1Եւ եղեւ ընդ աւուրսն ընդ այնոսիկ ե՛լ հրաման յԱւգոստոս կայսերէ՝ աշխարհագի՛ր առնել ընդ ամենայն տիեզերս։ 2Այս՝ առաջի՛ն աշխարհագիր եղեւ ՚ի դատաւորութեան Ասորւոց՝ Կիւրէնեայ։ 3Եւ երթայի՛ն ամենեքեան մտանել յաշխարհագիր յիւրաքանչի՛ւր քաղաքի։ 4Ե՛լ եւ Յովսէփ ՚ի Գալիլեէ ՚ի քաղաքէ Նազարեթէ ՚ի Հրէաստան, ՚ի քաղա՛ք Դաւթի, որ կոչի Բեթղահէմ. վասն լինելոյ նորա ՚ի տանէ եւ յազգէ՛ Դաւթի, 5մտանե՛լ յաշխարհագիր Մարեմաւ հանդերձ զոր խօսեալն էր նմա, եւ էր յղի՛։ 6Եւ եղեւ ՚ի հասանելն նոցա անդր, լցա՛ն աւուրք ծնանելոյ նորա։ 7Եւ ծնա՛ւ զորդին իւր զանդրանիկ, եւ պատեա՛ց ՚ի խանձարուրս, եւ ե՛դ զնա ՚ի մսուր. զի ո՛չ գոյր նոցա տեղի յիջավանին։

8Եւ հովի՛ւք էին ՚ի տեղւոջն յայնմիկ բացօթեագք, որք պահէին զպահպանութիւնս գիշերոյ հօտից իւրեանց։ 9Եւ հրեշտա՛կ Տեառն երեւեցաւ նոցա, եւ փառք Տեառն ծագեցի՛ն առ նոսա. եւ երկեան՝ երկեւղ մեծ։ 10Եւ ասէ ցնոսա հրեշտակն. Մի՛ երկնչիք, զի ահաւասիկ աւետարանեմ ձեզ ուրախութիւն մեծ, որ եղիցի ամենայն ժողովրդեանն. 11զի ծնաւ ձեզ այսօր Փրկի՛չ, որ է՝ Օծեա՛լ Տէր. ՚ի քաղաքի՛ Դաւթի։ 12Եւ ա՛յս նշանա՛կ ձեզ. գտանիցէք մանուկ պատեալ ՚ի խանձարուրս, եւ եդեա՛լ ՚ի մսուր։ 13Եւ յանկարծակի եղեւ ընդ հրեշտակին ընդ այնմիկ բազմութիւն զօրաց երկնաւորաց, որ օրհնէին զԱստուած՝ եւ ասէին. 14Փա՛ռք ՚ի բարձունս Աստուծոյ, եւ յերկիր խաղաղութիւն, ՚ի մարդիկ հաճութիւն։ 15Եւ եղեւ իբրեւ վերացան ՚ի նոցանէ հրեշտակքն յերկինս, ասեն ցմիմեանս հովիւքն. Եկա՛յք երթիցուք մինչեւ ցԲեթղահէմ, եւ տեսցո՛ւք զինչ է բանս այս որ եղեւ. զոր Տէր եցոյց մեզ։ 16Եւ եկին փութանակի, եւ գտին զՄարիամ եւ զՅովսէփ, եւ զմանուկն եդեալ ՚ի մսուր։ 17Եւ ծանեան վասն բանին՝ որ ասացաւ նոցա զմանկանէն։ 18Եւ ամենեքին որ լսէին՝ զարմանային վասն բանիցն՝ զոր խօսեցան ընդ նոսա հովիւքն։ 19Եւ Մարիամ զամենայն զբանս զայսոսիկ պահէր, եւ խելամո՛ւտ լինէր ՚ի սրտի իւրում։ 20Եւ դարձան հովիւքն՝ փառաւո՛ր առնէին եւ օրհնէին զԱստուած, վասն ամենայնի զոր լուան եւ տեսին, որպէս պատմեցա՛ւ նոցա։ 21Եւ իբրեւ լցան աւուրք ութ թլփատել զնա, եւ կոչեցաւ անուն նորա Յիսուս. որ կոչեցեա՛լ էր ՚ի հրեշտակէն, մինչչեւ՛ յղացեալ էր զնա յորովայնի։ 22Եւ իբրեւ լցան աւուրք սրբութեան նոցա ըստ օրինացն Մովսիսի, ածին զնա յԵրուսաղէմ յանդիմա՛ն առնել Տեառն. 23որպէս եւ գրեա՛լ է յօրէնս Տեառն, թէ ամենայն արու որ բանա՛յ զարգանդ՝ սուրբ Տեառն կոչեսցի։ * 24Եւ տալ պատարա՛գս՝ ըստ ասացելոյն յօրէնս Տեառն, զոյգս տատրակաց, կամ երկուս ձագս աղաւնեաց։ *

