1Եւ յարուցեալ ամենայն բազմութիւնն նոցա, ածի՛ն զնա առ Պեղատոս։ 2Եւ սկսան չարախօ՛ս լինել զնմանէ՝ եւ ասել. Գտաք զսա զի թիւրէ՛ր զազգս մեր, եւ արգելո՛յր ՚ի տալոյ հարկս կայսեր, եւ ասէր զանձնէ՝ թէ Քրիստոսն իցէ թագաւոր։ 3Իսկ Պեղատոս եհարց զնա՝ եւ ասէ. Դո՞ւ ես թագաւորն Հրէից։ Նա՝ պատասխանի՛ ետ նմա եւ ասէ. Դո՛ւ ասացեր։ 4Ասէ Պեղատոս ցքահանայապետսն եւ ցժողովուրդսն. Չգտանե՛մ ինչ վնաս յառնս յայսմիկ։ 5Եւ նոքա պնդէին, եւ ասէին, թէ խռովէ՛ զժողովուրդս, ուսուցանէ՛ ընդ ամենայն Հրէաստան՝ սկսեալ ՚ի Գալիլեէ մինչեւ ցայսր։ 6Իսկ Պեղատոս իբրեւ լուաւ զԳալիլեէ, եհա՛րց եթէ Գալիլեացի՛ է այրն։ 7Եւ իբրեւ գիտաց թէ յիշխանութենէ Հերովդի է, ետ տանե՛լ զնա առ Հերովդէս. քանզի եւ նա՛ յԵրուսաղէմ էր յաւուրսն յայնոսիկ։ 8Եւ Հերովդէս իբրեւ ետես զՅիսուս, ուրա՛խ եղեւ յոյժ. զի ցանկա՛յր ՚ի բազում ժամանակաց տեսանել զնա. քանզի լսէր բազում անգամ զնմանէ, եւ ակն ունէր նշա՛ն ինչ լիեալ՝ տեսանել ՚ի նմանէ։ 9Հարցանէր զնա բանիւք բազմօք, եւ նա՛ ո՛չինչ ետ նմա պատասխանի։ 10Կայի՛ն քահանայապետքն եւ դպիրք՝ եւ պնդագո՛յնս չարախօսէին զնմանէ։

11Արհամարհեա՛ց զնա եւ Հերո՛վդէս հանդերձ իւրո՛վք զօրականօքն. եւ ա՛յպն արարեալ՝ ա՛րկ զնովաւ հանդերձս սպիտակս, եւ ետ տանե՛լ անդրէն առ Պեղատոս։ 12Եւ եղեն բարեկա՛մք Պեղատոս եւ Հերովդէս յաւուր յայնմիկ. քանզի յառաջ թշնամի՛ք էին միմեանց։ 13Կոչեաց Պեղատոս զքահանայապետսն եւ զիշխանս եւ զժողովուրդն, 14եւ ասէ ցնոսա. Ածէք մատուցէք ինձ զայրս զայս իբրեւ զխոտորեցուցի՛չ ժողովրդեանն. եւ ահաւասիկ առաջի ձե՛ր դատեցայ, եւ վնաս ինչ՝ ո՛չ գտի յառնս յայսմիկ՝ զորոց դուք չարախօսեցէքդ զդմանէ։ 15Այլ եւ ո՛չ Հերովդէս, քանզի ետո՛ւ տանե՛լ զդա առ նա. եւ արդ՝ ոչի՛նչ մահու արժանի է գործեալ դորա. 16խրատեցից զդա, եւ արձակեցի՛ց։ 17Զի հա՛րկ էր մի մի ըստ տօնի արձակե՛լ նոցա։ 18Եւ նոքա՝ աղաղակէին ամենայն բազմութեամբն՝ եւ ասէին. Բա՛րձ զդա, եւ արձակեա՛ մեզ զԲարա՛բբա, 19որ էր վասն