1Եւ եթէ մեղիցէ՛ անձն, եւ լուիցէ զբարբառ երդման երդմնեցուցանելոյ, եւ նա իցէ վկայ, կամ թէ ետես, կամ թէ իրագէ՛տ իցէ, եւ ո՛չ հանցէ ՚ի վեր, մե՛ղս ընկալցի։

2Եւ անձն որ մերձեսցի յի՛րս պղծութեան, կամ ՚ի մեռելոտի, կամ ՚ի գազանաբեկ, կամ ՚ի պիղծ ինչ. կամ ՚ի մեռելոտիս անասնոց պղծոց, կամ ՚ի մեռելոտիս սողնոց պղծոց. եւ անցանիցէ՛ զնովաւ։ եւ ինքն պղծիցի եւ յանցանիցէ. 3կամ մերձենայցէ ՚ի պղծութիւնս մարդոյ կամ յամենայն պղծութիւնս նորա, յոր թէ մերձեցեալ պղծիցի. եւ մոռացօնք լինիցին նմա. եւ յետ այնորիկ ՚ի վերայ հասանիցէ եւ յանցեա՛լ իցէ։ 4Եւ անձն որ ուխտիցէ չա՛ր ինչ առնել, կամ բարի. ըստ ամենայնի զոր ինչ ուխտիցէ մարդ երդմա՛մբ չափ. եւ մոռանայցի այն յաչաց նորա. եւ ապա ՚ի վերայ հասանիցէ, եւ մեղանչիցէ միով իւիք ՚ի նոցանէ. 5եւ խոստովա՛ն լինիցի զմեղսն՝ զոր մեղաւ։ 6Մատուսցէ՛ վասն յանցանացն իւրոց՝ զոր յանցեաւ Տեառն. եւ վասն մեղացն զոր մեղաւ, է՛գ յօդեաց որոջ, կամ ալո՛ջ մի յայծեաց վասն մեղացն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն ՚ի մեղաց անտի. եւ թողցին նմա մեղքն։ 7Ապա թէ չիցէ՛ ձեռնհաս՝ լինել բաւական ոչխարաւ, մատուսցէ վասն մեղացն զոր մեղաւ, երկուս տատրակս կամ երկուս ձագս աղաւնեաց. մին վասն մեղացն, եւ մին՝ յողջակէզ. 8ածցէ առ քահանայն։ Եւ տարցի՛ ՚ի ներքս քահանայն նախ՝ զվասն մեղացն, եւ խառեսցէ՛ քահանայն զգլուխն յուլանէն՝ եւ մի՛ հատցէ. 9եւ ցանեսցէ՛ յարենէ անտի ա՛յնր որ վասն մեղացն իցէ՝ զորմով սեղանոյն. եւ զմնացեալ արիւնն քամեսցէ՛ առ յատակաւ սեղանոյն. քանզի վասն մեղա՛ց է։ 10Եւ զերկրորդն արասցէ յողջակէ՛զ որպէս եւ օրէն իցէ. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն ընդ մեղացն զոր մեղաւ, եւ թողցի՛ նմա։ 11Եւ եթէ ո՛չ գտանիցին ընդ ձեռամբ նորա զոյգք տատրակաց՝ կամ երկու ձագք աղաւնեաց, բերցէ զպատարագն իւր վասն որոյ մեղաւն՝ զտասանորդ գրուի միոյ նաշիհ վասն մեղացն. եւ եւղ մի՛ արկցէ ՚ի նա, եւ կնդրուկ՝ մի՛ դիցէ ՚ի վերայ նորա, զի վասն մեղաց է։ 12Եւ տարցի զայն առ քահանայն. եւ առեալ քահանային ՚ի նմանէ լի՛ ափով զառ ՚ի յիշատակէն նորա, դիցէ ՚ի վերայ սեղանոյ ողջակիզացն Տեառն. քանզի վասն մեղաց է։ 13Եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն զմեղսն զոր մեղաւ՝ որով իւիք եւ իցէ ՚ի նոցանէ. եւ թողցի՛ նմա. եւ մնացեալն քահանայի՛ն եղիցի իբրեւ զզոհ նաշհւոյ։

14Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 15Անձն՝ որ եթէ վրիպեսցի եւ մեղիցէ ակամայ ՚ի սրբութեանց անտի Տեառն. մատուսցէ վասն յանցանացն իւրոց Տեառն խո՛յ անարատ յօդեաց՝ գնո՛ց արծաթոյ ՚ի յիսուն սկեղէ՝ ըստ սրբութեան սկեղն, 16վասն որոյ յանցուցեալն իցէ։ Եւ զոր մեղաւն ՚ի սրբութիւնսն, հատուսցէ՛, եւ զհինգերո՛րդ եւս մասնն յաւելցէ ՚ի նոյն. եւ տացէ՛ ցքահանայն. եւ քաւեսցէ՛ ՚ի նմանէ քահանայն խոյիւն որ վասն յանցանացն իցէ, եւ թողցի նմա։ 17Եւ անձն՝ որ մեղիցէ, եւ արասցէ մի ինչ յամենայն պատուիրանաց Տեառն զոր չիցէ՛ պարտ առնել, եւ ո՛չ իմանայցէ, եւ յանցանիցէ, եւ ընդունիցի մե՛ղս։ 18Ածցէ՛ խո՛յ անարատ ՚ի խաշանց գնոց արծաթոյ վասն յանցութեանն՝ առ քահանայն. եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն վասն անգիտութեանն զոր անգիտացաւ՝ եւ ինքն ո՛չ գիտէր, եւ թողցի նմա. 19քանզի յանցեա՛ւ յանցութիւն յանցանաց առաջի Տեառն։