ԿԱ զե

1Ասաց եւ առա՛կ մի նոցա, առ այն՝ թէ պա՛րտ է յամենայն ժամ կա՛լ նոցա յաղօթս՝ եւ մի՛ ձանձրանալ։ 2Ասէ. Դատաւո՛ր մի էր ՚ի քաղաքի ուրեմն, յԱստուծոյ ո՛չ երկնչէր՝ եւ ՚ի մարդկանէ ո՛չ ամաչէր։ 3Եւ այրի՛ մի էր ՚ի նմին քաղաքի, գա՛յր առ նա եւ ասէր. Դա՛տ արա ինձ յոսոխէ իմմէ։ 4Եւ ո՛չ կամէր ՚ի բազում ժամանակս. յետ այնորիկ ասէ՛ ՚ի մտի իւրում, թէ եւ յԱստուծոյ ո՛չ երկնչիմ, եւ ՚ի մարդկանէ ո՛չ ամաչեմ, 5գոնէ՝ վասն աշխա՛տ առնելոյ զիս այրւոյն՝ արարի՛ց նմա դատ, զի մի՛ ՚ի սպառ եկեալ թախանձիցէ՛ զիս։ 6Եւ ասէ Տէր. Լուարո՞ւք զինչ դատաւո՛րն անիրաւութեան ասէր։ 7Իսկ Աստուած՝ ո՞չ առնիցէ վրէժխնդրութիւն ծառայի՛ց իւրոց, որ աղաղակե՛ն առ նա ՚ի տուէ՛ եւ ՚ի գիշերի, եւ երկայնամիտ միա՛յն լինիցի առ նոսա։ 8Այո՝ ասե՛մ ձեզ. զի արասցէ վրէժխնդրութիւն նոցա վաղվաղակի. իսկ Որդի մարդոյ եկեալ, գտանիցէ՛ արդեւք հաւա՛տս յերկրի։

9Ասա՛ց եւ առ ոմա՛նս պանծացեալս յանձինս թէ արդարք իցեն՝ եւ խոտիցեն զբազումս, զառա՛կս զայս։ 10Ա՛րք երկո՛ւ ելին ՚ի տաճարն կալ յաղօ՛թս, մին փարիսեցի՝ եւ մեւսն մաքսաւո՛ր։ 11Փարիսեցին կա՛յր մեկուսի, եւ զա՛յս առանձին աղօթս մատուցանէր. Աստուա՛ծ իմ՝ գոհանա՛մ զքէն. զի ո՛չ եմ իբրեւ զայլս ՚ի մարդկանէ, զյափշտակօ՛ղս՝ եւ զանիրա՛ւս՝ եւ զշո՛ւնս, կամ իբրեւ զայս մաքսաւոր։ 12Այլ պահեմ երկի՛ցս ՚ի շաբաթու, եւ տամ տասանո՛րդս յամենայն ստացուածոց իմոց։ 13Եւ մաքսաւորն կայր մեկուսի, եւ ո՛չ կամէր՝ եւ ո՛չ զաչս ընդ երկինս ամբառնալ. այլ կոծէր զկո՛ւրծս իւր՝ եւ ասէր. Աստուա՛ծ՝ քաւեա՛ զիս զմեղաւորս։ 14Ասե՛մ ձեզ. էջ սա արդարացեա՛լ ՚ի տո՛ւն իւր քան զնա։ Զի ամենայն որ բարձրացուցանէ զանձն իւր՝ խոնարհեսցի՛. եւ որ խոնարհեցուցանէ՛ զանձն՝ բարձրասցի՛։ 15Մատուցանէին առ նա եւ մանկտի՝ զի մերձենայցէ՛ ՚ի նոսա. իբրեւ տեսին աշակերտքն՝ սաստէին նոցա։ 16Իսկ Յիսուս կոչեցեա՛լ զնոսա առ ինքն՝ ասէ. Թո՛յլ տուք մանկտւոյդ գա՛լ առ իս, եւ մի՛ արգելուք զդոսա. զի այդպիսեա՛ցդ է արքայութիւն Աստուծոյ։ 17Ամէն ասե՛մ ձեզ. Որ ո՛չ ընդունիցի զարքայութիւն Աստուծոյ իբրեւ զմանուկ, ո՛չ մտցէ ՚ի նա։

