ԾԲ եէ

1Եւ եղեւ ՚ի մտանելն նորա ՚ի տո՛ւն ուրումն իշխանա՛ցն փարիսեցւոց ՚ի շաբաթու՝ ուտել հա՛ց. եւ նոքա սպասէին նմա։ 2Եւ ահա՝ ա՛յր ոմն էր անդ ջրգողեա՛լ առաջի նորա։ 3Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցօրինաւորսն եւ ցփարիսեցիսն. եթէ արժա՞ն իցէ ՚ի շաբաթու բժշկել։ 4Եւ նոքա լո՛ւռ եղեն։ Եւ բո՛ւռն հարեալ զնմանէ՝ բժշկեա՛ց զնա, եւ արձակեաց։ 5Եւ ասէ ցնոսա. Ո՞յր ուրուք ՚ի ձէնջ է՛շ կամ ե՛զն անկանիցի ՚ի ջրհոր, եւ ո՛չ վաղվաղակի հանիցէ զնա յաւուր շաբաթու։ 6Եւ ո՛չ կարացին տա՛լ նմա պատասխանի առ այն։

7Ասա՛ց եւ առ կոչնակա՛նսն՝ առա՛կ մի, հայեցեալ թէ զիա՞րդ բարձընտի՛ր լինէին, ասէ ցնոսա. 8Յորժամ կոչիցէ ոք զքեզ ՚ի հարսանիս՝ կամ ՚ի կոչունս, մի՛ բազմիցիս յառաջին բարձին. գուցէ պատուականագո՛յն եւս քան զքեզ իցէ կոչեցեալն ՚ի նմանէ. 9եւ եկեալ՝ որ զքեզն եւ զնա՛ կոչեաց, ասիցէ ցքեզ. Տո՛ւր սմա տեղի. եւ ապա սկսանիցիս ամօթով զյետին տեղի՛ն ունել։ 10Այլ յորժամ կոչիցիս, երթիջի՛ր՝ բազմիջի՛ր ՚ի յետի՛ն տեղւոջ. զի յորժամ գայցէ որ կոչեացն զքեզ, ասիցէ՛ ցքեզ. Բա՛րեկամ ՚ի վե՛ր մատիր։ Յայնժամ եղիցին քեզ փա՛ռք առաջի բարձակցա՛ցն քոց։ 11Զի ամենայն որ բարձրացուցանէ զանձն՝ խոնարհեսցի՛. եւ որ խոնարհեցուցանէ զանձն՝ բարձրասցի՛։ 12Ասէ՛ եւ ցկոչնատէրն. Յորժամ առնիցես ճա՛շ կամ ընթրիս, մի՛ կոչեր զբարեկամս քո, եւ մի՛ զեղբարս քո, եւ մի՛ զազգականս քո, եւ մի՛ զդրացիս քո, եւ մի՛ զմեծամեծս. զի մի՛ եւ նոքա փոխարէն կոչեսցեն զքեզ, եւ լինիցի քեզ հատուցումն։ 13Այլ յորժամ առնիցես ընդունելութիւն, կոչեա՛ զաղքա՛տս, եւ զխե՛ղս, զկա՛ղս եւ զկո՛յրս. 14եւ երանելի՛ լինիցիս. զի ո՛չ ունին փոխարէն հատուցանելոյ քեզ. եւ հատուսցի քեզ փոխարէն ՚ի յարութեան արդարոց։ 15Իբրեւ լուաւ զայս ոմն ՚ի բազմականացն՝ ասէ ցնա. Երանի՛ որ կերիցէ ճա՛շ յարքայութեան Աստուծոյ։

