Մաղաքիա մարգարեյի գիրք

2

1Եւ արդ՝ ա՛յս պատուէր է իմ առ ձեզ քահանայքդ։ 2Եթէ ո՛չ լսիցէք՝ եւ ո՛չ դնիցէք ՚ի սրտի ձերում, տալ փառս անուան իմում՝ ասէ Տէր ամենակալ. առաքեցից ՚ի վերայ ձեր անէծս, եւ անիծի՛ց զօրհնութիւնս ձեր՝ եւ նզովեցից զնա, եւ ցրուեցից զօրհնութիւնս ձեր. եւ մի՛ եղիցի ՚ի միջի ձերում. զի դուք ո՛չ եդիք ՚ի սրտի ձերում։ 3Ահաւասիկ ես որոշեցից ձեզ թե՛կն, եւ ցանեցից զապաւառն ընդ երեսս ձեր, զապաւառն տօնից ձերոց, եւ բարձից զձեզ նովաւ։ 4Եւ ծանիջիք՝ եթէ ե՛ս առաքեցի առ ձեզ զպատուէրդ զայդ՝ լինել ուխտի իմոյ առ Ղեւտացիսն, ասէ Տէր ամենակալ։ 5Ուխտն իմ որ ընդ նմա՝ կենա՛ց եւ խաղաղութեան. ե՛ս ետու նմա երկեւղ՝ երկնչել յինէն, եւ յերեսաց անուան իմոյ խորշել։ 6Օրէնք ճշմարտութեան էին ՚ի բերան նորա, եւ անօրէնութիւն ո՛չ գտաւ ՚ի շրթունս նորա. խաղաղութեամբ եւ ուղղութեամբ գնաց ընդ իս. եւ զբազումս դարձոյց յանիրաւութենէ։ 7Զի շրթունք քահանային զգուշասցին գիտութեան. եւ օրէնս խնդրեսցեն ՚ի բերանոյ նորա. զի հրեշտա՛կ Տեառն ամենակալի է։ 8Իսկ դուք խոտորեցարուք ՚ի ճանապարհէ. եւ տկարացուցէք զբազումս օրինօքն. եւ ապականեցէք զուխտն Ղեւեայ՝ ասէ Տէր ամենակալ։ 9Եւ ես ետու զձեզ արհամարհեալս եւ լքեալս ընդ ամենայն ազգս, փոխանակ զի ո՛չ պահեցէք զճանապարհս իմ. այլ ա՛կն առնուիք օրինօքն։ 10Ոչ ապաքէն մի՞ է ամենեցուն ձեր. ո՞չ մի հաստատեաց զձեզ. զի՞ է զի թողէք իւրաքանչիւր զեղբայր իւր, պղծել զուխտ հարցն ձերոց։ 11Լքա՛ւ Յուդայ, գարշելիք գործեցան յԻսրայէլի եւ յԵրուսաղէմ. զի պղծեաց Յուդա զսրբութիւնս Տեառն ՚ի ձեռաց այնոցիկ զոր սիրեացն. եւ հարա՛ւ յաստուածս օտարս։ 12Սատակեսցէ՛ Տէր զմարդն որ առնիցէ զայն, մինչեւ նկո՛ւն լիցի ՚ի յարկացն Յակոբայ. եւ ՚ի մատուցանելեացն պատարագաց Տեառն ամենակալի։ 13Եւ զոր եսն ատէի՝ առնէիք. ծածկեցէք արտասուօք զսեղան իմ. եւ լալով եւ քըքովք յաշխատութեանց։ Եթէ արժա՞ն ինչ իցէ միւսանգամ հայե՛լ ՚ի պատարագս ձեր, կամ առնուլ ընդունելութիւն ՚ի ձեռաց ձերոց։ 14Եւ ասացէք. Բա՛յ ընդէ՞ր. զի Տէր ե՛դ ուխտ ՚ի մէջ քո, եւ ՚ի մէջ կնոջ մանկութեան քոյ զոր թողերն. եւ նա էր ամուսին եւ ուխտի քոյ։ 15Եւ ո՛չ այլ ոք արար. եւ հատո՛ր ոգւոյ նորա է։ Եւ ասացէք՝ թէ զի՞նչ այլ ինչ խնդրէ Աստուած՝ եթէ ո՛չ զաւակ։ Զգուշացարո՛ւք յոգիս ձեր, եւ զկին մանկութեան քոյ մի՛ թողուր. 16բայց եթէ առ ատել արձակեսցես՝ ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. ծածկեսցէ ամպարշտութիւն զխորհուրդս քո՝ ասէ Տէր ամենակալ. զգո՛յշ լերուք յոգիս ձեր, եւ մի՛ թողուցուք։ 17Որ բարկացուցանէք զԱստուած բանիւք ձերովք, եւ ասէք ի՞ւ բարկացուցաք զնա. յասելն ձեր թէ ամենայն որ զչար գործէ՝ բարւո՛ք թուի առաջի Տեառն, եւ ընդ ա՛յն իսկ հաճեցաւ նա. եւ ո՞ւր է Աստուած արդարութեան։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805