1Որովք ՚ի կուտել բիւրաւորաց ժողովրդեանն՝ մինչեւ կոխե՛լ զմիմեանս։ Սկսաւ ասել ցաշակերտսն իւր. Նախ՝ զգո՛յշ լերուք անձանց ՚ի խմորոյ սադուկեցւոցն, որ է կեղծաւորութիւն։ 2Զի ո՛չինչ է ՚ի ծածուկ՝ որ ոչ յայտնեսցի, եւ գաղտնի՝ որ ո՛չ ծանիցի։ 3Վասն զի զոր ինչ ասիցէք ՚ի խաւարի, լսելի լիցի ՚ի լո՛յս. եւ զոր յունկանէն խօսեցարուք ՚ի շտեմարանս, քարոզեսցի ՚ի վերայ տանեաց։ 4Բայց ձե՛զ ասեմ սիրելեաց իմոց. Մի՛ զարհուրիցիք յայնցանէ որ սպանանեն զմարմին, եւ յետ այնորիկ աւելի ինչ ո՛չ ունիցին առնել։ 5Այլ ցուցի՛ց ձեզ յումմէ երկնչիցիք. երկնչիջի՛ք յայնմանէ՝ որ յետ սպանանելո՛յ ունի իշխանութիւն արկանե՛լ ՚ի գեհեն. այո՛ ասե՛մ ձեզ, յայնմանէ երկնչիջի՛ք։ 6Ոչ ապաքէն հինգ ձագ՝ երկուց դանգաց վաճառի, եւ մի ՚ի նոցանէ ո՛չ է մոռացեալ առաջի Աստուծոյ։ 7Այլ ձեր՝ եւ ամենայն իսկ հեր գլխոյ թուեալ է. մի՛ երկնչիք, զի քան զբազում ձագս լաւ էք դուք։ 8Ասե՛մ ձեզ. զի ամենայն որ խոստովանեսցի յիս առաջի մարդկան, եւ Որդի մարդոյ խոստովանեսցի՛ զնմանէ առաջի հրեշտակաց Աստուծոյ։ 9Եւ որ ուրասցի զիս առաջի մարդկան, ուրացեա՛լ լիցի առաջի հրեշտակաց Աստուծոյ։ 10Եւ ամենայն որ ասէ բան զՈրդւոյ մարդոյ, թողցի՛ նմա. բայց որ զՀոգին Սուրբ հայհոյիցէ, մի՛ թողցի նմա։ 11Այլ յորժամ տանիցին զձեզ ՚ի ժողովուրդս, եւ ՚ի պետութիւնս, եւ յիշխանութիւնս, մի՛ հոգայցէք՝ որպէս թէ զինչ պատասխանի տայցէք, կամ զինչ ասիցէք։ 12Զի Հոգին Սուրբ ուսուսցէ ձեզ ՚ի նմին ժամու՝ զինչ պա՛րտ իցէ խօսել։

ԽԵ եբ

13Ասէ ոմն ՚ի ժողովրդենէն ցնա. Վա՛րդապետ՝ ասա ցեղբայր իմ՝ բաժանել ընդ իս զժառանգութիւնն։ 14Եւ նա՝ ասէ ցնա. Ա՛յր դու՝ ո՞ կացոյց զիս դատաւոր կամ բաժանարա՛ր ՚ի վերայ ձեր։ 15Եւ ասէ ցնոսա. Տեսէ՛ք եւ զգո՛յշ լերուք յամենայն ագահութենէ, զի ո՛չ եթէ ՚ի մթերից ընչից ուրուք իցեն կեանք նորա։

16Խօսեցա՛ւ առ նոսա առակ մի՝ եւ ասէ. Ա՛ռն ուրումն մեծատան ետուն անդք տոհմակա՛նս. 17եւ խորհէ՛ր ՚ի միտս իւր՝ եւ ասէր. Զի՞ գործեցից՝ զի ո՛չ գոյ տեղի ուր ժողովեցից զարդիւնս իմ։ 18Եւ ասէ. Գիտե՛մ զինչ արարից. քակեցի՛ց զշտեմարանս իմ՝ եւ եւս մեծամեծս շինեցից. եւ ա՛նդր ժողովեցից զցորեան եւ զամենայն բարութիւնս իմ. 19եւ ասացից ցանձն իմ. Ա՛նձն՝ ունի՛ս բազում բարութիւնս համբարեալ ամաց