խռովութեան իրիք եղելոյ ՚ի քաղաքին եւ սպանութեան մտեալ ՚ի բանտ։ 20Դարձեալ Պեղատոս սկսաւ խօսե՛լ, քանզի կամէր արձակե՛լ զՅիսուս։ 21Եւ նոքա՝ անդրէն աղաղակէին եւ ասէին. ՚Ի խաչ հան զդա։ 22Եւ նա՝ երիցս ասէ ցնոսա. Զի՞նչ չար արա՛ր սա. ո՛չինչ վնաս մահու գտի ՚ի սմա. խրատեցից զսա եւ արձակեցի՛ց։ 23Եւ նոքա ստիպէին մեծաձայն՝ եւ խնդրէին զնա՝ ՚ի խա՛չ հանել. եւ զօրանայի՛ն բարբառքն նոցա եւ քահանայապետիցն։ 24Եւ Պեղատոս հաւանեցաւ՝ առնե՛լ զհայցուածս նոցա։ 25Արձակեաց նոցա զԲարա՛բբայն՝ զոր վասն խռովութեան եւ սպանութեան արկեալ էր ՚ի բանտ, զոր եւ խնդրէի՛նն իսկ. եւ զՅիսուս մատնեա՛ց կամացն նոցա։ 26Իբրեւ առին գնացին զնա, ըմբռնեցին զոմն Սի՛մովն Կիւրենացի՝ որ գայր յանդէ. եդին ՚ի վերայ նորա զխաչն՝ բերե՛լ զկնի Յիսուսի։ 27Եւ երթա՛յր զհետ նորա բազմութիւն ժողովրդեանն, եւ կանանց՝ որ կոծէին եւ աշխարէին զնա։

28Դարձաւ Յիսուս եւ ասէ՛ ցնոսա. Դստե՛րք Երուսաղէմի՝ մի՛ լայք ՚ի վերայ իմ, այլ լացէ՛ք ՚ի վերայ անձա՛նց եւ ՚ի վերայ որդւոց ձերոց։ 29Զի եկեսցեն աւուրք յորս ասիցեն, թէ երանի՛ ամլոց եւ որովայնից՝ որ ո՛չ ծնան, եւ ստեանց՝ որ ո՛չ դիեցուցին։ 30Յայնժամ սկսանիցին ասել լերանց՝ թէ անկերո՛ւք ՚ի վերայ մեր, եւ բլրոց՝ թէ ծածկեցէ՛ք զմեզ։ * 31Զի եթէ ընդ փայտ դալար՝ զա՛յս առնեն, ընդ չորն՝ զի՞նչ լինիցի։ 32Ածին եւ ա՛յլ երկուս չարագործս՝ սպանանե՛լ ընդ նմա։ 33Իբրեւ չոգա՛ն ՚ի տեղին՝ կոչեցեալ Գագաթն, ա՛նդ հանին զնա ՚ի խաչ, եւ զչարագործսն՝ զոմն ընդ աջմէ՝ եւ զոմն ընդ ձախմէ՛ խաչեցին։ 34Եւ Յիսուս ասէ. Հայր՝ թո՛ղ դոցա՝ զի ո՛չ գիտեն զինչ գործեն։ Եւ ՚ի բաժանել զհանդերձս նորա, արկին վիճա՛կս. 35եւ կայր ժողովուրդն հայեցեա՛լ։ Անգոսնէին զնա իշխա՛նքն հանդերձ նոքօք՝ եւ ասէին. Զայլս ապրեցոյց, ապրեցուսցէ՛ եւ զանձն՝ եթէ դա՛ է Քրիստոս Որդի Աստուծոյ ընտրեալն։ 36Ա՛յպն առնէին զնա եւ զինուորքն, եկեալ առաջի՝ մատուցանէի՛ն նմա քացախ, 37եւ ասէին. Եթէ դու ես թագաւորն Հրէից՝ փրկեա՛ զանձն քո։ 38Եւ էր գի՛ր գրեալ ՚ի վերայ նորա, Յունարէն՝ եւ Դաղմատերէն՝ եւ Եբրայեցերէ՛ն գրով, թէ՝ Սա՛ է արքայն Հրէից։ 39Իսկ մի ոմն՝ ՚ի կախելոց չարագործացն հայհոյէ՛ր զնա՝ եւ ասէր. Ո՞չ դու ես Քրիստոսն, փրկեա՛ զանձն քո եւ զմեզ։