18Եւ եհա՛րց զնա ո՛մն իշխան՝ եւ ասէ. Վարդապե՛տ բարի՝ զի՞նչ գործեցից, զի զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեցից։ 19Ասէ ցնա Յիսուս. Զի՞ ասես զիս բարի. չի՛ք ոք բարի, բայց մի Աստուա՛ծ, Հա՛յր։ 20Զպատուիրանս գիտես. Մի՛ շնար, Մի՛ սպանաներ, Մի՛ գողանար, Մի՛ սուտ վկայեր, Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր։ * 21Եւ նա՝ ասէ. Զա՛յդ ամենայն պահեցի՛ ՚ի մանկութենէ իմմէ։ 22Իբրեւ լուա՛ւ զայն Յիսուս, ասէ ցնա. Մեւս եւս պակա՛ս է քեզ. զամենայն ինչ զոր ունիս վաճառեա՛ եւ տո՛ւր աղքատաց, եւ ունիցիս գա՛նձ յերկինս. եւ ե՛կ զկնի իմ։ 23Նա՝ իբրեւ լուաւ զայս, տրտմեցա՛ւ. քանզի էր մեծատո՛ւն յոյժ։ 24Իբրեւ ետես զնա Յիսուս տրտմեալ, ասէ. Ո՞րպէս դժուարաւ որ ինչս ունիցին՝ մտանիցեն յարքայութիւն Աստուծոյ։ 25Դիւրագո՛յն իցէ մալխոյ ընդ ծա՛կ ասղան անցանել, քան մեծատան յարքայութիւն Աստուծոյ մտանել։ 26Եւ որ լուանն՝ ասէին. Եւ ո՞ կարիցէ ապրել։ 27Եւ նա ասէ. Անհնարի՛նք առ ՚ի մարդկանէ, հնարաւո՛րք են յԱստուծոյ։ 28Եւ ասէ Պե՛տրոս. Ահաւասիկ մեք թողաք զամենայն ինչ զմեր, եւ եկա՛ք զկնի քո։ 29Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ամէն ասե՛մ ձեզ. եթէ ո՛չ ոք է՝ որ եթող զտունս, կամ զծնօղս, կամ զեղբարս, կամ զկին, կամ զորդիս՝ վասն արքայութեան Աստուծոյ, 30եթէ ո՛չ առնուցո՛ւ բազմապատիկ ՚ի ժամանակի յայսմիկ. եւ յաշխարհին որ գալոցն է՝ զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեսցէ։ 31Եւ առեալ զերկոտասանսն առանձինն՝ ասէ՛ ցնոսա. Ահաւասիկ ելանեմք յԵրուսաղէմ. եւ կատարեսցին ամենայն գրեա՛լքն մարգարէիւք վասն Որդւոյ մարդոյ։ 32Զի մատնեսցի հեթանոսա՛ց, եւ կատակեսցի՛. 33եւ հարկանիցե՛ն, եւ սպանանիցե՛ն զնա. եւ յերիր աւուր յարիցէ՛։ 34Եւ նոքա՝ ո՛չինչ իմացան յայնցանէ, այլ էր բանն ծածկեա՛լ ՚ի նոցանէ, եւ ո՛չ գիտէին զասացեալն։

ԿԴ զէ

35Եւ եղեւ ՚ի մօտելն նորա յԵրիքով, կո՛յր ոմն նստէր առ ճանապարհաւն մուրացիկ։ 36Իբրեւ լուաւ զանցանել ժողովրդեանն, հարցանէր՝ թէ զի՞նչ իցէ այն։ 37Եւ պատմեցին նմա՝ թէ Յիսո՛ւս Նազովրեցի անցանէ։ 38Աղաղակեա՛ց եւ ասէ. Յիսուս որդի՛ Դաւթի՝ ողորմեա՛ց ինձ։ 39Եւ որ առաջին երթային՝ սաստէին նմա զի լռեսցէ՛. եւ նա՝ եւ՛ս առաւել աղաղակէր. Որդի՛ Դաւթի՝ ողորմեա՛ց ինձ։ 40Զտեղի՛ առ Յիսուս, եւ հրամայեաց ածե՛լ զնա առ իւր. եւ իբրեւ մե՛րձ եղեւ առ նա, եհա՛րց զնա եւ ասէ. 41Զի՞նչ կամիս դու՝ զի արարից քեզ։ Եւ նա ասէ. Տէր զի բացցի՛ն աչք իմ՝ եւ տեսի՛ց։ 42Եւ Յիսուս՝ ասէ ցնա. Հայեա՛ց, հաւատք քո կեցուցի՛ն զքեզ։ 43Եւ առժամայն ետես, եւ երթայր զհե՛տ նորա՝ եւ փառաւո՛ր առնէր զԱստուած. եւ ամենայն ժողովրդեանն տեսեալ, տայր օրհնութի՛ւն Աստուծոյ։