1Եւ կոչեցեալ առ ինքն զերկոտասանեսի՛ն աշակերտսն իւր, ե՛տ նոցա իշխանութիւն այսոց պղծոց հանել զնոսա, եւ բժշկե՛լ զամենայն ցաւս եւ զամենայն հիւանդութիւնս։ 2Եւ առաքելոցն երկոտասանից՝ էին անուանք ա՛յսոքիկ. առաջին՝ Սի՛մովն՝ անուանեալն Պե՛տրոս, եւ Անդրէ՛աս եղբայր նորա. 3Յա՛կովբոս Զեբեդեայ, եւ Յովհա՛ննէս եղբայր նորա. Փիլի՛պպոս, եւ Բարթողովմէ՛ոս. Թո՛վմաս, եւ Մատթէ՛ոս մաքսաւոր. Յա՛կովբոս Ալփեայ, եւ Ղաբէ՛ոս՝ որ անուանեցաւն Թադէ՛ոս. 4Սի՛մովն Կաննանացի, եւ Յո՛ւդա Սկարիովտացի՝ որ եւ մատնեացն զնա։ 5Զնոսա երկոտասանեսին առաքեաց Յիսուս, պատուիրեա՛ց նոցա եւ ասէ. ՚Ի ճանապարհ հեթանոսաց մի՛ երթայցէք, եւ ՚ի քաղաք Սամարացւոց մի՛ մտանիցէք. 6այլ երթա՛յք առաւել առ ոչխա՛րսն կորուսեալս տան Իսրայէլի։ 7Եւ իբրեւ երթայցէք՝ քարոզեցէ՛ք եւ ասացէ՛ք, թէ մերձեա՛լ է արքայութիւն երկնից։ 8Զհիւանդս բժշկեցէ՛ք, զբորոտս սրբեցէ՛ք, զդեւս հանէ՛ք. ձրի՛ առէք՝ եւ ձրի՛ տուք։ 9Մի՛ ստանայք ոսկի, եւ մի՛ արծաթ, եւ մի՛ պղինձ ՚ի գօտիս ձեր. 10մի՛ պարկ ՚ի ճանապարհ. եւ մի՛ երկուս հանդերձս. մի՛ կօշիկս. մի՛ ցուպ. զի արժանի՛ է մշակն կերակրոյ իւրում։ 11Յոր քաղա՛ք մտանիցէք կամ ՚ի գեղ, հարցանիցէ՛ք թէ ո՞ է ՚ի նմա արժանի. եւ ա՛նդ լինիջիք մինչեւ ելանիցէք անտի։ 12Եւ իբրեւ մտանիցէք ՚ի տունն, ողջո՛յն տաջիք նմա՝ եւ ասասջի՛ք. Ողջո՛յն տանս այսմիկ։ 13Եթէ իցէ տունն արժանի, եկեսցէ՛ ողջոյնն ձեր ՚ի վերայ նորա. ապա թէ ո՛չ իցէ արժանի, ողջոյնն ձեր առ ձե՛զ դարձցի։ 14Եւ որ ո՛չ ընկալցի զձեզ՝ եւ ո՛չ լուիցէ բանից ձերոց, իբրեւ ելանիցէք ՚ի քաղաքէն յայնմանէ, թօթափեսջի՛ք զփոշին յոտից ձերոց։ 15Ամէն ասե՛մ ձեզ. Դիւրագո՛յն լիցի երկրին Սոդովմացւոց եւ Գոմորացւոց յաւուրն դատաստանի, քան քաղաքին այնմիկ։ 16Ահաւասիկ ես առաքեմ զձեզ իբրեւ զոչխա՛րս ՚ի մէջ գայլոց. եղերո՛ւք այսուհետեւ խորագէ՛տք իբրեւ զօձս, եւ միամիտք իբրեւ զաղաւնիս։ 17Զգո՛յշ լինիջիք ՚ի մարդկանէ. զի մատնեսցեն զձեզ յատեանս, եւ ՚ի ժողովուրդս իւրեանց տանջեսցեն զձեզ. 18եւ առաջի դատաւորաց եւ թագաւորաց տանիցին զձեզ վասն իմ, ՚ի վկայութիւն նոցա եւ հեթանոսաց։ 19Այլ յորժամ մատնիցեն զձեզ, մի՛ հոգայցէք՝ թէ ո՛րպէս կամ զինչ խօսիցիք. զի տացի ձեզ ՚ի ժամուն յայնմիկ զինչ խօսիցիք։ 20Զի ո՛չ եթէ դուք իցէք որ խօսիցիքն, այլ Հոգին Հօր ձերոյ որ խօսիցի ՚ի ձեզ։ 21Մատնեսցէ եղբայր զեղբայր ՚ի մա՛հ, եւ հայր՝ զորդի՛. եւ յառնիցեն