1Եւ Յիսուս լի՛ Հոգւով Սրբով դարձա՛ւ ՚ի Յորդանանէ. եւ վարէ՛ր Հոգւովն յանապատ, 2աւուրս քառասուն փորձեա՛լ ՚ի Սատանայէ. եւ ո՛չ եկեր, եւ ո՛չ արբ յաւուրսն յայնոսիկ. եւ ՚ի կատարելն նոցա՝ քաղցեա՛ւ։ 3Եւ ասէ ցնա Սատանայ. Եթէ Որդի՛ ես Աստուծոյ, ասա՛ քարիդ այդմիկ՝ զի հա՛ց լիցի։ 4Պատասխանի ետ նմա Յիսուս՝ եւ ասէ. Գրեալ է՝ եթէ ո՛չ հացիւ միայն կեցցէ մարդ, այլ ամենայն բանիւ Աստուծոյ։ * 5Եւ հանեալ զնա ՚ի լեառն մի բարձր՝ եցո՛յց նմա զամենայն թագաւորութիւնս աշխարհի ՚ի վայրկեա՛ն ժամանակի։ 6Եւ ասէ ցնա Սատանայ. Քե՛զ տաց զայս ամենայն իշխանութիւն եւ զփառս սոցա, զի ինձ տուեալ է. եւ ում կամիմ՝ տա՛մ զսա։ 7Արդ դու՝ եթէ անկեալ երկիր պագանիցես առաջի իմ, քե՛զ եղիցի ամենայն։ 8Պատասխանի ետ նմա Յիսուս՝ եւ ասէ. Գրեա՛լ է. Երկի՛ր պագցես Տեառն Աստուծոյ քում, եւ զնա՛ միայն պաշտեսցես։ * 9Եւ ած զնա յԵրուսաղէմ, եւ կացո՛յց ՚ի վերայ աշտարակի տաճարին, եւ ասէ ցնա. Եթէ Որդի՛ ես Աստուծոյ, ա՛րկ զքեզ աստի ՚ի վայր. 10զի գրեալ է՝ եթէ հրեշտակաց իւրոց պատուիրեա՛լ է վասն քո, պահել զքեզ. 11զի ՚ի վերայ ձեռաց բարձցեն զքեզ, մի՛ երբէք հարցես զքարի զոտն քո։ * 12Պատասխանի ետ նմա Յիսուս՝ եւ ասէ. Ասացեալ է, թէ ո՛չ փորձեսցես զՏէր Աստուած քո։ * 13Եւ կատարեալ զամենայն փորձութիւնս Սատանայի՝ ՚ի բա՛ց եկաց ՚ի նմանէ առ ժամանակ մի։ 14Եւ դարձա՛ւ Յիսուս զօրութեամբ Հոգւոյն ՚ի Գալիլեա. եւ ել համբա՛ւ զնմանէ ընդ ամենայն կողմանս գաւառին։ 15Եւ նա՝ ուսուցանէր ՚ի ժղովուրդս նոցա փառաւորեալ յամենեցունց։ 16Եւ ե՛կն ՚ի Նազարեթ՝ ուր սնեալն էր. եւ եմո՛ւտ ըստ սովորութեան իւրում յաւուր շաբաթու ՚ի ժողովուրդն։ 17Եւ ետո՛ւն նմա գիրս զԵսայայ մարգարէի, եւ յարեաւ ընթեռնո՛ւլ. եւ իբրեւ եբաց զգիրսն՝ եգիտ զայն տեղի յորում գրեալն էր. 18Հոգի՛ Տեառն ՚ի վերայ իմ, վասն որոյ եւ օ՛ծ իսկ զիս. աւետարանե՛լ աղքատաց առաքեաց զիս, բժշկե՛լ զբեկեալս սրտիւ. 19քարոզե՛լ գերեաց զթողութիւն եւ կուրաց տեսանե՛լ. արձակել զվիրաւորս ՚ի թողութիւն. քարոզել զտարեկան Տեառն ընդունելի։ * 20Եւ խփեալ զգիրսն՝ ետ ցպաշտօնեայն՝ եւ նստա՛ւ. եւ ամենեցուն որ ՚ի ժողովրդեա՛նն էին աչք՝ ՚ի նա՛ հայէին։ 21Եւ սկսաւ ասե՛լ ցնոսա. Ա՛յսօր լցան գի՛րքս այս յականջս ձեր։ 22Եւ ամենեքին վկայէի՛ն նմա, եւ զարմանային ընդ բա՛նս շնորհացն որ ելանէին ՚ի բերանոյ նորա. եւ ասէին. Ո՞չ սա է որդին Յովսեփայ։ 23Եւ ասէ ցնոսա. Ապաքէն ասիցէք առ իս զառա՛կս զայս. Բժիշկ՝ բժշկեա՛ զանձն քո. որչափ լուաք՝ զոր արարե՛ր ՚ի Կափառնաում, արա՛ եւ աստ ՚ի քում գաւառի։ 24Եւ ասէ. Ամէն ասե՛մ ձեզ, թէ չէ՛ մարգարէ ընդունելի ՚ի քաղաքի՛ իւրում։ 25Արդարեւ՝ ասե՛մ ձեզ. զի բազում այրիք էին յաւուրս Եղիայի ՚ի մէջ Իսրայէլի, յորժամ փակեցանն երկինք զերիս ամս եւ զվե՛ց ամիս. եւ եղեւ սո՛վ մեծ ընդ ամենայն երկիր։ 26Եւ ո՛չ առ մի ՚ի նոցանէ առաքեցաւ Եղիա, բայց միայն ՚ի Սարեփթա՛ Սիդովնացւոց՝ առ կին մի այրի։ 27Եւ բազում բորոտք էին յԻսրայէլի առ Եղիսեի՛ւ մարգարէիւ. եւ ո՛չ ոք ՚ի նոցանէ սրբեցաւ, բայց միայն Նէեմա՛ն Ասորի։ 28Եւ լցա՛ն ամենեքին բարկութեամբ ՚ի ժողովրդեանն՝ իբրեւ լսէի՛ն զայս. 29եւ յարուցեալ հանին զնա արտաքոյ քաղաքին, եւ ածին զնա մինչեւ յարտեւանն լերինն՝ յորոյ վերայ քաղաքն նոցա շինեա՛լ էր, գահավե՛ժ առնել զնա։ 30Եւ նա՝ անցեալ ընդ մէջն նոցա գնա՛յր։ 31Եւ էջ ՚ի Կափառնաում ՚ի քաղաքն Գալիլեացւոց, եւ ուսուցանէ՛ր զնոսա ՚ի շաբաթսն։ 32Եւ զարմանային ընդ վարդապետութիւնն նորա, զի իշխանութեամբ էր բանն նորա։