25Եւ ահա՝ էր այր մի յԵրուսաղէմ, որոյ անուն էր Սիմէ՛ովն. եւ էր այրն այն արդա՛ր եւ երկիւղա՛ծ, եւ ա՛կն ունէր մխիթարութեանն Իսրայէլի. եւ Հոգի՛ Սուրբ՝ է՛ր ՚ի նմա։ 26Եւ էր նորա հրաման առեալ ՚ի Հոգւոյն Սրբոյ՝ մի՛ տեսանել զմահ, մինչեւ տեսցէ զՕծեալն Տեառն։ 27Եւ ե՛կն Հոգւովն ՚ի տաճարն։ Եւ իբրեւ ածին ծնօղքն զմանուկն Յիսուս, առնել նոցա ըստ սովորութեան օրինացն ՚ի վերայ նորա. 28եւ նա՝ ա՛ռ ընկալա՛ւ զնա ՚ի գիրկս իւր, եւ օրհնեաց զԱստուած, եւ ասէ. 29Արդ՝ արձակե՛ս զծառայս քո Տէր ըստ բանի քում ՚ի խաղաղութիւն. 30զի տեսի՛ն աչք իմ զփրկութիւն քո. 31զոր պատրաստեցեր առաջի ամենայն ժողովրդոց։ 32Լո՛յս ՚ի յայտնութիւն հեթանոսաց, եւ փառս ժողովրդեան քում Իսրայէլի։ 33Եւ էին հայրն եւ մայր նորա զարմացեա՛լ ՚ի վերայ բանիցն, որ խօսէին զնմանէ։ 34Եւ օրհնեաց զնոսա Սիմէ՛ովն, եւ ասէ ցՄարիամ մայրն նորա. Ահա սա՛ կայ՝ ՚ի գլորումն եւ ՚ի կանգնումն բազմաց ՚ի մէջ Իսրայէլի, եւ ՚ի նշա՛ն հակառակութեան. 35եւ ընդ քո՛ իսկ անձն անցցէ՛ սուր. զի յայտնեսցի՛ն ՚ի բազում սրտից խորհուրդք։

36Եւ ա՛նդ էր Աննա մարգարէ՝ դուստր Փանուելի յազգէ Ասերայ. սա՛ ինքն անցեա՛լ էր զաւուրբք բազմօք, կեցեալ ընդ առն ամս եւթն ՚ի կուսութենէ իւրմէ։ 37Եւ էր՝ այրի՛ ամաց իբրեւ ութսուն եւ չորից. որ ո՛չ մեկնէր ՚ի տաճարէն, այլ պահօք եւ աղօթիւք պաշտէ՛ր զցա՛յգ եւ զցերեկ։ 38Եւ սա՝ ՚ի նմին ժամու յարուցեալ, գոհանա՛յր զՏեառնէ, եւ խօսէ՛ր զնմանէ ընդ ամենեսին՝ որ ա՛կն ունէին փրկութեանն Երուսաղեմի։ 39Եւ իբրեւ կատարեցին զամենայն ըստ օրինացն Տեառն, դարձա՛ն անդրէն ՚ի Գալիլեա ՚ի քաղաքն իւրեանց Նազարեթ։ 40Եւ մանուկն աճէ՛ր եւ զօրանայր լի՛ իմաստութեամբ. եւ շնո՛րհք Աստուծոյ էին ՚ի վերայ նորա։ 41Եւ երթային ծնօղքն նորա ամի՝ ամի՝ յԵրուսաղէմ ՚ի տօն զատկին։ 42Եւ իբրեւ եղեն նորա ա՛մք երկոտասան, յելանել նոցա յԵրուսաղէմ ըստ սովորութեան տօնին, 43եւ կատարել զաւուրսն՝ եւ դառնա՛լ անդրէն, մնա՛ց Յիսուս մանուկն յԵրուսաղէմ. եւ ո՛չ գիտացին ծնօղքն նորա. 44կարծէին զնմանէ՝ թէ ընդ ուղեկիցսն իցէ. եկին իբրեւ աւուր միոյ ճանապարհ, եւ խնդրէին զնա ընդ դրացի՛ս եւ ընդ ծանօթս։ 45Եւ իբրեւ ո՛չ գտին, դարձա՛ն անդրէն յԵրուսաղէմ խնդրել զնա։ 46Եւ եղեւ յետ երից աւուրց, գտին զնա ՚ի տաճարին զի նստէ՛ր ընդ վարդապետսն, լսէ՛ր ՚ի նոցանէ՝ եւ հարցանէ՛ր զնոսա։ Զարմանային ամենեքեան որ լսէինն ՚ի նմանէ՝ ընդ իմաստութիւնն եւ ընդ պատասխանիս նորա. 47եւ իբրեւ տեսին զնա՝ սքանչացա՛ն։ Եւ ասէ ցնա մայրն իւր. Ո՛րդեակ՝ զի՞նչ գործ գործեցեր դու ընդ մեզ. ահաւասիկ հայր քո՝ եւ ես՝ տառապեաք՝ խնդրեաք զքեզ։ 48Եւ ասէ ցնոսա. Զի՞ խնդրէիք զիս ո՛չ գիտէիք եթէ ՚ի տան Հօր իմոյ պա՛րտ է ինձ լինել։ 49Եւ նոքա՝ ո՛չ իմացան զբանն զոր խօսեցաւ ընդ նոսա։ 50Եւ էջ ընդ նոսա, եւ գնա՛ց ՚ի Նազարեթ. եւ էր նոցա հնազա՛նդ. եւ մայրն նորա պահէր զամենայն զբանսն ՚ի սրտի իւրում։ 51Եւ Յիսուս զարգանա՛յր իմաստութեամբ եւ հասակաւ՝ եւ շնորհօ՛ք յԱստուծոյ եւ ՚ի մարդկանէ։