1Բայց ՚ի միաշաբաթուն վաղ՝ քաջ ընդ առաւօտն, եկի՛ն ՚ի գերեզմանն. բերին զխունկսն զոր պատրաստեցին. եւ ա՛յլ կանայք ընդ նոսա։ 2Եւ գտին զվէմն թաւալեցուցեա՛լ ՚ի գերեզմանէ անտի։ 3Եւ մտեալ ՚ի ներքս՝ ո՛չ գտին զմարմինն Տեառն Յիսուսի։ 4Եւ եղեւ ընդ հիանալն նոցա վասն այնորիկ, եւ ահա՛ արք երկու հասին առ նոսա ՚ի հանդերձս լուսաւորս։ 5Եւ իբրեւ զահի հարան՝ եւ խոնարհեցուցի՛ն զերեսս իւրեանց յերկիր, ասե՛ն ցնոսա. Զի՞ խնդրէք զկենդանին ընդ մեռեալս՝ 6չէ՛ աստ, այլ յարեա՛ւ։ Յիշեցէ՛ք որպէս խօսեցաւ ընդ ձեզ մինչ է՛րն ՚ի Գալիլեա, 7եւ ասէր՝ թէ պա՛րտ է Որդւոյ մարդոյ մատնել ՚ի ձեռս մարդոց մեղաւորաց, եւ ՚ի խա՛չ ելանել, եւ յերրորդ աւուր յառնել։ 8Եւ յիշեցի՛ն զբանսն նորա։ 9Եւ դարձան պատմեցի՛ն զայս ամենայն մետասանիցն, եւ այլո՛ցն ամենեցուն։ 10Եւ էին Մարիամ Մագդաղենացի, եւ Յովհաննա, եւ Մարիամ Յակովբայ, եւ ա՛յլք ընդ նոսա՝ որ պատմեցին զայս առաքելոցն։ 11Եւ երեւեցան առաջի նոցա շաղփաղփութիւն բանքն նոցա՝ եւ չհաւատայի՛ն նոցա։ 12Բայց Պե՛տրոս յարուցեալ՝ ընթացաւ ՚ի գերեզմանն, եւ հայեցեալ՝ տեսանէ զկտա՛ւսն լոկ՝ զի կային. եւ գնա՛ց ընդ միտս զարմացեալ, թէ զինչ եղեւ։

13Եւ ահա՝ երկուք ՚ի նոցանէ երթային ՚ի նմին աւուր ՚ի գեղ մի, որ հեռի՛ էր յԵրուսաղէմէ հարեւր եւ վաթսուն ասպարիսաւ. եւ էր անուն նորա Եմմաւո՛ւս։ 14Եւ նոքա խօսէի՛ն ընդ միմեանս վասն ամենայն անցիցն անցելոց։ 15Եւ եղեւ ընդ խօսելն նոցա եւ ընդ վիճել, եւ ի՛նքն իսկ Յիսուս մերձեցաւ՝ եւ երթա՛յր ընդ նոսա։ 16Եւ նոցա աչք՝ կալեալ էին առ ՚ի չճանաչելոյ զնա։ 17Եւ ասէ ցնոսա. Զի՞նչ են բանքդ՝ վասն որոյ վիճիքդ ընդ միմեանս՝ մինչդեռ գնայքդ, եւ տրտմե՛ալ էք։ 18Պատասխանի ետ մի ոմն ՚ի նոցանէ՝ որում անուն էր Կղէո՛վպաս, եւ ասէ ցնա. Դու՝ միա՛յն կաս յԵրուսաղէմ, որ ոչ գիտացեր զինչ գործեցաւ ՚ի նմա յաւուրսս յայսոսիկ։ 19Եւ ասէ ցնոսա. Զի՞նչ։ Եւ նոքա՛ ասեն. ԶՅիսուսէ՛ Նազովրացւոյ. որ եղեւ այր մարգարէ, հզօ՛ր արդեամբք եւ բանիւք առաջի Աստուծոյ, եւ ամենայն ժողովրդեանն։ 20Որպէս մատնեցին զնա քահանայապետքն՝ եւ իշխանքն մեր ՚ի դատաստան մահու, եւ հանի՛ն զնա ՚ի խաչ։ 21Մեք՝ ա՛կն ունէաք թէ նա՛ է որ փրկելոցն է զԻսրայէլ. այլ եւ հանդերձ այսո՛ւ ամենայնիւ, այս՝ երրո՛րդ օր է յորմէ հետէ ա՛յն գործեցաւ։ 22Այլ եւ կանայք ոմանք ՚ի մէնջ զարմացուցին զմեզ. որք կանխեալ ընդ առաւօտս չոգա՛ն ՚ի գերեզմանն, 23եւ ո՛չ գտին զմարմինն նորա. եկին եւ ասեն, թէ եւ տեսի՛լ եւս հրեշտակաց տեսին, որք ասէին զնմանէ թէ կենդանի է։ 24Եւ գնացին ոմանք ՚ի մէ՛նջ ՚ի գերեզմանն, եւ գտին նո՛յնպէս՝ որպէս կանայքն ասացին. բայց զնա ո՛չ տեսին։ 25Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ո՞վ անմիտք եւ հեղգասիրտք ՚ի հաւատալ. յամենայնի, զոր խօսեցան մարգարէքն. 