16Եւ նա ասէ. Ա՛յր ոմն գործեաց ընթրիս, եւ հրաւիրեա՛ց զբազումս։ 17Եւ առաքեաց զծառա՛յ իւր ՚ի ժամու ընթրեացն կոչե՛լ զհրաւիրեալսն՝ թէ եկա՛յք, զի ահաւասիկ պատրա՛ստ է ամենայն ինչ։ 18Եւ սկսան մի ըստ միոջէ՝ ամենեքեա՛ն հրաժարել։ Առաջինն ասէ. Ագարա՛կ գնեցի, եւ հա՛րկ է ելանել տեսանե՛լ զնա, աղաչեմ զքեզ՝ կալ զիս հրաժարեա՛լ։ 19Եւ մեւսն ասէ. Լուծս հի՛նգ եզանց գնեցի, եւ երթամ փորձե՛լ զնոսա, աղաչեմ զքեզ՝ կալ զիս հրաժարեա՛լ։ 20Եւ մե՛ւսն ասէ. Կին ածի, եւ վասն այնորիկ ո՛չ կարեմ գալ։ 21Եւ եկեալ ծառայն՝ պատմեաց զայն տեառն իւրում։ Յայնժամ բարկացեալ տանուտէրն, ասէ՛ ցծառայն իւր. Ե՛լ վաղվաղակի ՚ի հրապարակս եւ ՚ի փողոցս քաղաքիդ, եւ զաղքա՛տս, եւ զխե՛ղս, եւ զկա՛ղս, եւ զկո՛յրս մո՛յծ այսր։ 22Եւ ասէ ծառայն. Տէր՝ եղեւ՛ զոր հրամայեցերն, եւ կա՛յ եւս տեղի։ 23Եւ ասէ Տէրն ցծառայն. Ե՛լ ՚ի ճանապարհս եւ ՚ի ցա՛նգս, եւ արա ա՛յսր մտանել, զի լցցի՛ տունս իմ։ 24Ասե՛մ ձեզ, զի ո՛չ ոք յայնց կոչեցելոց ճաշակեսցէ յընթրեա՛ց իմոց։ 25Եւ երթայի՛ն ընդ նմա ժողովուրդք բազումք. դարձաւ՝ եւ ասէ ցնոսա. 26Եթէ ոք՝ գա՛յ առ իս, եւ ո՛չ ատեայ զհա՛յր իւր եւ զմայր, եւ զկի՛ն եւ զորդիս, եւ զեղբա՛րս եւ զքորս, նա՝ եւ զա՛նձն եւս իւր, ո՛չ կարէ իմ աշակե՛րտ լինել. 27զի որ ո՛չ բառնայ զխա՛չ իւր՝ եւ գայ զկնի իմ, ո՛չ կարէ իմ աշակերտ լինել։

28Ո՞վ ոք ՚ի ձէնջ կամիցի շինե՛լ աշտարակ, եւ ո՛չ նախ նստեալ համարիցի՛ զծախսն՝ եթէ ունիցի բաւակա՛ն ՚ի կատարումն։ 29Զի գուցէ իբրեւ արկանիցէ հիմն՝ եւ ո՛չ կարիցէ կատարել, ամենեքին որ տեսանիցեն՝ սկսանիցին ծա՛ղր առնել զնա՝ 30եւ ասել. թէ ա՛յս այր սկսաւ շինել՝ եւ ո՛չ կարաց կատարել։ 31Կամ ո՞ր թագաւոր՝ երթեալ տայցէ պատերազմ ընդ այլո՛ւմ թագաւորի. եւ ո՛չ նստեալ նախ խորհիցի, եթէ կարօ՞ղ իցէ տասն հազարաւ զդէ՛մ ունել զայնորիկ որ գայցէ ՚ի վերայ նորա քսա՛ն հազարաւ։ 32Ապա թէ ոչ՝ մինչդեռ հեռագո՛յն իցէ, հրեշտակութիւն՛ առաքեալ՝ աղաչեսցէ՛ ՚ի խաղաղութիւն։ 33Արդ՝ ա՛յսպէս ամենայն ոք ՚ի ձէնջ, որ ո՛չ հրաժարեսցէ յամենայն ընչից իւրոց, ո՛չ կարէ իմ աշակերտ լինել։ 34Բարւո՛ք է աղ. ապա թէ ա՛ղն անհամեսցի, ի՞ւ համեմեսցի։ 35Ո՛չ յերկիր՝ եւ ո՛չ յաղբ է՛ պիտանացու, այլ ընկենո՛ւլ զնա արտաքս։ Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ։