1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 2Ա՛նձն ոք եթէ մեղիցէ, եւ արհամարհելով արհամարհեաց զպատուիրանս Տեառն. եւ ստեսցէ՛ ընկերի իւրում. եթէ յաւանդի, եթէ ՚ի զովողութեան, եւ եթէ ՚ի յափշտակութեան, եւ եթէ վնասեսցէ՛ ինչ ընկերի իւրում։ 3Եւ եթէ եգիտ կորուստ ինչ՝ եւ ժխտիցէ ՚ի վերայ նորա. եւ երդնուցու սո՛ւտ վասն միոյ իրիք՝ յամենայնէ զոր եւ առնիցէ մարդ 4առ ՚ի մեղանչելոյ նորա նոքօք։ Եւ եղիցի յորժամ մեղանչիցէ եւ յանցանիցէ, հատուսցէ՛ զյափշտակութիւնն՝ զոր յափշտակեաց, 5կամ զվնասն զոր վնասեաց, կամ զաւանդն զոր աւանդեցաւ նմա, կամ զկորուստն զոր եգիտ յամենայն իրաց, վասն որոյ երդուաւ սուտ։ Տուժեսցի զգլո՛ւխն. եւ զհինգերորդ մասն յաւելցէ ՚ի նոյն. եւ ոյր իցէ՝ հատուսցէ՛ նմա յաւուր յորում յանդիմանեսցի։ 6Եւ ընդ յանցանաց իւրոց մատուսցէ Տեառն խո՛յ անարատ ՚ի հօտից՝ գնոց արծաթոյ, վասն որոյ յանցեաւն։ 7Եւ քաւեսցէ՛ վասն նորա քահանայն առաջի Տեառն. եւ թողցի՛ նմա վասն միոյ իրիք յամենայնէ զոր արար եւ յանցեա՛ւ նա։

8Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 9Պատուէ՛ր տուր Ահարոնի եւ որդւոց նորա՝ եւ ասասցես. Ա՛յս օրէն է ողջակիզին, վասն այրելոյ նորա ՚ի վերայ սեղանոյն զամենայն գիշերն մինչեւ ցառաւօտ. եւ հուր սեղանոյն որ այրիցի ՚ի վերայ նորա՝ մի՛ շիջցի։ 10Եւ զգեցցի քահանայն պատմուճան կտաւի. եւ անդրավարտիս կտաւիս զգեցցի ՚ի վերայ մարմնոյ իւրոյ, եւ հանցէ զընծայս ողջակիզին ՚ի վերայ սեղանոյն՝ զոր հուրն ծախիցէ. եւ դիցէ առ ընթե՛ր սեղանոյն։ 11Եւ մերկասցի՛ զպատմուճանն իւր, եւ զգեցցի ա՛յլ պատմուճան. եւ հանցէ զողջակէզն արտաքոյ բանակին ՚ի տեղի՛ սուրբ։ 12Եւ հուրն որ այրիցի ՚ի վերայ սեղանոյն մի՛ շիջցի. եւ այրեսցէ ՚ի վերայ նորա քահանայն փա՛յտ ընդ առաւօտս. եւ դիցէ ՚ի վերայ նորա զողջակէզսն, եւ դիցէ՛ ՚ի նմա զճարպ փրկութեանն. 13եւ հո՛ւր հանապազ այրեսցի ՚ի վերայ սեղանոյն՝ եւ մի՛ շիջցի։

14Եւ ա՛յս օրէ՛ն է զոհին՝ զոր մատուցանիցեն որդիքն Ահարոնի քահանայքն առաջի Տեառն յանդիման սեղանոյն։ 15Առցէ ափով իւրով ՚ի նաշհւոյ զոհին հանդերձ իւղո՛վ նորա եւ կնդրկաւն որ իցէ ՚ի վերայ զոհին. եւ հանցէ ՚ի սեղանն պտուղ ՚ի հո՛տ անուշից յիշատակ նորա Տեառն։ 16Եւ զմնացեալն ՚ի նմանէ կերիցէ Ահարոն եւ որդիք նորա. բաղարջ կերիցի ՚ի սուրբ տեղւոջ. ՚ի սրահի՛ խորանին վկայութեան կերիցեն զնա։ 17Ո՛չ եփեսցի խմորեալ. մա՛սն ետու զայն նոցա ՚ի պտղոցն Տեառն. սրբութիւնք սրբութեանց են։ Որպէս վասն մեղացն իցէ, նոյնպէս եւ վասն յանցանա՛ցն. 18ամենայն ա՛րու քահանայիցն կերիցեն զայն. օրէն յաւիտենական յազգս ձեր ՚ի պտղոցն Տեառն. ամենայն որ մերձեսցի ՚ի նոսա՝ սրբեսցի՛։

19Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 20Ա՛յս է պատարագ Ահարոնի եւ որդւոցն նորա՝ զոր մատուցանիցեն Տեառն յաւուր յորում օծանիցե՛ս զնա։ Զտասանորդ գրուի միոյ նաշհւոյ զո՛հ հանապազորդ. զկէս նորա՝ այգո՛ւն, եւ զկէս նորա երիկունն, 21՚ի տապակի իւղո՛վ զանգեալ գործեսցի։ Եւ մատուսցէ զայն մաքրեալ զո՛հ ՚ի պատառոյ. զո՛հ ՚ի հոտ անուշից Տեառն։ 22Քահանայն օծեալ՝ փոխանակ նորա յորդւոց իւրոց առցէ՛ զայն, օրէ՛ն յաւիտենական Տեառն ամենեւին կատարեսցի։ 23Եւ ամենայն զոհք քահանային ողջակէ՛զ լինիցի, եւ մի՛ ուտիցի։

24Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 25Խօսեա՛ց ընդ Ահարոն եւ ընդ որդիս նորա՝ եւ ասասցես. Ա՛յս օրէն իցէ վասն մեղացայոյն. ՚ի տեղւոջ ուր սպանանիցեն զողջակէզն, սպանանիցեն եւ զվասն մեղացն առաջի Տեառն. սրբութիւն սրբութեանց է։ 26Քահանայն որ մատուցանիցէ զայն, կերիցէ. ՚ի սուրբ տեղւոջ կերիցէ, ՚ի սրահի խորանին վկայութեան։ 27Ամենայն որ մերձենայցէ ՚ի միս նորա՝ սրբեսցի՛. եւ յոյր ձորձոց վերայ սրսկեսցի ՚ի նմանէ արիւն՝ լուասցի՛ ՚ի սուրբ տեղւոջ։ 28Եւ յանօթ կաւեղէն յորում եփեսցի, փշրեսցի՛. եւ եթէ ՚ի պղնձի անօթ եփեսցի՛, քերեսցէ՛ զնա՝ եւ ջրով ողողեսցէ։ 29Ամենայն արու քահանայիցն կերիցէ՛ զայն. սրբութիւն սրբութեանց է Տեառն։ 30Եւ յամենայն վասն մեղաց յորոց մտանիցէ յարենէ նոցա ՚ի խորանն վկայութեան քաւե՛լ ՚ի սրբութիւնսն՝ մի՛ կերիցի, այլ հրո՛վ այրեսցի։