26ո՞չ զնոյնս պա՛րտ էր չարչարել Քրիստոսի, եւ մտանել ՚ի փառս իւր։ 27Եւ սկսեալ ՚ի Մովսիսէ եւ յամենայն մարգարէիցն, մեկնէ՛ր նոցա՝ որ ինչ յամենայն գիրս գրեալ է զնմանէ։ 28Իբրեւ մերձեցան ՚ի գեղն յոր երթային, եւ նա պատճառէր՝ հեռագո՛յն եւս ուրեք երթալ։ 29Եւ բռնադատեցին զնա՝ եւ ասեն. Առ մե՛զ ագիր, զի ընդ երե՛կս է, եւ տարաժամեա՛լ է օրս։ Եւ եմո՛ւտ՝ ագանե՛լ անդ ընդ նոսա։ 30Եւ եղեւ ՚ի բազմելն նորա ընդ նոսա, առեալ զհացն՝ օրհնեա՛ց, եբեկ՝ եւ ե՛տ նոցա։ 31Եւ նոցա՝ բացա՛ն աչք, եւ ծանեա՛ն զնա. եւ նա՝ եղեւ ՚ի նոցանէ աներեւո՛յթ։ 32Եւ ասեն ցմիմեանս. Ո՞չ իսկ եւ սիրտք մեր ճմլէին ՚ի մեզ, մինչ խօսէրն ընդ մեզ զճանապարհայն, եւ ո՛րպէս բանայր մեզ զգիրս։ 33Եւ յարուցեալ նոյնժամայն՝ դարձա՛ն յԵրուսաղէմ, եւ գտին ժողովեա՛լ զմետասանսն՝ եւ զորս ընդ նոսայն էին, 34եւ ասեն՝ թէ արդարեւ յարեա՛ւ Տէր՝ եւ երեւեցա՛ւ Սիմովնի։ 35Եւ նոքա պատմէի՛ն զայն որ առ ճանապարհայնն, եւ թէ զիա՛րդ ետ ծանօթս նոցա ՚ի բեկանել հացին։ 36Մինչ դեռ զայն խօսէին, ի՛նքն իսկ Յիսուս եկաց ՚ի մէջ նոցա՝ եւ ասէ ցնոսա. Խաղաղութի՛ւն ընդ ձեզ. ե՛ս եմ՝ մի՛ երկնչիք։ 37Եւ զահի հարեալ՝ երկնչէին. եւ համարէին ոգի՛ ինչ տեսանել։ 38Եւ ասէ ցնոսա. Զի՞ խռովեալ էք, եւ ընդէ՞ր խորհուրդք ելանեն ՚ի սիրտս ձեր։ 39Տեսէ՛ք զձեռս իմ եւ զոտս, զի ես՝ նո՛յն եմ. շօշափեցէ՛ք զիս՝ եւ տեսէ՛ք. զի ոգի՝ մարմին եւ ոսկերս ո՛չ ունի, որպէս զիսս տեսանէք զի ունիմ։ 40Եւ զայս ասացեալ՝ եցոյց նոցա զձեռսն եւ զոտս։

41Եւ մինչ դեռ տակաւին չհաւատայի՛ն ՚ի խնդութենէն, եւ զարմացեալ էին, ասէ ցնոսա. Ունի՞ք ինչ կերակուր աստ։ 42Եւ նոքա ետուն նմա ձկան խորովելոյ մասն. եւ խորի՛սխ մեղու։ 43Եւ առ՝ եկե՛ր առաջի նոցա, եւ զմնացորդսն ե՛տ ցնոսա։ 44Եւ ասէ ցնոսա. Ա՛յս բանք են զոր խօսեցայ ընդ ձեզ, մինչ առ ձեզն էի, թէ պա՛րտ է՝ լնո՛ւլ ամենայն գրելոցն յօրէնսն Մովսիսի, եւ ՚ի մարգարէս, եւ ՚ի սաղմոսն վասն իմ։ 45Յայնժամ եբաց զմիտս նոցա՝ իմանալ զգիրս։ 46Եւ ասէ ցնոսա, թէ ա՛յսպէս պա՛րտ էր չարչարել Քրիստոսի, եւ յառնել ՚ի մեռելոց յաւուր երրորդի. 47եւ քարոզել յանուն նորա ապաշխարութիւն եւ թողութիւն մեղաց յամենայն ազգս՝ սկսեալ յԵրուսաղեմէ. 48եւ դո՛ւք էք վկայք այսոցիկ։ 49Եւ ահա ես առաքե՛մ զաւետիս Հօր իմոյ ՚ի ձեզ. եւ դուք՝ նստարո՛ւք ՚ի քաղաքիս յԵրուսաղէմ, մինչեւ զգենուցո՛ւք զօրութիւն ՚ի բարձանց։ 50Եհա՛ն զնոսա՝ մինչեւ ՚ի Բեթանիա. եւ ամբարձեալ զձեռս իւր օրհնեա՛ց զնոսա։ 51Եւ եղեւ յօրհնելն նորա զնոսա, մեկնեցաւ ՚ի նոցանէ, եւ վերանա՛յր յերկինս։ 52Եւ նոցա երկի՛ր պագեալ նմա՝ դարձա՛ն յԵրուսաղէմ ուրախութեամբ մեծաւ։ 53Եւ էին հանապա՛զ ՚ի տաճարին, գովէին եւ օրհնէի՛ն զԱստուած։