սեղանն՝ ՚ի հոտ անուշից Տեառն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն, եւ թողցի՛ նմա։ 32Եւ եթէ ոչխա՛ր մատուցանիցէ զպատարագն իւր, է՛գ՝ անարա՛տ մատուսցէ զնա. 33եւ դիցէ զձեռն իւր ՚ի վերայ գլխոյ նորա որ վասն մեղա՛ցն իցէ. եւ սպանցե՛ն զնա ՚ի տեղւոջն՝ ուր սպանանիցեն զողջակէզսն։ 34Եւ առեալ քահանային յարենէ ա՛յնր՝ որ վասն մեղացն իցէ՝ մատամբն իւրով, եւ դիցէ՛ ՚ի վերայ եղջերաց սեղանոյ ողջակիզացն. եւ զամենայն արիւն նորա հեղցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյն ողջակիզաց։ 35Եւ զամենայն զճարպ նորա կորզեսցէ՝ զոր օրինակ կորզիցի ճա՛րպ ոչխարին փրկութեան. եւ դիցէ զայն քահանայն ՚ի վերայ սեղանո՛յն յողջակէզ Տեառն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նոցա քահանայն ՚ի մեղացն զոր մեղաւ, եւ թողցի՛ նմա։