1Եւ մտեալ շրջէ՛ր ընդ Երիքով։ 2Եւ ահա՝ ա՛յր մի անուն կոչեցեալ Զակքէ՛ոս. եւ նա էր մաքսապե՛տ. եւ ինքն մեծատո՛ւն. 3եւ խնդրէր տեսանել՝ թէ ո՞վ իցէ Յիսուս, եւ ո՛չ կարէր ՚ի բազմութենէն, զի կա՛րճ էր հասակաւ։ 4Եւ ընթացեալ յառաջս, ել ՚ի ժանտաթզենին զի տեսանիցէ՛ զնա. քանզի ընդ ա՛յն իսկ անցանելոց էր։ 5Իբրեւ եկն ՚ի տեղին. հայեցա՛ւ ՚ի վեր Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Զա՛կքէ փութա՝ է՛ջ այտի, զի այսօր ՚ի տան քում արժան է ինձ ագանել։ 6Փութացաւ եւ էջ՝ եւ ընկալա՛ւ զնա ուրախութեամբ։ 7Իբրեւ տեսին ամենեքին, տրտնջէին եւ ասէին՝ թէ առ ա՛ռն մեղաւորի եմուտ լուծանել։ 8Եկն՝ եկաց Զակքէ՛ոս՝ եւ ասէ ցՏէր. Տէր՝ ահա զկէս ընչից իմոց տա՛ց աղքատա՛ց. եւ եթէ զոք զրկեցի, հատուցից չորեքկին։ 9Եւ ասէ ցնա Յիսուս. Ա՛յսօր եղեւ փրկութիւն տանս այսմիկ. քանզի եւ սա՛ որդի Աբրահամո՛ւ էր։ 10Զի եկն Որդի մարդոյ խնդրե՛լ եւ կեցուցանե՛լ զկորուսեալն։ 11Եւ մինչդեռ նոքա զայն լսէին, յաւե՛լ առակ մի՝ եւ ասէ, վասն մերձենալոյ նորա յԵրուսաղէմ, եւ համարելոյ նոցա թէ առժամայն յայտնելո՛ց է արքայութիւն Աստուծոյ։ 12Ասէ՛. Այր ոմն՝ ազնուական գնաց յաշխարհ հեռի՝ առնուլ իւր թագաւորութիւն. եւ դառնա՛լ։

13Եւ կոչեցեալ զծառայս իւր՝ ե՛տ նոցա տա՛սն մնաս, եւ ասէ ցնոսա. Յարգեցէ՛ք զայդ՝ մինչեւ եկի՛ց։ 14Եւ քաղաքացիքն նորա ատէին զնա, առաքեցին հրեշտակս զկնի նորա՝ եւ ասեն, թէ ո՛չ կամիմք թագաւորել դմա ՚ի վերայ մեր։ 15Եւ եղեւ դառնա՛լ նմա՝ առեա՛լ զթագաւորութիւնն. եւ կոչեալ զծառայսն՝ որոց տուեալ էր զարծաթն, զի գիտասցէ՛ թէ ո՛ զինչ շահեցաւ։ 16Եկն առաջի՛նն եւ ասէ. Տէ՛ր, մնասն քո՝ տա՛սն մնաս արար։ 17Եւ ասէ ցնա. Ազնի՛ւ ծառայ եւ բարի, զի ՚ի փոքուդ հաւատարիմ եղեր, լիջի՛ր իշխանութիւն ունել ՚ի վերայ տա՛սն քաղաքի։ 18Եկն երկրո՛րդն՝ եւ ասէ. Մնասն քո՝ արար հի՛նգ մնաս։ 19Ասէ ցնա. Եւ դո՛ւ լիջիր ՚ի վերայ հինգ քաղաքաց։ 20Եկն մեւսն եւ ասէ. Տէ՛ր՝ ահա մնասն քո զոր ունէի, ծրարեա՛լ ՚ի վարշամակի. 21երկնչէի ՚ի քէն, զի այր ստամբա՛կ ես. բառնաս՝ զոր ո՛չ եդիր, եւ հնձես՝ զոր ո՛չ սերմանեցեր։ 22Եւ ասէ ցնա. ՚Ի բերանոյ քումմէ դատեցայց զքեզ ծառա՛յ անհաւատ. գիտէիր թէ ես ա՛յր մի ստամբա՛կ եմ, բառնամ զոր ո՛չ եդի, եւ հնձեմ՝ ուր ո՛չ սերմանեցի. 23եւ ընդէ՞ր ո՛չ ետուր զարծաթն իմ ՚ի սեղանաւորս, եւ եկեալ ես տոկոսեօք պահանջէի։ 24Եւ ասէ ցսպասաւորսն. Առէ՛ք ՚ի դմանէ զմնասն, եւ տարա՛յք տուք ա՛յնմ՝ որ ունիցի զտա՛սն մնասն։ 25Եւ ասեն ցնա. Տէ՛ր՝ ունի՛ տասն մնաս։ 26Ասե՛մ ձեզ, եթէ ամենայնի որ ունիցի՝ տացի՛. եւ յայնմանէ որ ոչն ունիցի, եւ զոր ունիցին՝ բարձցի՛ ՚ի նմանէ։ 27Բայց զթշնամիսն իմ զայնոսիկ, որ ո՛չն կամէին զիս թագաւորե՛լ ՚ի վերայ նոցա, ածէ՛ք այսր, եւ սպանէ՛ք առաջի իմ։ 28Եւ իբրեւ զայս ասաց, գնա՛ց յառաջ՝ ելանել յԵրուսաղէմ։