33Եւ է՛ր ՚ի ժողովրդեանն ա՛յր մի, զոր ունէր՝ ա՛յս դիւի պղծոյ, եւ աղաղակեաց ՚ի ձայն մե՛ծ՝ 34եւ ասէ. Թուլացո՛՝ զի՞ կայ՝ մե՛ր եւ քո Յիսուս Նազովրեցի, եկիր կորուսանե՞լ զմեզ. գիտե՛մք զքեզ ո՛վ ես՝ Սուրբդ Աստուծոյ։ 35Սաստեա՛ց ՚ի նա Յիսուս՝ եւ ասէ. Պապանձեա՛ց՝ եւ ե՛լ ՚ի դմանէ։ Զգետնեա՛ց զնա դեւն ՚ի միջի անդ, եւ ել ՚ի նմանէ, եւ ո՛չ ինչ վնասեաց նմա։ 36Եւ եղեն զարմանալի՛ք ՚ի վերայ ամենեցուն. խօսէին ընդ միմեանս եւ ասէին. Զի՞նչ է բանս այս, զի իշխանութեամբ եւ զօրութեամբ սաստէ՛ այսոց պղծոց՝ եւ ելանեն։ 37Եւ երթայր հռչա՛կ զնմանէ յամենայն տեղիս շուրջ զգաւառաւն։

38Եւ յարուցեալ ՚ի ժողովրդենէ անտի, եմուտ ՚ի տո՛ւն Սիմովնի։ 39Զոքանչ Սիմովնի տագնապէ՛ր ջերմամբ մեծաւ. եւ աղաչեցի՛ն զնա վասն նորա։ 40Եկա՛ց առ նմա, սաստեաց ջերմանն, եւ եթող զնա. եւ վաղվաղակի յարեաւ՝ եւ պաշտէ՛ր զնոսա։

41Եւ ընդ արեւուն մտանել՝ ամենեքին որոց էին հիւանդք ՚ի պէսպէ՛ս ցաւս, բերէին զնոսա առ նա։ Եւ նա՝ իւրաքանչի՛ւր ումեք ՚ի նոցանէ դնէր ձեռս, եւ բժշկէր զնոսա։ 42Ելանէի՛ն եւ դեւք ՚ի բազմաց՝ աղաղակէին եւ ասէին, եթէ դո՛ւ ես Որդի Աստուծոյ։ Եւ նա՝ սաստէ՛ր եւ ո՛չ տայր նոցա թոյլ խօսել, զի գիտէին զնա թէ Քրիստո՛սն է։ 43Եւ իբրեւ տի՛ւ եղեւ՝ ե՛լ գնա՛ց յանապատ տեղի. եւ ժողովուրդքն խնդրէին զնա. եկին մինչեւ առ նա՝ եւ արգելուի՛ն զնա, զի մի՛ գնասցէ ՚ի նոցանէ։ 44Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Եւ այլոց քաղաքաց պարտ է ինձ աւետարանել զարքայութիւնն Աստուծոյ, զի յա՛յն իսկ առաքեցայ։ 45Եւ քարոզէ՛ր ՚ի ժողովուրդսն Գալիլեացւոց։