բազմաց. հանգի՛ր՝ կե՛ր ա՛րբ՝ եւ ուրա՛խ լեր։ 20Ասէ ցնա Աստուած. Ա՛նմիտ՝ յայսմ գիշերի զոգիդ ՚ի քէն ՚ի բաց պահանջիցեն, իսկ զոր պատրաստեցերն՝ ո՛ւմ լինիցի։ 21Նոյնպէս եւ որ գանձէ անձին, եւ ո՛չ յԱստուած մեծանայցէ։ 22Ասէ ցաշակերտսն իւր. Վասն այդորիկ ասե՛մ ձեզ. Մի՛ հոգայք ընդ ոգւոյ՝ թէ զինչ ուտիցէք, եւ մի՛ ընդ մարմնոյ՝ թէ զինչ զգենուցուք. 23զի ոգի՝ առաւե՛լ է քան զկերակուր, եւ մարմին քան զհանդերձ։ 24Հայեցարո՛ւք ընդ ագռաւս, զի ո՛չ սերմանեն եւ ո՛չ հնձեն, որոց ո՛չ գոն շտեմարանք՝ եւ ո՛չ համբարանոցք, եւ Աստուած կերակրէ՛ զնոսա. ո՛րչափ եւս առաւել զձե՛զ՝ որ լա՛ւ էք քան զթռչունս։ 25Ո՞վ ՚ի ձէնջ առ հոգալ՝ կարիցէ յաւելուլ ՚ի հասակ իւր կանգուն մի։ 26Իսկ արդ՝ եթէ ՚ի փոքուն չէ՛ք բաւական՝ վասն այլոցն զի՞ հոգայցէք։ 27Հայեցարո՛ւք ընդ շուշանն՝ ո՛րպէս աճէ, ո՛չ ջանայ՝ եւ ո՛չ նիւթէ՛. ասե՛մ ձեզ. Եւ ո՛չ Սողովմո՛ն յամենայն ՚ի փառսն իւր զգեցաւ իբրեւ զմի ՚ի նոցանէ։ 28Իսկ եթէ զխոտն՝ որ այսօր ՚ի բացի՛ է՝ եւ վաղիւ ՚ի հնոց արկանելի, Աստուած այնպէս զգեցուցանէ. ո՞րչափ եւս առաւել զձեզ թե՛րահաւատք։ 29Եւ դուք մի խնդրէք՝ զինչ ուտիցէք կամ զինչ ըմպիցէք, եւ մի՛ զբաղնուք. 30զի զայն ամենայն հեթանո՛սք աշխարհի խնդրեն. այլ ձեր Հայր՝ գիտէ՛ զի պիտոյ է այն ամենայն։ 31Բայց խնդրեցէ՛ք զարքայութիւն Աստուծոյ. եւ այն յաւելցի ձեզ։ 32Մի՛ երկնչիր հօտ փոքրիկ. զի հաճեցաւ Հայր ձեր տա՛լ ձեզ զարքայութիւնն։ 33Վաճառեցէ՛ք զինչս ձեր, եւ տո՛ւք ողորմութիւն. եւ արարէ՛ք ձեզ քսակս առանց հնանալո՛յ, գանձ անպակա՛ս յերկինս. ուր ո՛չ գող մերձենայ, եւ ո՛չ ցեց ապականէ։ 34Զի ուր գանձն ձեր է, ա՛նդ եւ սիրտք ձեր եղիցին։ 35Եղիցին գօտիք ձեր պնդեա՛լ ընդ մէջս, եւ ճրագունք լուցեալք։ 36Եւ դուք նմանօղք մարդկան՝ որ ա՛կն ունիցին տեառն իւրեանց՝ թէ ե՛րբ դառնայցէ ՚ի հարսանեաց. զի յորժամ գայցէ եւ բախիցէ, վաղվաղակի՛ բանայցեն նմա։ 37Երանի՛ իցէ ծառայիցն այնոցիկ, զորս եկեալ տէրն գտցէ արթունս. ամէն ասե՛մ ձեզ՝ զի գօտի ընդ մէջ ածցէ, եւ բազմեցուսցէ զնոսա, եւ անցեալ պաշտիցէ՛ զնոսա։ 38Եւ եթէ յերկրորդ՝ կամ յերրորդ պահո՛ւ եկեսցէ՝ եւ գտցէ այնպէս, երանելի՛ են ծառայքն այնոքիկ։ 39Բայց զայն գիտասջի՛ք, եթէ գիտէ՛ր տանուտէրն յորում ժամու գող գայ, չտայր թոյլ ական