որդիք ՚ի վերայ հարց՝ եւ սպանանիցե՛ն զնոսա։ 22Եւ եղիջիք ատեցեա՛լք յամենեցունց վասն անուան իմոյ. իսկ որ համբերեսցէ ՚ի սպառ, նա կեցցէ՛։ 23Եւ յորժամ հալածիցեն զձեզ ՚ի քաղաքիս յայսմիկ՝ փախիջի՛ք յայլ. եւ եթէ յայնմանէ հալածիցեն զձեզ՝ փախիջի՛ք ՚ի մե՛ւսն. ամէն ասե՛մ ձեզ. Ո՛չ ապառեսջիք զքաղաքս Իսրայէլի՝ մինչեւ եկեսցէ՛ Որդի մարդոյ։ 24Ո՛չ է աշակերտ առաւել քան զվարդապետ, եւ ո՛չ ծառայ քան զտէր իւր։ 25Շա՛տ իցէ աշակետին՝ եթէ եղիցի իբրեւ զվարդապետ իւր, եւ ծառային՝ իբրեւ զտէ՛ր իւր։ Եթէ զտանուտէրն Բէեղզեբուղ կոչեցին, ո՛րչափ եւս առաւել զընտանիս նորա։ 26Մի՛ այսուհետեւ երկնչիցիք ՚ի նոցանէ, զի ո՛չ ինչ է ՚ի ծածուկ՝ որ ոչ յայտնեսցի, եւ գաղտնի՝ որ ոչ ծանիցի։ 27Զոր ասեմ ձեզ ՚ի խաւարի՝ ասացէ՛ք ՚ի լո՛յս. եւ զոր լսիցէք յունկանէ՝ քարոզեցէ՛ք ՚ի վերայ տանեա՛ց։ 28Եւ մի՛ երկնչիք յայնցանէ՝ որ սպանանեն զմարմին, եւ զոգի ո՛չ կարեն սպանանել։ Այլ երկերո՛ւք դուք առաւել յայնմանէ՝ որ կարօղն է զոգի՛ եւ զմարմին կորուսանել ՚ի գեհենի։ 29Ո՞չ ապաքէն երկու ճնճղուկք դանգի՛ միոջ վաճառին, եւ մի ՚ի նոցանէ յերկիր ո՛չ անկցի առանց Հօ՛ր ձերոյ։ 30Այլ ձեր եւ ամենայն իսկ հե՛ր գլխոյ թուեալ է։ 31Եւ արդ՝ մի՛ երկնչիցիք՝ զի լա՛ւ էք քան զբազում ճնճղուկս։ 32Ամենայն որ խոստովանեսցի յիս առաջի մարդկան, խոստովանեցի՛ց եւ ես զնմանէ առաջի Հօր իմոյ որ յերկինսն է։ 33Եւ որ ուրասցի զիս առաջի մարդկան, ուրացա՛յց եւ ե՛ս զնա առաջի Հօր իմոյ՝ որ յերկինս է։ 34Մի՛ համարիք եթէ եկի արկանել խաղաղութիւն յերկիր. ո՛չ եկի արկանել խաղաղութիւն, այլ սո՛ւր. 35քանզի եկի քակե՛լ զայր՝ ՚ի հօրէ իւրմէ, եւ զդուստր ՚ի մօրէ, եւ զհարսն ՚ի սկեսրէ՛ իւրմէ. 36եւ թշնամի՛ք առն՝ ընտանիք իւր։ * 37Որ սիրէ զհայր կամ զմայր առաւել քան զիս, ո՛չ է ինձ արժանի։ Եւ որ սիրէ զուստր կամ զդուստր առաւել քան զիս, չէ՛ ինձ արժանի։ 38Եւ որ ո՛չ առնու զխա՛չ իւր՝ եւ գայ զկնի իմ, չէ՛ ինձ արժանի։ 39Որ գտանէ զանձն իւր՝ կորուսցէ՛ զնա, եւ որ կորոյս զանձն իւր վասն իմ, գտցէ՛ զնա։ 40Որ ընդունի զձեզ՝ զիս ընդունի, եւ որ զիս ընդունի՝ ընդունի զառաքի՛չն իմ։ 41Որ ընդունի զմարգարէ յանուն մարգարէի, զվա՛րձս մարգարէի առցէ։ Եւ որ ընդունի զարդար յանուն արդարոյ՝ զվա՛րձս արդարոյ առցէ։ 42Եւ որ արբուսցէ միում ՚ի փոքրկանցս յայսցանէ բաժա՛կ մի ջո՛ւր ցուրտ միայն յանուն աշակերտի, ամէն ասե՛մ ձեզ, ո՛չ կորուսցէ զվարձս իւր։