ԿԸ էկ

29Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցաւ ՚ի Բեթփագէ եւ ՚ի Բեթանիա մօ՛տ ՚ի լեառնն որ կոչի Ձիթենեաց, առաքեա՛ց երկուս յաշակերտացն իւրոց՝ եւ ասէ. 30Երթա՛յք դուք ՚ի գեղն՝ որ հանդէպ մե՛ր կայ. յոր իբրեւ մտանէք՝ գտանիցէք յաւանա՛կ կապեալ, յորում ո՛ք ՚ի մարդկանէ երբէք ո՛չ նստաւ. լուծէ՛ք զնա եւ ածէ՛ք։ 31Եւ եթէ ոք հարցանիցէ զձեզ՝ եթէ ընդէ՞ր լուծանէք, ա՛յսպէս ասասջի՛ք ցնա, թէ Տեա՛ռն իւրում պիտոյ է։ 32Իբրեւ չոգա՛ն որ առաքեցանն, գտի՛ն որպէս ասացն ցնոսա, կա՛յր յաւանակն։ 33Եւ մինչ դեռ լուծանէին զյաւանա՛կն, ասեն տեարքն նորա ցնոսա. Զի՞ լուծանէք զյաւանակդ։ 34Եւ նոքա ասեն. Տեա՛ռն իւրում պիտոյ է։ 35Եւ ածի՛ն զնա առ Յիսուս, եւ արկին զնովաւ զհանդերձս, եւ հեծուցին զՅիսուս։ 36Եւ մինչ դեռ երթայր, զհանդե՛րձս իւրեանց տարածանէին զճանապարհաւն։ 37Եւ իբրեւ ա՛յն ինչ՝ մե՛րձ եղեւ ՚ի զառ ՚ի վա՛յր լերինն Ձիթենեաց, սկսաւ ամենայն բազմութիւն աշակերտացն ուրախութեամբ օրհնե՛լ զԱստուած ՚ի ձայն մեծ՝ վասն ամենայն եղելոց զօրութեանցն զոր տեսին, 38եւ ասէին. Օրհնեա՛լ որ գայ թագաւորդ յանո՛ւն Տեառն. խաղաղութիւն յերկինս, եւ փա՛ռք ՚ի բարձունս։ * 39Եւ ոմանք ՚ի փարիսեցւոցն յամբոխէ անտի՝ ասեն ցնա. Վա՛րդապետ՝ սաստեա՛ աշակերտա՛ցդ քոց։ 40Պատասխանի ետ՝ եւ ասէ. Ասե՛մ ձեզ՝ զի եւ թէ դոքա՛ լռեսցեն՝ քարի՛նքդ աղաղակեսցեն։ 41Եւ իբրեւ մերձեցաւ, տեսեալ զքաղաքն ելա՛ց ՚ի վերայ նորա, եւ ասէ. 42Եթէ գիտէի՛ր դու գոնէ յաւուրս յայսմիկ զխաղաղութիւնն քո. բայց այժմ ծածկեցա՛ւ յերեսաց քոց։ 43Զի եկեսցեն աւուրք ՚ի վերայ քո, եւ պատեսցեն զքեւ՛ թշնամիք քո պատնէշ. եւ պաշարեսցեն զքեզ, եւ նեղեսցե՛ն զքեզ յամենայն կողմանց. 44եւ յատակեսցե՛ն զքեզ, եւ զորդի՛ս քո ՚ի քեզ. եւ ո՛չ թողուցուն քա՛ր ՚ի վերայ քարի յամենայն ՚ի քեզ. փոխանակ զի ո՛չ ծանեար զժամանակ այցելութեան քոյ։ 45Եւ մտեա՛լ ՚ի տաճարն սկսաւ հանել զաղաւնէվաճա՛ռսն, եւ զգնօղս. եւ զսեղանս հատավաճառացն ցրուեա՛ց։ 46Եւ ասէ ցնոսա. Գրեալ է. Եւ եղիցի տո՛ւն իմ տո՛ւն աղօթից, եւ դուք արարէք զդա՝ ա՛յրս աւազակաց։ * 47Եւ ուսուցանէ՛ր զնոսա հանապազ ՚ի տաճարին. իսկ քահանայապետքն եւ դպի՛րք՝ եւ գլխաւորք ժողովրդեանն խնդրէին զնա կորուսանել, 48եւ ո՛չ գտանէին թէ զինչ արասցեն. զի ժողովո՛ւրդն ամենայն կախեա՛լ կային զնմանէ ՚ի լսել։