հատանե՛լ ՚ի տան իւրում։ 40Եւ դուք՝ եղերո՛ւք պատրաստք, զի յորում ժամու ո՛չ կարծիցէք, գա՛յ Որդի մարդոյ։ 41Ասէ Պե՛տրոս. Տէր՝ առ մե՞զ ասացեր զառակդ զայդ՝ թէ առ ամենեսեան։ 42Եւ ասէ Տէր. Ո՞վ իցէ հաւատարիմ տնտես եւ իմաստուն, զոր կացոյց տէ՛ր իւր ՚ի վերայ գերդաստանի իւրոյ տա՛լ ՚ի ժամու զկերակուրս։ 43Երանի՛ իցէ ծառային այնմիկ՝ զոր եկեալ տէ՛ր իւր գտանիցէ արարեալ այնպէս։ 44Արդարեւ ասե՛մ ձեզ, զի ՚ի վերայ ամենայն ընչից իւրոց կացուսցէ զնա։ 45Ապա թէ ասիցէ ծառայն ա՛յն ՚ի սրտի իւրում. Յամէ՛ տէր իմ ՚ի գալ. եւ սկսանիցի հարկանել զծառայսն եւ զաղախնայսն, ուտել եւ ըմպե՛լ եւ արբենալ. 46եկեսցէ տէր ծառային այնորիկ՝ յաւուր յորում ակն ո՛չ ունիցի, եւ ՚ի ժամու յորում ո՛չ գիտիցէ. ընդ մէջ կտրեսցէ զնա, եւ զմասն նորա ընդ անհաւա՛տս դիցէ։ 47Եւ ծառա՛յ որ գիտիցէ զկամս տեառն իւրոյ՝ եւ ո՛չ պատրաստեսցի ըստ կամաց նորա, արբցէ գան բազում։ 48Եւ որ ոչն գիտիցէ՝ եւ արժանի գանի ինչ գործիցէ, արբցէ գան սակա՛ւ. ամենա՛յն որում շատ տուաւ, շա՛տ խնդրեսցի ՚ի նմանէ. եւ որում բազում աւանդեցաւ, առաւե՛լ եւս պահանջեսցեն ՚ի նմանէ։ 49Հո՛ւր եկի արկանել յերկիր. եւ զի՞նչ. կամիմ թէ արդէ՛ն իսկ բորբոքէր։ 50Եւ մկրտութիւն մի ունիմ մկրտել. եւ զիա՞րդ, փութամ մինչեւ կատարեսցի՛։ 51Համարիք եթէ խաղաղութի՞ւն եկի տալ յերկիր, ո՛չ. ասե՛մ ձեզ, այլ բաժի՛նս։ 52Զի եղիցին յայսմ հետէ հինգ ՚ի տա՛ն միում բաժանեալք, երե՛քն՝ յերկուց, եւ երկուքն՝ յերի՛ց։ 53Բաժանեսցի՛ հայր՝ յորդւոյ, եւ որդի՝ ՚ի հօրէ. մայր՝ ՚ի դստերէ, եւ դուստր՝ ՚ի մօրէ. սկեսուր՝ ՚ի հարսնէ, եւ հարսն՝ ՚ի սկեսրէ իւրմէ։ * 54Ասաց եւ ցժողովուրդսն. Յորժամ տեսանիցէք ա՛մպ ծագեալ յարեւմտից, իսկո՛յն ասէք՝ թէ անձրեւ գայ, եւ լինի՛ այնպէս. 55եւ յորժամ հարա՛ւ շնչեալ, ասէք թէ խորշա՛կ լինի, եւ լինի՛ այնպէս։ 56Կե՛ղծաւորք՝ զերեսս երկնի եւ երկրի գիտէ՛ք փորձել, իսկ զժամանակս զայս զիա՞րդ ո՛չ փորձէք։ 57Ընդէ՞ր եւ յանձանց իսկ ո՛չ ընտրեցէք զարժանն։ 58Յորժամ երթայցես ընդ ոսոխի՛ քում առ իշխան, ՚ի ճանապարհի՛ տուր զհաշիւն զերծանել ՚ի նմանէ. զի գուցէ քարշիցէ՛ զքեզ առ դատաւորն, եւ դատաւորն մատնիցէ դահճի՛, եւ դահիճն արկանիցէ ՚ի բա՛նտ։ 59Ասե՛մ քեզ, ո՛չ ելանիցես անտի՝ մինչեւ հատուցանիցես զյետի՛ն բնիոնն։