1Եւ հայեցեալ՝ ետե՛ս զմեծատունսն որ արկանէին զտուրս իւրեանց ՚ի գանձանակն։ 2Ետե՛ս եւ զկին ոմն այրի՛ աղքա՛տ, որ ա՛րկ անդր երկուս լումայս։ 3Եւ ասէ. Արդարեւ ասե՛մ ձեզ. զի այրի՛ն այն աղքատ՝ աւելի՛ արկ քան զամենեսին։ 4Ամենեքին նոքա՝ ՚ի մթերի՛ց իւրեանց արկին յընծայսն Աստուծոյ. բայց նա ՚ի կարօտութենէ իւրմէ զամենայն զկեանս իւր՝ զոր ունէր արկ։ 5Եւ յասել ոմանց զտաճարէն, թէ գեղեցի՛կ վիմօք եւ աշտարակօք զարդարեալ է, ասէ՛. 6Զայդ ամենայն զոր տեսանէք, եկեսցեն աւուրք՝ յորս ո՛չ թողցի այդր քա՛ր ՚ի քարի՛ վերայ, որ ոչ քակտեսցի։

7Հարցին ցնա եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ ե՞րբ լինիցի այդ, եւ զի՞նչ նշան իցէ՝ յորժամ ա՛յդ լինելոց իցէ։ 8Եւ նա՛ ասէ. Զգո՛յշ կացէք. մի՛ խաբիցիք. զի բազո՛ւմք գայցեն յանուն իմ, եւ ասիցեն թէ ե՛ս եմ. եւ մերձեցա՛ւ ժամանակ. մի՛ երթայցէք զկնի նորա։ 9Եւ յորժամ լսիցէք պատերազմունս եւ խռովութիւնս՝ մի՛ զարհուրիցիք, զի պարտ է նախ՝ ա՛յնմ լինել, այլ ո՛չ առժամայնն կատարած։ 10Յայնժամ ասէ ցնոսա. Յարիցէ ազգ յազգի՛ վերայ, եւ թագաւորութիւն ՚ի թագաւորութեան վերայ. 11եւ շարժմունք մեծամեծք. եւ ՚ի տեղիս տեղիս սովք եւ սրածութիւնք. եղիցին արհաւի՛րք եւ նշանք մեծամեծք յերկնից։ 12Բայց յառաջ քան զայս ամենայն, մխեսցեն զձեռս իւրեանց ՚ի ձեզ՝ եւ հալածեսցե՛ն. մատնեսցե՛ն ՚ի ժողովուրդս եւ ՚ի բանտս, եւ տանիցին առաջի դատաւորաց եւ թագաւորաց վասն անուան իմոյ. 13եւ լինիցի ձեզ այն ՚ի վկայութիւն։ 14Արդ՝ դի՛ք ՚ի սիրտս ձեր, մի՛ յառաջագոյն կրթել տալոյ պատասխանի։ 15Զի ե՛ս տաց ձեզ բերա՛ն եւ իմաստութիւն, որում ո՛չ կարիցեն կալ հակառակ՝ կամ տալ պատասխանի ամենայն հակառակորդքն ձեր։ 16Մատնեսջի՛ք եւ ՚ի ծնողաց, եւ յեղբարց, եւ յազգականաց եւ ՚ի բարեկամաց, եւ սպանանիցե՛ն ՚ի ձէնջ. 17եւ եղիջիք ատեցեա՛լք յամենեցունց վասն անուան իմոյ. 18եւ մա՛զ մի ՚ի գլխոյ ձերմէ՝ ո՛չ կորիցէ. 19եւ համբերութեամբ՝ ձերով ստասջիք զոգիս ձեր։ 20Այլ յորժամ տեսանիցէք շուրջ պատեալ զօրօք զԵրուսաղէմ, յայնժամ գիտասջի՛ք թէ մե՛րձ է օր նորա։ 21Յայնժամ որ ՚ի Հրէաստանի իցեն՝ փախիցեն ՚ի լերի՛նս, եւ որ ՚ի միջի նորա իցեն՝ խուսեսցե՛ն, եւ որ ՚ի գաւառսն իցեն՝ մի՛ մտցեն ՚ի նա։ 22Զի աւուրք վրէժխնդրութեան են այնոքիկ, առ ՚ի կատարելո՛յ ամենայն գրելոց։ 23Բայց վա՛յ իցէ յղեաց եւ ստնտուաց յաւուրսն յայնոսիկ. զի եղիցի տագնա՛պ մեծ ՚ի վերայ երկրի, եւ բարկութիւն ժողովրդեանն այնմիկ։ 24Եւ անկցին ՚ի սո՛ւր սուսերի, եւ գերեսցի՛ն յամենայն հեթանոսաց. եւ Երուսաղէմ եղիցի կոխա՛ն յազգաց, մինչեւ կատարեսցին ժամանակք հեթանոսաց։ 25Եւ եղիցին նշա՛նք յարեգակն եւ ՚ի լուսին եւ յաստեղս. եւ յերկրի տագնա՛պ հեթանոսաց՝ ՚ի յահեղ բարբառոյ իբրեւ ծովու եւ խռովութեան, 26յելանելոյ ոգւոց մարդկան յերկիւղէ՝ եւ ՚ի կարծեաց եկելոց ՚ի վերայ տիեզերաց. զի զօրութիւնք երկնից շարժեսցին։ 27Եւ յայնժամ տեսցեն զՈրդի մարդոյ եկեալ՝ ամպովք զօրութեամբ եւ փառօք բազմօք։ * 28Եւ յորժամ սկսանիցի այս լինել, ամբարձջի՛ք եւ բարձրացուսջիք զգլուխս ձեր. զի մե՛րձ է փրկութիւն ձեր։ 29Եւ ասա՛ց առակ մի նոցա. Տեսանիցէք զթզենիդ, եւ զամենայն ծառ. 30յորժամ ցուցանիցեն զպտուղ իւրեանց, տեսանէք՝ եւ ՚ի նոցանէ ճանաչէք եթէ մե՛րձ է ամառն։ 31Նոյնպէս եւ դուք՝ յորժամ տեսանիցէք զայս ամենայն եղեալ, գիտասջի՛ք թէ մե՛րձ է արքայութիւն Աստուծոյ։ 32Ամէն ասե՛մ ձեզ. թէ ո՛չ անցցէ ազգս այս, մինչեւ ամենայն այս լինիցի։ 33Երկինք եւ երկիր անցցեն, եւ բանք իմ ո՛չ անցանիցեն։ 34Զգո՛յշ լերուք անձանց, գուցէ՛ ծանրանայցեն սիրտք ձեր շուայտութեամբ եւ արբեցութեամբ՝ եւ հոգւովք աշխարհականօք, եւ յանկարծակի՛ հասանիցէ ՚ի վերայ ձեր օրն այն. 35զի իբրեւ զորոգա՛յթ հասանիցէ ՚ի վերայ ամենեցուն որ բնակեալ են ընդ ամենայն երեսս երկրի։ 36Արթո՛ւն կացէք այսուհետեւ, յամենայն ժամ աղօ՛թս արարէք, զի արժանի լինիջիք զերծանել յայնմ ամենայնէ որ լինելոց է, եւ կա՛լ առաջի Որդւոյ մարդոյ։ 37Եւ ՚ի տուէ ՚ի տաճարին ուսուցանէր, եւ զգիշերս ելեալ ագանէ՛ր ՚ի լերինն՝ որ կոչէր Ձիթենեաց։ 38Եւ ամենայն ժողովուրդն կանխէր ընդ առաւօտս առ նա ՚ի տաճարն լսել ՚ի նմանէ։