40Պատասխանի՛ ետ ընկերն սաստելո՛վ նմա եւ ասէ. Չերկնչի՞ս դու յԱստուծոյ՝ զի ՚ի նմի՛ն պատժի կաս։ 41Եւ մեք՝ յիրաւի՛, զի արժանի՛ որոց գործեցաքն՝ առնումք զհատուցումն. եւ սա՝ ապիրա՛տ ինչ՝ ո՛չ գործեաց։ 42Եւ ասէ ցՅիսուս. Յիշեա՛ զիս Տէր՝ յորժամ գայցես արքայութեամբ քով։ 43Եւ ասէ ցնա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ քեզ. այսօր ընդ ի՛ս իցես ՚ի դրախտին։ 44Եւ էր իբրեւ վեցերո՛րդ ժամ. եւ խաւա՛ր եղեւ ՚ի վերայ ամենայն երկրի մինչեւ ցիններո՛րդ ժամն. խաւարեցա՛ւ արեգակն։ 45Եւ հերձա՛ւ վարագոյր տաճարին ընդ մէջ։ 46Եւ կարդա՛ց Յիսուս ՚ի ձայն մեծ՝ եւ ասէ. Հա՛յր՝ ՚ի ձեռս քո աւանդեմ զհոգի իմ։ Զայս իբրեւ ասաց՝ եհա՛ն զոգի։ * 47Եւ տեսեալ հարիւրապետին զոր ինչ եղեւն, փառաւո՛ր արար զԱստուած՝ եւ ասէ. Արդարեւ՝ ա՛յրս այս՝ արդա՛ր էր։ 48Եւ ամենայն ժողովուրդքն որ եկեալ էին, եւ տեսանէին զտեսիլն զայն՝ եւ զգործ, բախէին զկուրծս՝ եւ դառնայի՛ն։ 49Կային եւ ամենայն ծանօթքն նորա ՚ի հեռաստանէ. եւ կանայք որ եկեա՛լ էին զհետ նորա ՚ի Գալիլեէ՝ եւ տեսանէին զայն։

50Եւ ահա այր մի, անուն Յովսէփ, որ էր նախարար՝ այր բարեգո՛րծ եւ արդար. 51սա՝ չէ՛ր միաբանեալ ընդ խորհուրդս եւ ընդ գործս նոցա. յԱրիմաթեա՛յ քաղաքէ Հրէից, որ եւ ի՛նքն իսկ՝ ա՛կն ունէր արքայութեան Աստուծոյ։ 52Սա՝ մատուցեալ առ Պեղատոս՝ խնդրեա՛ց զմարմինն Յիսուսի. 53եւ իջուցեալ զնա՝ պատեա՛ց պաստառակալաւ, եւ ե՛դ ՚ի կռածոյ գերեզմանի. ուր չէ՛ր զոք բնաւ եդեալ։ 54Եւ օրն էր ուրբա՛թ, եւ շաբա՛թ լուսանայր։ 55Եւ երթային զհետ նորա կանայք՝ որ եկեալ էին ընդ նմա ՚ի Գալիլեէ. տեսի՛ն զգերեզմանն, եւ որպէս եդաւ մարմինն նորա։ 56Դարձան, եւ պատրաստեցին խունկս եւ եւղս. եւ ՚ի շաբաթուն հանդարտեցին վասն պատուիրանին։